گفتم که شیخ! درد و بلا خورده‌ای شما؟
چوب از رجالِ اهلِ ریا خورده‌ای شما؟
یا تا به حال فقر و نداری کشیده ای!؟
از وعده‌ی فنا شده پا خورده‌ای شما؟
چون چوب لای چرخه‌ی صنعت گذاشتند
غُصّه به غیر باد هوا خورده ای شما؟
از کودکان کار و فروشندگان جزء
اصلا خبر رسیده و جا خورده‌ای شما؟
مستأجری کشیده و پایان برج ها
صدها قسم به نام خدا خورده‌ای شما؟
جای برنج و بوقلمون ، چنجه و کباب،
یک وعده با فقیر و گدا خورده ای شما؟
من غرق درد هستم و آیا تمامِ عمر
یک از هزار درد مرا خورده‌ای شما؟
من با نزول صورت خود سرخ کرده‌ام
با اخذِ وامِ بانک ، رِبا خورده‌ای شما!؟
صدها سوال کردم و با خنده گفت شیخ؛
جانم بگو ناهار و غذا خورده‌ای شما..!!؟؟
شاعر: ؟
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
چوب از رجالِ اهلِ ریا خورده‌ای شما؟
یا تا به حال فقر و نداری کشیده ای!؟
از وعده‌ی فنا شده پا خورده‌ای شما؟
چون چوب لای چرخه‌ی صنعت گذاشتند
غُصّه به غیر باد هوا خورده ای شما؟
از کودکان کار و فروشندگان جزء
اصلا خبر رسیده و جا خورده‌ای شما؟
مستأجری کشیده و پایان برج ها
صدها قسم به نام خدا خورده‌ای شما؟
جای برنج و بوقلمون ، چنجه و کباب،
یک وعده با فقیر و گدا خورده ای شما؟
من غرق درد هستم و آیا تمامِ عمر
یک از هزار درد مرا خورده‌ای شما؟
من با نزول صورت خود سرخ کرده‌ام
با اخذِ وامِ بانک ، رِبا خورده‌ای شما!؟
صدها سوال کردم و با خنده گفت شیخ؛
جانم بگو ناهار و غذا خورده‌ای شما..!!؟؟
شاعر: ؟
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالی‌پیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
👍32👏7❤1
میگن رئیسی کلاس اول راهنمایی سر مبحث "نصف النهار" که رسیدن ترک تحصیل کرده.
B
گفته چرا نصف نهار می خوان بهمون بدن. من نمیتونم ادامه بدم😂😂😂
#لبخند 😂😁
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
B
گفته چرا نصف نهار می خوان بهمون بدن. من نمیتونم ادامه بدم😂😂😂
#لبخند 😂😁
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالی‌پیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
😁25👍18🤩3👏2💩2
❇عکس روز من خواهم ایستاد ، حتی اگر اینجا و اکنون تنها بایستم . من زانو نخواهم زد...
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
👍35👏14❤2
رمان سه‌‌جلدی *اينجهممد* ، شاهكار ياشار كمال، در نظام ارباب رعيتی تركيه اتفاق می‌افتد.
اينجهممد قهرمان اصلی رمان، رعيتی است كه زمين و زنش مورد تعدی ارباب ظالم قرار گرفته و زمينهٔ قيام او می‌گردد.
اينجهممد دست به تفنگ می‌برد و ارباب را می‌کشد و از دست ژاندارم‌ها و عُمال ارباب به كوه پناه می‌برد و مدت‌ها در كوه می‌ماند و به خيال اينكه ديگر بساط ظلم و جور در روستا ريشه‌كن شده و دهقانان آزاد شده‌اند، تصميم می‌گيرد پس از ماه‌ها متواری شدن، به روستا برگردد.
اما وقتی به روستا برمی‌گردد با تعجب می‌بيند كه برادر ارباب به جای او نشسته و چنان ستم می‌کند و دمار از روزگار مردم در می‌آورد كه مردم قبر ارباب قبلی را زيارتگاه كرده و به اينجهممد دشنام‌ها می‌دهند كه چرا ارباب خوب آنها را كشته و اکنون ارباب ظالم‌تر و بدتری برسرنوشتشان حاكم گشته است.
قهرمان داستان اينجهممد دچار شک و ترديد می‌گردد و مدام در جلد دوم رمان، سرگردان از خود می‌پرسد كه آيا مبارزه‌اش بيهوده بوده؟ و اشتباهش كجا بوده؟
سرانجام در جلد سوم به اين نتيجه می‌رسد كه به جای ارباب بايد با ارباب‌پرستی مبارزه می‌كرده كه در اذهان دهقانان ريشه دوانده است.
به همین خاطر سرانجام در جلد سوم تصميم می‌گيرد آتش به خارستان بزند و خارستان در واقع همان زنجيرهای ذهنی دهقانان است.
نگاهی به تئوری‌های مربوط به دگرگونی جامعه در تاريخ معاصر ايران از دورهٔ مشروطيت تاكنون هميشه بیانگر دو نوع نگرش بوده؛
نگرش اول عبارت از راديكاليسم انقلابی و تغيير قهری ساختار سياسی جامعه با توسل به سلاح و تفنگ بوده است اين ديدگاه نه‌تنها در دههٔ چهل و پنجاه و در آستانهٔ انقلاب ۵۷ ديدگاه غالب بوده بلكه در انقلاب مشروطيت و پس از آن نيز گاهگاهی به چشم می‌خورد.
اگر مثلاً حيدرعمواوغلی‌ها با توسل به نارنجک می‌خواستند با كشتن محمدعلی‌شاه بساط ظلم را از صحنهٔ ايران برچينند در واقع راه ميان‌بُر و ساده‌ای را براي مبارزه با ستم برگزيده بودند.
آنان فكر می‌كردند كه با كشتن حاكمی جبار، مردم زير سلطه‌اش آزاد خواهند شد اما نبايد اين اشتباه اساسی ایشان را از نظر دور داشت كه آنان، حاكم را از توده‌های محكوم جدا می‌دانستند و به تعامل ذهنی و روابط عميق بين يک ستمگر و ستمكش در يك نظام استبدادی توجه نمی‌كردند و فكر می‌کردند كه رژيم شاهی را می‌توان با بمب فروريخت و يا روستاييان را با تشويق به عدم پرداخت ماليات و بهرهٔ مالكانه و همچنين شوراندن دهقانان بر عليه فئودال‌ها، نظام فئودالی را متلاشی ساخت.
كسروی در نقد گروه اول، زمانی چنين نوشت:
ما نيک آگاهيم كه حيدرخان‌عمواوغلی‌ها و علی مسيوها و... در راه استقلال و آزادی اين كشور به هرگونه جان‌فشانی آماده بودند؛ آنان در یکجا اشتباه می‌کردند، از گرفتاری‌ها و آلودگی‌های توده‌ها ناآگاه بودند و می‌پنداشتند اگر ريشهٔ استبداد كنده شود، تودهٔ مردم به راه پيشرفت می‌افتند در حالی كه درد اصلی، جهل و نادانی و ناآگاهی مردم بود.
گذشتِ زمان، صحت سخن كسروی را نشان داد، به‌طوری‌كه وقتی مجلس اول به توپ بسته شد، مردم در غارت اموال و فرش‌های مجلس، روی قزاقان لياخوفی را سفيد كردند و حتی به درختان نيز رحم نكردند.
اندکی بعد، وقتی در تبریز، خانهٔ ستارخان تخریب و فروریخت باز مردم در غارت اموالِ خانه، سر از پا نمی‌شناختند. بعدها هم وقتی در کودتای ۲۸ مرداد خانهٔ مصدق تخریب شد، باز مردم همان غارت و تراژدی را تکرار کردند.
نباید فکر کرد که غارتگران همگی ضد مشروطه بودند بلکه اکثرشان اصلاً بی‌طرف بودند.
در مقابل گروه اول، گروه دوم قرار داشتند كه مشكل را امری فرهنگی تلقی كرده و بر تغيير تدريجی فرهنگ مردم، آگاه كردن به حقوق‌شان و مبارزه با جهل و خرافات تاکید می‌کردند؛ افرادی چون ميرزافتحعلی آخوندزاده، ميرزاآقاخان كرمانی و ميرزاعبدالرحيم طالبوف در اين گروه جای دارند.
بدون کار فرهنگی و آگاهی سیاسی مردم، درافتادن با استبداد با توسل بر سلاح، به مثابهٔ با شمشیر چوبین به جنگ آسیاب رفتن است؛ چرا که آن نظام استبدادی، برآمده از اعماق ذهنی همان مردم است.
در واقع مصداق این شعرِ «مصطفی بادكوبه‌ای» بودند:
ما ستم را نشانه گرفته بوديم
اما همهٔ تيرها از كمان دانش پرتاب نشد
ای كاش نخست جهل را نشانه گرفته بودیم ...!
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
اينجهممد قهرمان اصلی رمان، رعيتی است كه زمين و زنش مورد تعدی ارباب ظالم قرار گرفته و زمينهٔ قيام او می‌گردد.
اينجهممد دست به تفنگ می‌برد و ارباب را می‌کشد و از دست ژاندارم‌ها و عُمال ارباب به كوه پناه می‌برد و مدت‌ها در كوه می‌ماند و به خيال اينكه ديگر بساط ظلم و جور در روستا ريشه‌كن شده و دهقانان آزاد شده‌اند، تصميم می‌گيرد پس از ماه‌ها متواری شدن، به روستا برگردد.
اما وقتی به روستا برمی‌گردد با تعجب می‌بيند كه برادر ارباب به جای او نشسته و چنان ستم می‌کند و دمار از روزگار مردم در می‌آورد كه مردم قبر ارباب قبلی را زيارتگاه كرده و به اينجهممد دشنام‌ها می‌دهند كه چرا ارباب خوب آنها را كشته و اکنون ارباب ظالم‌تر و بدتری برسرنوشتشان حاكم گشته است.
قهرمان داستان اينجهممد دچار شک و ترديد می‌گردد و مدام در جلد دوم رمان، سرگردان از خود می‌پرسد كه آيا مبارزه‌اش بيهوده بوده؟ و اشتباهش كجا بوده؟
سرانجام در جلد سوم به اين نتيجه می‌رسد كه به جای ارباب بايد با ارباب‌پرستی مبارزه می‌كرده كه در اذهان دهقانان ريشه دوانده است.
به همین خاطر سرانجام در جلد سوم تصميم می‌گيرد آتش به خارستان بزند و خارستان در واقع همان زنجيرهای ذهنی دهقانان است.
نگاهی به تئوری‌های مربوط به دگرگونی جامعه در تاريخ معاصر ايران از دورهٔ مشروطيت تاكنون هميشه بیانگر دو نوع نگرش بوده؛
نگرش اول عبارت از راديكاليسم انقلابی و تغيير قهری ساختار سياسی جامعه با توسل به سلاح و تفنگ بوده است اين ديدگاه نه‌تنها در دههٔ چهل و پنجاه و در آستانهٔ انقلاب ۵۷ ديدگاه غالب بوده بلكه در انقلاب مشروطيت و پس از آن نيز گاهگاهی به چشم می‌خورد.
اگر مثلاً حيدرعمواوغلی‌ها با توسل به نارنجک می‌خواستند با كشتن محمدعلی‌شاه بساط ظلم را از صحنهٔ ايران برچينند در واقع راه ميان‌بُر و ساده‌ای را براي مبارزه با ستم برگزيده بودند.
آنان فكر می‌كردند كه با كشتن حاكمی جبار، مردم زير سلطه‌اش آزاد خواهند شد اما نبايد اين اشتباه اساسی ایشان را از نظر دور داشت كه آنان، حاكم را از توده‌های محكوم جدا می‌دانستند و به تعامل ذهنی و روابط عميق بين يک ستمگر و ستمكش در يك نظام استبدادی توجه نمی‌كردند و فكر می‌کردند كه رژيم شاهی را می‌توان با بمب فروريخت و يا روستاييان را با تشويق به عدم پرداخت ماليات و بهرهٔ مالكانه و همچنين شوراندن دهقانان بر عليه فئودال‌ها، نظام فئودالی را متلاشی ساخت.
كسروی در نقد گروه اول، زمانی چنين نوشت:
ما نيک آگاهيم كه حيدرخان‌عمواوغلی‌ها و علی مسيوها و... در راه استقلال و آزادی اين كشور به هرگونه جان‌فشانی آماده بودند؛ آنان در یکجا اشتباه می‌کردند، از گرفتاری‌ها و آلودگی‌های توده‌ها ناآگاه بودند و می‌پنداشتند اگر ريشهٔ استبداد كنده شود، تودهٔ مردم به راه پيشرفت می‌افتند در حالی كه درد اصلی، جهل و نادانی و ناآگاهی مردم بود.
گذشتِ زمان، صحت سخن كسروی را نشان داد، به‌طوری‌كه وقتی مجلس اول به توپ بسته شد، مردم در غارت اموال و فرش‌های مجلس، روی قزاقان لياخوفی را سفيد كردند و حتی به درختان نيز رحم نكردند.
اندکی بعد، وقتی در تبریز، خانهٔ ستارخان تخریب و فروریخت باز مردم در غارت اموالِ خانه، سر از پا نمی‌شناختند. بعدها هم وقتی در کودتای ۲۸ مرداد خانهٔ مصدق تخریب شد، باز مردم همان غارت و تراژدی را تکرار کردند.
نباید فکر کرد که غارتگران همگی ضد مشروطه بودند بلکه اکثرشان اصلاً بی‌طرف بودند.
در مقابل گروه اول، گروه دوم قرار داشتند كه مشكل را امری فرهنگی تلقی كرده و بر تغيير تدريجی فرهنگ مردم، آگاه كردن به حقوق‌شان و مبارزه با جهل و خرافات تاکید می‌کردند؛ افرادی چون ميرزافتحعلی آخوندزاده، ميرزاآقاخان كرمانی و ميرزاعبدالرحيم طالبوف در اين گروه جای دارند.
بدون کار فرهنگی و آگاهی سیاسی مردم، درافتادن با استبداد با توسل بر سلاح، به مثابهٔ با شمشیر چوبین به جنگ آسیاب رفتن است؛ چرا که آن نظام استبدادی، برآمده از اعماق ذهنی همان مردم است.
در واقع مصداق این شعرِ «مصطفی بادكوبه‌ای» بودند:
ما ستم را نشانه گرفته بوديم
اما همهٔ تيرها از كمان دانش پرتاب نشد
ای كاش نخست جهل را نشانه گرفته بودیم ...!
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالی‌پیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
👍52
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
طرف هنوز زنده داره سیگار می‌کشه اینا براش مراسم گرفتن
#لبخند 😂😁
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
#لبخند 😂😁
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
👍16😁10