تجربه یک شهروند ایرانی درکانادا
امروز ساعت ۸ شب رفتم به کلینیک نزدیک منزلم و دیدم گروهی با رعایت فاصله در نوبت تزریق واکسن هستند ، هم کانادایی های اصیل بودند و هم سفید پوستان مهاجر ، هم سیاهپوستان مهاجر ، هم زرد پوستان مهاجر ، هم اسیایی ، هم افریقایی ، هم عربها و هم ترکها و احتمالا ایرانی کم بود که با وجود من تجمع ملل در انجا تکمیل می شد ، اما روی کاغذی نوشته شده بود ۶۵ سال به بالا ، و به همین دلیل من جزء انها نمی توانستم قرار بگیرم ، تصمیم گرفتم از مسول انجا سوال کنم ، ایشان یک خانم کانادایی بود در جواب من گفت ، حسب اعلام برنامه واکسیناسیون افراد ۶۵ سال به بالا فقط پذیرش می شوند ، با اصرار من گفت مقررات برای اقای ترودو نخست وزیر هم همینه ، به همین دلیل ایشان و همسر و فرزندان ابشان هم هنوز واکسنه نشدند، باز هم اصرار کردم ولی او سرش را تکان داد ، به او گفتم ولی من مشکل تنفسی دارم ، بلافاصله من را نزد پزشک برد ، پزشک من را معاینه کرد و مشکل ریوی من را تایید کرد ، بعد گرافی ریه من را برداشت و من را همراه خودش به محل ثبت نام اورد و با توضیحاتی گفت به ایشان واکسن بزنید ، وقتی پرسشنامه را پر کردم ، دران علت صدمات ریوی را سوال کرده بودند، جواب دادم که در جنگ حضور داشته ام و در مورد شغلم نوشتم فیلمبردار بازنشسته ، و انرا امضاء کردم ، پزشک هم امضاء کرد و برگه را به سوپروایزر داد ، او خانمی که میانسال بود با خواندن پرسشنامه مرا به اتاق تزریق راهنمایی کرد ، پشت درب یک صندلی گذاشت و با احترام ویژه ای گفت : بفرمایید بنشینید ، سپس اخرین نفر صف را نگاه کرد و گفت : نوبت شما بعد از نفر یازدهم است ، و همین مورد را هم به پزشک تزریق کننده اعلام کرد ، من نشستم و دیدم ، هر سه یا چهار دقیقه یک نفر داخل اتاق میشود و پس از تزریق خارج میشود ، بدون برتری نژادی ، بدون برتری مذهبی ، و بدون توجه به رنگ پوست ، فقط یک خانم سیاهپوست که خیلی چاق بود با در خواست مردان و زنان سفید پوست در اولویت به داخل اتاق رفت و بیرون امد ، همه لبخند می زدند و به هم تبریک می گفتند ، بلاخره نوبت من رسید ، وارد شدم و مثل بقیه واکسن دریافت کردم ، وقتی بیرون امدم پزشک امد و از من خواست چند دقیقه صبر کنم ، او مرا به اتاقش راهنمایی کرد ، و تقریبا ۱۵ دقیقه صحبت کردیم و او در حال کنترل وضعیت من بود ، و اثار احتمالی تزریق واکسن را بر رسی میکرد ، بعد گفت میتوانی بروی ، ولی خودش تا کنار ماشین دخترم مرا همراهی کرد ، و وقتی خواستم سوار ماشین بشوم باز هم در مورد سلامتم از من سوال کرد و من گفتم خوبم ، ولی از او سوال کردم که ایا همه مراجعین را شما همینطور می پذیرید ؟ گفت : نه شما به دلیل مشلات ریوی پذیرش شده اید و به دلیل حضورتان در جبهه های جنگ و به عنوان خبرنگار ، برای خود من مورد احترام هستید ، حالا من هم برایم این سوال پیش امد که چرا باید برای یک پزشک کانادایی اینقدر محترم باشم به او گفتم ایا با حرفه من و موضوع جنگ اشنایی دارید ؟ گفت : بله من زمان جنگ ایران و عراق در یک بیمارستان المانی مجروحین شیمیایی ایران را معالجه میکردم ، تازه فهمیدم برای چی مورد احترام این پزشک قرار گرفته ام، با او خدا حافظی کردم و از محوطه کلینیک خارج شدم.
شش ساعت از ان لحضات میگذرد ، من بهت زده به فضایی رویایی فکر میکنم که واقعیت بود ، قانون و مقررات جامعه را برای مرد اول قدرت سیاسی کشور و من یکی می دانستند و اجرا میکردند ، سیاه و سفید و نژاد ، ملیت و مذهب برایشان امتیاز محسوب نمی شد ، اما وقتی گفتم مشکل ریوی دارم به من اعتماد کردند و پس از معاینه با شرایط ویژه ای به من سرویس دادند ، و پزشک متخصص کانادایی که با موضوع جنگ و اثار حملات شیمیایی اشنایی داشت ، بیش از یک ساعت برای من وقت گذاشت و با عزت و احترام مرا بدرقه کرد.
این دمکراسی و مساوات در برابر قانون ، و این احترام و درک انسانی و شعور اجتماعی برای من رویایی است که با گذشت شش ساعت تلاش میکنم باور کنم رویا نبوده ، اما واقعیتی بوده که ندیده بوده ام ، چون در کشورم دیده بودم که کلمه افغانی را هم وزن کلمه ای برای تحقیر بکار می برده اند ، در کشورم ظلم مضاعف را به مردم محروم افغانستان روا داشته اند ، در کشورم حقوق سنی ها را رعایت نکرده اند ، دیده بودم حقوق مدنی ادمها رعایت نمی شود ، من اینجا ندیده بودم ، خیلی چیزها را ندیده بودم ، و چون ندیده بودم یاد نگرفته ام ، و چون یاد نگرفته ام ، امروز بین واقعیت و رویا مانده ام.
۳۰ مارچ ۲۰۲۱🌹
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
امروز ساعت ۸ شب رفتم به کلینیک نزدیک منزلم و دیدم گروهی با رعایت فاصله در نوبت تزریق واکسن هستند ، هم کانادایی های اصیل بودند و هم سفید پوستان مهاجر ، هم سیاهپوستان مهاجر ، هم زرد پوستان مهاجر ، هم اسیایی ، هم افریقایی ، هم عربها و هم ترکها و احتمالا ایرانی کم بود که با وجود من تجمع ملل در انجا تکمیل می شد ، اما روی کاغذی نوشته شده بود ۶۵ سال به بالا ، و به همین دلیل من جزء انها نمی توانستم قرار بگیرم ، تصمیم گرفتم از مسول انجا سوال کنم ، ایشان یک خانم کانادایی بود در جواب من گفت ، حسب اعلام برنامه واکسیناسیون افراد ۶۵ سال به بالا فقط پذیرش می شوند ، با اصرار من گفت مقررات برای اقای ترودو نخست وزیر هم همینه ، به همین دلیل ایشان و همسر و فرزندان ابشان هم هنوز واکسنه نشدند، باز هم اصرار کردم ولی او سرش را تکان داد ، به او گفتم ولی من مشکل تنفسی دارم ، بلافاصله من را نزد پزشک برد ، پزشک من را معاینه کرد و مشکل ریوی من را تایید کرد ، بعد گرافی ریه من را برداشت و من را همراه خودش به محل ثبت نام اورد و با توضیحاتی گفت به ایشان واکسن بزنید ، وقتی پرسشنامه را پر کردم ، دران علت صدمات ریوی را سوال کرده بودند، جواب دادم که در جنگ حضور داشته ام و در مورد شغلم نوشتم فیلمبردار بازنشسته ، و انرا امضاء کردم ، پزشک هم امضاء کرد و برگه را به سوپروایزر داد ، او خانمی که میانسال بود با خواندن پرسشنامه مرا به اتاق تزریق راهنمایی کرد ، پشت درب یک صندلی گذاشت و با احترام ویژه ای گفت : بفرمایید بنشینید ، سپس اخرین نفر صف را نگاه کرد و گفت : نوبت شما بعد از نفر یازدهم است ، و همین مورد را هم به پزشک تزریق کننده اعلام کرد ، من نشستم و دیدم ، هر سه یا چهار دقیقه یک نفر داخل اتاق میشود و پس از تزریق خارج میشود ، بدون برتری نژادی ، بدون برتری مذهبی ، و بدون توجه به رنگ پوست ، فقط یک خانم سیاهپوست که خیلی چاق بود با در خواست مردان و زنان سفید پوست در اولویت به داخل اتاق رفت و بیرون امد ، همه لبخند می زدند و به هم تبریک می گفتند ، بلاخره نوبت من رسید ، وارد شدم و مثل بقیه واکسن دریافت کردم ، وقتی بیرون امدم پزشک امد و از من خواست چند دقیقه صبر کنم ، او مرا به اتاقش راهنمایی کرد ، و تقریبا ۱۵ دقیقه صحبت کردیم و او در حال کنترل وضعیت من بود ، و اثار احتمالی تزریق واکسن را بر رسی میکرد ، بعد گفت میتوانی بروی ، ولی خودش تا کنار ماشین دخترم مرا همراهی کرد ، و وقتی خواستم سوار ماشین بشوم باز هم در مورد سلامتم از من سوال کرد و من گفتم خوبم ، ولی از او سوال کردم که ایا همه مراجعین را شما همینطور می پذیرید ؟ گفت : نه شما به دلیل مشلات ریوی پذیرش شده اید و به دلیل حضورتان در جبهه های جنگ و به عنوان خبرنگار ، برای خود من مورد احترام هستید ، حالا من هم برایم این سوال پیش امد که چرا باید برای یک پزشک کانادایی اینقدر محترم باشم به او گفتم ایا با حرفه من و موضوع جنگ اشنایی دارید ؟ گفت : بله من زمان جنگ ایران و عراق در یک بیمارستان المانی مجروحین شیمیایی ایران را معالجه میکردم ، تازه فهمیدم برای چی مورد احترام این پزشک قرار گرفته ام، با او خدا حافظی کردم و از محوطه کلینیک خارج شدم.
شش ساعت از ان لحضات میگذرد ، من بهت زده به فضایی رویایی فکر میکنم که واقعیت بود ، قانون و مقررات جامعه را برای مرد اول قدرت سیاسی کشور و من یکی می دانستند و اجرا میکردند ، سیاه و سفید و نژاد ، ملیت و مذهب برایشان امتیاز محسوب نمی شد ، اما وقتی گفتم مشکل ریوی دارم به من اعتماد کردند و پس از معاینه با شرایط ویژه ای به من سرویس دادند ، و پزشک متخصص کانادایی که با موضوع جنگ و اثار حملات شیمیایی اشنایی داشت ، بیش از یک ساعت برای من وقت گذاشت و با عزت و احترام مرا بدرقه کرد.
این دمکراسی و مساوات در برابر قانون ، و این احترام و درک انسانی و شعور اجتماعی برای من رویایی است که با گذشت شش ساعت تلاش میکنم باور کنم رویا نبوده ، اما واقعیتی بوده که ندیده بوده ام ، چون در کشورم دیده بودم که کلمه افغانی را هم وزن کلمه ای برای تحقیر بکار می برده اند ، در کشورم ظلم مضاعف را به مردم محروم افغانستان روا داشته اند ، در کشورم حقوق سنی ها را رعایت نکرده اند ، دیده بودم حقوق مدنی ادمها رعایت نمی شود ، من اینجا ندیده بودم ، خیلی چیزها را ندیده بودم ، و چون ندیده بودم یاد نگرفته ام ، و چون یاد نگرفته ام ، امروز بین واقعیت و رویا مانده ام.
۳۰ مارچ ۲۰۲۱🌹
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
آیا میدانید چه بودجه عظیمی هر سال در ردیف بودجه مملکت برای رویت هلال ماه به این آخوندها پرداخت میشود؟
#آخوند
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
#آخوند
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo