🔴قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا که در ایران سازماندهی جنگ را برعهده دارد به آمریکا هشدار داد که اگر به محاصره دریایی بنادر آن کشور ادامه دهد و «برای کشتی‌های تجاری و نفتکش‌های ایران ناامنی» ایجاد کند، این اقدام را مقدمه نقض آتش‌بس خواهد دانست.

در اطلاعیه این قرارگاه که خبرگزاری حکومتی ایران آن را منتشر کرده‌اند از جمله آمده است که «نیروهای مسلح مقتدر ایران، اجازه نخواهند داد هیچ گونه صادرات و واردات در منطقه خلیج فارس، دریای عمان و دریای سرخ تداوم داشته باشد.»

در این بیانیه همچنین تاکید شده است که «ایران برای دفاع از حاکمیت ملی و منافع خود با قدرت اقدام خواهد کرد.»

پیشتر سنتکام، فرماندهی مرکزی ایالات متحده اعلام کرد که به‌طور کامل بنادر ایران را مسدود کرده است و طی «۳۶ ساعت» گذشته، نیروهای آمریکایی روند تجارت اقتصادی به مقصد و از مبدا ایران را از راه دریا متوقف کرده‌اند.
🗣ارتباط با ما:
@wlftvopch
@wlftvch |تریبون آزاد

آقای پهلوی،
باید ایرانی باقی بماند که تو شاهش باشی یا نه.
از خواب بیدار شو

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

تاثیر تنگه هرمز بر جهان.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

هادی خرسندی .

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

سخنرانی اکبر کریمیان سخنگوی کنگره جمهوری‌خواهان دموکرات ملی-سرنگون‌طلب،

موضوع:
نقش جمهوری‌خواهان دموکرات ملی-سرنگون‌طلب


https://t.me/akbar_karimian/3078.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

از «پدر خلق» تا «ولی امر»؛
حکایت دو مردی که با «ایدئولوژی» آمدند و با «خون» ماندند

دیکتاتورها فراتر از نام‌ها و جغرافیا، معماران ویرانی هستند؛ آن‌ها با شعار سعادت ملی به قدرت می‌رسند، اما در نهایت ملت‌ها را در تله‌ای از وحشت، انزوای جهانی و فروپاشی اخلاقی گرفتار می‌کنند. قدرت مطلق، در دستان آن‌ها به ابزاری برای مسخ کردن توده‌ها و قربانی کردن کرامت انسانی تبدیل می‌شود و میراثی جز دیوارهای بلند، سفره‌های تهی و قبرستان‌های پرجمعیت به جا نمی‌گذارد.

ریشه‌های تلخ: خانواده و سایه سنگین پدر
هر دو دیکتاتور، استالین و خامنه‌ای، از خانواده‌هایی با سایه سنگین فقر و انضباطی بی‌رحمانه بیرون آمدند. استالین با مشت‌های گره‌کرده پدری مست که او را تحقیر می‌کرد بزرگ شد، و خامنه‌ای در محیطی با زهد خشک و محدودیت‌های مذهبی پدری که حتی رادیو را حرام می‌دانست. این سرکوب اولیه در کودکی، در آن‌ها حس کینه‌ای عمیق نسبت به «دنیای آزاد» و میلی مهارناپذیر برای کنترل مطلق بر دیگران ایجاد کرد تا هرگز دوباره طعم ضعف را نچشند.

صعود به قدرت: از صفوف حزب تا قبضه کردن حکومت
روند به قدرت رسیدن هر دو، محصول زیرکی سیاسی و حذف تدریجی رقبا بود. استالین پس از لنین، با بازی دادن جناح‌های مختلف، رقبای بزرگی چون تروتسکی را از میدان به در کرد. خامنه‌ای نیز پس از مرگ بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، با حمایت‌های رفسنجانی به قدرت رسید، اما دیری نپایید که همان متحدان دیرین را به حاشیه راند یا در حصر و انزوا قرار داد تا ثابت کند در نوک هرم قدرت، جایی برای شریک نیست.

استبداد و کیش شخصیت: ساختن بت از حاکم
دیکتاتوری آن‌ها با مقدس‌سازی همراه بود. استالین خود را «پدر خلق» و «معمار سوسیالیسم» نامید و عکس‌هایش در هر خانه‌ای اجباری شد. خامنه‌ای نیز با بهره‌گیری از مفاهیم مذهبی، جایگاه خود را به عنوان «ولی امر مسلمین» و «نایب امام زمان» به شکلی فرابشری تعریف کرد. این تقدس‌گرایی، نقد به آن‌ها را از یک کنش سیاسی به یک «گناه نابخشودنی» یا «خیانت ملی» تبدیل کرد تا راه بر هرگونه اعتراض بسته شود.

بازوهای نظامی و امنیتی: ستون‌های حفظ وحشت
بقا در قدرت برای آن‌ها بدون ابزارهای سرکوب ممکن نبود. استالین با سازمان مخوف «کمیساریای خلق در امور داخلی» و تصفیه‌های بزرگ، حتی به وفادارترین افسران خود هم رحم نکرد. در ایران، «سپاه پاسداران» و نهادهای اطلاعاتی موازی، همان نقشی را ایفا کردند که بازوهای استالین داشتند؛ تبدیل کشور به یک پادگان بزرگ که در آن کوچک‌ترین صدای مخالفی با گلوله، انفرادی یا چوبه‌دار پاسخ داده می‌شود.

پارانویا: دشمن‌تراشی برای بقا
هر دو رهبر در سال‌های پایانی، در پیله‌ای از بدگمانی و توهم توطئه فرو رفتند. استالین همه جا جاسوسان امپریالیسم را می‌دید و پزشکان یهودی را به توطئه متهم می‌کرد. خامنه‌ای نیز با تکرار مداوم واژه «نفوذ» و «دشمن»، هر حرکت اجتماعی، از مطالبات صنفی گرفته تا جنبش‌های مدنی مانند «زن، زندگی، آزادی» را به سرویس‌های جاسوسی خارجی نسبت می‌داد تا سرکوب را تحت نام «امنیت ملی» توجیه کند.

میراث فلاکت‌بار: فقر، انزوا و فروپاشی
سرانجام هر دو حکومت، تصویری از فلاکت است. استالین شوروی را به کشوری تبدیل کرد که مردمش در صف نان می‌ایستادند و در اردوگاه‌های گولاگ جان می‌دادند. خامنه‌ای نیز با سیاست‌های تهاجمی و اصرار بر تقابل با جهان، ایران را به کشوری منزوی با تورم کمرشکن و سرمایه‌های بربادرفته تبدیل کرد. میراث آن‌ها نه عزت، بلکه زخمی عمیق بر پیکره جامعه است که التیام آن دهه‌ها زمان خواهد برد؛ حکایت تلخ دو مردی که با «اید‌ئولوژی» آمدند و با «خون» ماندند.

#دیکتاتور #گفتگو_توانا.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

بر اساس گزارش برخی رسانه‌های بین‌المللی، از جمله دیلی تلگراف و نیویورک پست، جمهو.ری اسلا.می در حال استفاده از آتش‌بس برای خارج کردن و بازسازی پایگاه‌های موشکی زیرزمینی است که در حملات هوایی آمریکا و اسر.ائیل آسیب دیده بودند.

طبق این گزارش‌ها، تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد در ۱۰ آوریل، کامیون‌ها و ماشین‌آلات سنگین در حال ورود به سایت‌های موشکی در نزدیکی خمین و تبریز بوده‌اند و نیروهای ایرانی مشغول پاک‌سازی آوار، تخلیه نخاله‌ها و بازگشایی ورودی تونل‌های زیرزمینی بوده‌اند. گفته می‌شود این فعالیت‌ها عمدتاً بر بخش‌هایی متمرکز است که در جریان جنگ مسدود شده و مانع استقرار مجدد موشک‌ها شده بود.

همچنین گزارش شده که جمهو.ری اسلا.می ممکن است در طول آتش‌بس موقت، روند بازیابی پرتابگرهای موشکی خود را تسریع کرده باشد. در همین حال، تلاش‌های دیپلماتیک برای بازگرداندن تهران و واشینگتن به میز مذاکره ادامه دارد.

شیرین عبادی
چرا دور رضا پهلوی آفتاب‌پرست‌ها جمع شده‌اند؟.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

یکی اینارو یه گوشه ببنده.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

هیچ‌کس را ندیدم به اندازه «شازده» برای خرید اعتبار، این‌گونه از درگاهی به درگاه دیگر برود؛ گاهی با لبخندهای تصنعی، گاهی با روایت‌های بزک‌شده، و گاهی هم با عکس‌هایی که بیشتر شبیه یادگاری‌های اتفاقی‌اند تا دیدارهای رسمی. در حالی‌که در دنیای امروز، اعتبار سیاسی نه با لابی‌گری‌های پشت‌پرده و ملاقات‌های مبهم، بلکه با پشتوانه اجتماعی، شفافیت و پذیرش واقعی در صحنه بین‌المللی سنجیده می‌شود.
طنز تلخ ماجرا اینجاست که هر بار یک دیدار سطح‌پایین یا غیررسمی، با کمک ماشین رسانه‌ای، به «دعوت رسمی» و «سخنرانی در پارلمان» تبدیل می‌شود؛ انگار فاصله‌ی اتاق ناهارخوری تا تریبون رسمی، فقط در تیترسازی خلاصه شده. اما در عصر اطلاعات، این فاصله دیگر با چند عکس و چند توییت پر نمی‌شود؛ حقیقت، خیلی زودتر از آن‌چه تصور می‌کنند، خودش را نشان می‌دهد.
اعتبار، چیزی نیست که با اصرار به دست بیاید؛ یا هست، یا نیست. و وقتی نیست، حتی سکوت دیگران هم بلندتر از هزار ادعای بی‌پشتوانه حرف می‌زند.