🔷شماره ۱۶۳۷:
پاسخی ملایم به سخن ناملایم و شعر هجوگونه آقای عالی پیام،( هالو) بهجای نقد او به مواضع اخیر دکتر سروش.
☢️☢️☢️
هان تو ای هالو! مگو در سفسطه
این سخن بسیار دارد مغلطه؛
خوش بگو که شاعر این میهنی!
«زیپ شلوارت»توانی هم کنی؟
«شیرحمامت اگر چکچک کند
از کلام «شاعری»جویی مدد؟»
«طایرت را از برای پنچری»
پیش هالویی و شاعر میبری؟
این سه ابیاتی که آوردم چو تو
نیست استدلال حُسن، نیکو شنو!
نه «سروش»و نه یکی «عالی پیام»
راه من باشد ،بگو نیکو کلام
کاش اندک واژهها ، بشناختی
بعد از آن، این «ترّهات» را ساختی
در« لغتنامه» کمی واژه، بجوی
«طرّهات»ی هست ای بیهوده گوی؟؟
«طرّه» در واژه است؛ زلف و حاشیه
نیست با جمعش، خدای هجویه!
گفتی از « ایرادهای وارده»!!
طبق «دستور سخن»، خیلی بده
«در بهدر» باشد درست، نه «در بدر»!
اندکی حلوای تر خور، ای پسر!
«دور ایران عزیزت را بگرد»
تا ببینی «نجمکبرا» در نبرد
عشق و مهر، از حافظ و عارف بجوی
از سنایی، جامی و عطار گوی
شاهد آوردی مثال از مولوی
لیک هم عرفان او را نشنوی؟!
«متن» را نقدی بود، نقدی بکن!
نی درشتی بر سخن گویی مکن!
تک تک ابیات تو کین است و زشت
هین کجا آوردی این حرف پلشت؟
«مردک»ش خواندی سروش و حرف بد
آخر این گفتار زشت است تا ابد
«گفتگو آیین درویشی نبود»
صحبت از اندیشه بود، نیشی نبود
#امیرسرایانی
هالو: معلمی به شاگرد خود گفت: بنویس چنار. نوشت: منار. گفت این چیه؟ گفت: خیار. گفت: سه تا غلط بیشتر نداره، یه هفده بهش بدید.
حالا از نوزدهی که به خاطر غلط املایی تره به من دادید ممنونم. ولی باید هجده میدادید. چون طایر هم غلط املایی بود و شما متوجه نشدید.
با این حال سپاسگزارم
پاسخی ملایم به سخن ناملایم و شعر هجوگونه آقای عالی پیام،( هالو) بهجای نقد او به مواضع اخیر دکتر سروش.
☢️☢️☢️
هان تو ای هالو! مگو در سفسطه
این سخن بسیار دارد مغلطه؛
خوش بگو که شاعر این میهنی!
«زیپ شلوارت»توانی هم کنی؟
«شیرحمامت اگر چکچک کند
از کلام «شاعری»جویی مدد؟»
«طایرت را از برای پنچری»
پیش هالویی و شاعر میبری؟
این سه ابیاتی که آوردم چو تو
نیست استدلال حُسن، نیکو شنو!
نه «سروش»و نه یکی «عالی پیام»
راه من باشد ،بگو نیکو کلام
کاش اندک واژهها ، بشناختی
بعد از آن، این «ترّهات» را ساختی
در« لغتنامه» کمی واژه، بجوی
«طرّهات»ی هست ای بیهوده گوی؟؟
«طرّه» در واژه است؛ زلف و حاشیه
نیست با جمعش، خدای هجویه!
گفتی از « ایرادهای وارده»!!
طبق «دستور سخن»، خیلی بده
«در بهدر» باشد درست، نه «در بدر»!
اندکی حلوای تر خور، ای پسر!
«دور ایران عزیزت را بگرد»
تا ببینی «نجمکبرا» در نبرد
عشق و مهر، از حافظ و عارف بجوی
از سنایی، جامی و عطار گوی
شاهد آوردی مثال از مولوی
لیک هم عرفان او را نشنوی؟!
«متن» را نقدی بود، نقدی بکن!
نی درشتی بر سخن گویی مکن!
تک تک ابیات تو کین است و زشت
هین کجا آوردی این حرف پلشت؟
«مردک»ش خواندی سروش و حرف بد
آخر این گفتار زشت است تا ابد
«گفتگو آیین درویشی نبود»
صحبت از اندیشه بود، نیشی نبود
#امیرسرایانی
هالو: معلمی به شاگرد خود گفت: بنویس چنار. نوشت: منار. گفت این چیه؟ گفت: خیار. گفت: سه تا غلط بیشتر نداره، یه هفده بهش بدید.
حالا از نوزدهی که به خاطر غلط املایی تره به من دادید ممنونم. ولی باید هجده میدادید. چون طایر هم غلط املایی بود و شما متوجه نشدید.
با این حال سپاسگزارم