دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در پاسخ به پرسش خبرنگاری درباره مهلت ایران برای بازگشت به میز مذاکره گفت:
«دو یا سه روز. شاید جمعه، شنبه، یکشنبه. شاید اوایل هفته آینده. یک دوره زمانی محدود…»

وقتی یک مقام سیاسی در سطح ریاست‌جمهوری، درباره موضوعی با این میزان حساسیت، بازه‌ای مبهم و متغیر از «چند روز تا هفته بعد» ارائه می‌دهد، این نوع ادبیات از منظر حرفه‌ای و دیپلماتیک قابل تأمل است.

چنین اظهاراتی این برداشت را ایجاد می‌کند که تصمیم‌گیری‌ها، به‌جای اتکا بر برنامه‌ریزی دقیق و شفاف، تحت تأثیر فضای لحظه‌ای و محاسبات غیرشفاف قرار دارد؛ مسئله‌ای که در روابط بین‌الملل و در موضوعاتی مرتبط با امنیت و سرنوشت میلیون‌ها انسان، پیامدهای جدی به همراه دارد.

سال‌هاست مردم ایران میان دو سوی قدرت گرفتار شده‌اند؛
از یک سو سرکوب، بحران‌های داخلی و محدودیت‌های گسترده،
و از سوی دیگر تحریم‌ها، تهدیدهای نظامی و سیاست‌هایی که زندگی مردم را به ابزاری برای فشار و معامله سیاسی تبدیل می‌کند.

در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز نادیده گرفته می‌شود، امنیت، کرامت و حق زندگی مردمی است که هزینه اصلی این تنش‌ها را پرداخت می‌کنند.



#ایران_آزاد
#نه_به_جنگ
#پاینده_ایران
#آزادی_حق_ماست
#سیاست


https://t.me/United_for_Iran_Australia