وقتی «دیگری» ابزار توهین و نزاع درون‌گروهی می‌شود

این تصویر فقط یک شعار تند سیاسی نیست؛ نشانه یک الگوی عمیق‌تر از عدم وجود رواداری است. در جمهوری اسلامی حتی یک دیدگاه و یا مقاله از سوی یک مقام سیاسی باعث حمله با برچسب «بهایی» می‌شود، در حالی‌که موضوع اصلی، اختلافی درون حاکمیت است. یعنی حتی در دعواهای داخلی، پای تخریب یک «دیگری» به میان کشیده می‌شود.

در اینجا «بهایی» یا «یهودی» نه به‌عنوان یک هویت واقعی، بلکه به‌عنوان ناسزا به‌کار می‌رود. این یعنی یک باور دینی، که برای میلیون‌ها انسان بخشی از هویت و زندگی‌شان است، به سطح یک ابزار تحقیر فروکاسته می‌شود. این اتفاق فقط متوجه یک فرد یا یک جریان نیست؛ بلکه مستقیما شان و کرامت پیروان آن باورها را هدف قرار می‌دهد.

مسئله مهم‌تر این است که این الگو تکرارشونده در جمهوری اسلامی است: هرگاه اختلافی سیاسی شکل می‌گیرد، به‌جای نقد روشن، از برچسب‌های هویتی برای بی‌اعتبارسازی استفاده می‌شود. این کار، هم سطح گفتار سیاسی را پایین می‌آورد و هم به بازتولید تبعیض دامن می‌زند.

در حالی‌که یک اصل ساده باید بدیهی باشد: باور دینی یا هویت جمعی، نه جرم است، نه مایه شرم، و نه می‌تواند ابزار توهین باشد. احترام به تنوع باورها، حتی در اوج اختلاف سیاسی، حداقل اخلاق عمومی است مرزی که عبور از آن، بیش از آنکه رقیب را تخریب، به جامعه آسیب می‌زند.

#رواداری #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

https://t.me/United_for_Iran_Australia