«چگونه در جهنمِ ۵۰ درجه‌یِ کویر، بدونِ برق یخ می‌ساختند؟»
چطور وسط بیابان‌های داغ ایران باستان، در چله‌ی تابستان آبِ یخ و شربتِ تگری داشتند؟
همه‌چیز از زمستان شروع می‌شد؛ پشت دیوارهای خشتی بسیار بلندی که سایه‌ای دائمی روی یک حوضچه آب می‌ساختند. شب‌های صاف زمستان، آب تمام گرمایش را به آسمان کویر پس می‌داد و تا صبح یخ می‌بست.
یخ‌ها را خرد کرده و در چاه عمیقِ یک گنبد مخروطی بزرگ انبار می‌کردند و برای اینکه یخ‌ها به هم نچسبند، بین لایه‌های آن کاه می‌ریختند. دیوارهای گنبد از ملات سخت ساروج (ترکیب خاکستر، آهک و موی بز) بود که عایقی نفوذناپذیر در برابر گرما می‌ساخت. در تابستان، یخ‌فروش‌ها از دری کوچک وارد شده، یخ‌ها را با دیلم و پتک جدا می‌کردند و می‌فروختند؛ یک تجارت سنتی و پاک بدون آلودگی طبیعت.
این ویدیو را بفرست برای کسانی که به خرد و نبوغ نیاکانمان افتخار می‌کنند.
#یخچال_باستانی #ایران_باستان #تاریخ_ایران #مهندسی_باستان.

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo
شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo