من ... ما
.
■سال ۸۲، یه گروه ایرانی بودیم و یه گروه چینی، توی یه کشور ثالث. قرار بود یه تِست بدیم. از ما دو گروه، یه سوال رو به دو مدل پرسیدن.
□سوالشون این بود: اگر توی بیابان تنها باشید و این ده قلم جنس جلوی شما باشه به ترتیب اولویت بگید کدوم ها رو بر میدارید. اول گفتن تک تک جواب بدین، مثل کنکور. نشستیم و جواب دادیم. برگه ها رو تحویل دادیم. بعد گفتن حالا گروهی پاسخ بدید. یعنی افراد هر گروه جمع بشن و با هم صحبت کنن و به یک نظر واحد برسن و یک جواب بدَن.
●از اتاق چینی ها صدا در نمیاومد.
نمیدونم چیکار میکردن. ولی انگار همون اول لیدر انتخاب کرده بودن و اون داشت مدیریت میکرد. همه آروم بودن و به نوبت حرف میزدن. خیلی زود به نتیجه رسیدن و برگه جواب رو تحویل دادن. گروه ما همه با همحرف میزدن. اصلا به حرف همدیگه گوش نمیکردن…
●هیشکی هیشکی رو قبول نداشت. کلمه ی “من” زیاد شنیده میشد. همهمه زیادی بود. هر کی سعی میکرد بقیه رو قانع کنه که اشتباه میگه و نظر اون درسته. آخرش دعوا شد. دو تا از آقایون گروه تقریبا کارشون به فحش کشید.
■نتیجه ی نهایی امتحان تَک نفره با ما ایرانی ها بود. با درصد بالایی نسبت به چینی ها انتخاب های درست کرده بودیم. قطعا هر کدوممون تنها توی کویر گیر میکردیم شانس زنده موندن بیشتری نسبت به همتای چینی خودمون داشتیم.
□نتیجه نهایی امتحانِ گروهی هم اومد. گروه چینیها با اختلاف زیادی از ما نمره قبولی گرفتن. انتخاب هاشون بسیار صحیح و عاقلانه بود. طبعا اون گروه اگر توی کویر گیر میکردن شانس زنده موندن گروهی شون خیلی بیشتر از ما بود.
●اون موقع که این تست رو دادیم نه زیاد توی اجتماع بودم و نه به اهمیتش پی بردم. ولی الان به عینه دارم می بینم این گروه نبودنا، این مَن مَن کردنا، این فقط خود رو قبول داشتنا، اینپشت همنبودنا، این با هم حرف نزدنا، مشورت نکردنا….
○این روزها هرجا می چرخم اون تِست رو میبینم. زلزله که میاد تویپمپبنزین همو میزنیم. خبری بپیچه سوپر مارکت ها رو خالی می کنیم. دلار تکون میخوره صرافی ها صف میشه. دار میزنن وایمیستیم نگاه میکنیم. به رانندگی همه فحشمیدیم، همهرو نقد میکنیم. هیچکس رو قبول نداریم. دست به هیچ کاری نمی زنیم. تصمیم جمعی نمیگیریم. اتحاد نداریم. فقط من. آسایش من. رفاه من. سیریِ من. جای من. مالِ من. حالِ من. گور بابای بقیه. گور بابای اجتماع. گور بابای ما. فقط من…
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
.
■سال ۸۲، یه گروه ایرانی بودیم و یه گروه چینی، توی یه کشور ثالث. قرار بود یه تِست بدیم. از ما دو گروه، یه سوال رو به دو مدل پرسیدن.
□سوالشون این بود: اگر توی بیابان تنها باشید و این ده قلم جنس جلوی شما باشه به ترتیب اولویت بگید کدوم ها رو بر میدارید. اول گفتن تک تک جواب بدین، مثل کنکور. نشستیم و جواب دادیم. برگه ها رو تحویل دادیم. بعد گفتن حالا گروهی پاسخ بدید. یعنی افراد هر گروه جمع بشن و با هم صحبت کنن و به یک نظر واحد برسن و یک جواب بدَن.
●از اتاق چینی ها صدا در نمیاومد.
نمیدونم چیکار میکردن. ولی انگار همون اول لیدر انتخاب کرده بودن و اون داشت مدیریت میکرد. همه آروم بودن و به نوبت حرف میزدن. خیلی زود به نتیجه رسیدن و برگه جواب رو تحویل دادن. گروه ما همه با همحرف میزدن. اصلا به حرف همدیگه گوش نمیکردن…
●هیشکی هیشکی رو قبول نداشت. کلمه ی “من” زیاد شنیده میشد. همهمه زیادی بود. هر کی سعی میکرد بقیه رو قانع کنه که اشتباه میگه و نظر اون درسته. آخرش دعوا شد. دو تا از آقایون گروه تقریبا کارشون به فحش کشید.
■نتیجه ی نهایی امتحان تَک نفره با ما ایرانی ها بود. با درصد بالایی نسبت به چینی ها انتخاب های درست کرده بودیم. قطعا هر کدوممون تنها توی کویر گیر میکردیم شانس زنده موندن بیشتری نسبت به همتای چینی خودمون داشتیم.
□نتیجه نهایی امتحانِ گروهی هم اومد. گروه چینیها با اختلاف زیادی از ما نمره قبولی گرفتن. انتخاب هاشون بسیار صحیح و عاقلانه بود. طبعا اون گروه اگر توی کویر گیر میکردن شانس زنده موندن گروهی شون خیلی بیشتر از ما بود.
●اون موقع که این تست رو دادیم نه زیاد توی اجتماع بودم و نه به اهمیتش پی بردم. ولی الان به عینه دارم می بینم این گروه نبودنا، این مَن مَن کردنا، این فقط خود رو قبول داشتنا، اینپشت همنبودنا، این با هم حرف نزدنا، مشورت نکردنا….
○این روزها هرجا می چرخم اون تِست رو میبینم. زلزله که میاد تویپمپبنزین همو میزنیم. خبری بپیچه سوپر مارکت ها رو خالی می کنیم. دلار تکون میخوره صرافی ها صف میشه. دار میزنن وایمیستیم نگاه میکنیم. به رانندگی همه فحشمیدیم، همهرو نقد میکنیم. هیچکس رو قبول نداریم. دست به هیچ کاری نمی زنیم. تصمیم جمعی نمیگیریم. اتحاد نداریم. فقط من. آسایش من. رفاه من. سیریِ من. جای من. مالِ من. حالِ من. گور بابای بقیه. گور بابای اجتماع. گور بابای ما. فقط من…
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالیپیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
👍1😢1
*بهتر شده ایم...*
■چند وقت پیش ملت با چوب و سنگ، سگ و گربهها را میزدند، ولی الآن میبینیم برایشان کنار پیادهرو غذا میگذارند و كلی انجمن برای نگهداریشان ايجاد شدهاست.
◼️همین چند وقت پیش اگر یکی موهایش عجیب بود، تیکهبارانش میکردیم، ولی الآن میگوییم دوست دارد این تیپی باشد، مدل موهایش چه ضرری به ما میرساند!
●همین چند وقت پیش اگر کسی کمربندش را پشت فرمان میبست مسخرهاش میکردیم، ولی الآن ماشین را که روشن میکنیم، اول کمربندمان را میبندیم و میگوییم برای سلامتیمان واجب است!
◼️همین چند وقت پیش، وقتی خانمی متارکه میکرد به او بیوه میگفتیم و اذیتش میکردیم، ولی الآن به تصمیمش احترام میگذاریم!
■همین چند وقت پیش تا همسایهمان مهمانی میگرفت زنگ میزدیم به ۱۱۰ ولی الآن میگوییم، بگذار شاد باشند و به آنها میگوییم، لطفاً ساعت ۱۲ شب تعطیلش کنید و همسایهمان هم ۱۲ نشده تعطیل میکند.
◼️همین چند وقت پیش هر خرافاتی میگفتند، قبول میکردیم و به دیگران هم انتقالش میدادیم، ولی الآن هر حرفی را که میشنویم، میاندیشیم و یا میگوییم منبع معتبرش را اعلام کن.
⏺همین چندوقت پیش هر حدیث قال فلان کس را قبول میکردیم ولی الان با مطالعه کتاب هیچکدام از نقل قول های دروغین وغیرواقعی هزارانسال پیش را قبول نداریم.
🔳همین چندوقتپیش هر کارغیرعقلانی را بعنوان معجزه فلان کس قبول میکردیم ولی الان با دیدن قدرت علم ودانش وعقلانیت هیچکدامشان را قبول نداریم .
◼️همین چندوقت پیش برای مردگان غیرایرانی و متجاوزبن به کشور ومردم امان به سروسینه میزدیم وخودآزاری و گریه و شیون میکردیم و به زیارت قبرهایشان میرفتیم ولی الان بخاطر مطالعه کتاب واندیشیدن به دروغین بودن این اعمال پی بردیم وکمتر کسی دیگر اینکارها را انجام میدهد وروز به روز کمترهم میشود.
●همین چند وقت پیش برای استقلال و پرسپولیس دست به یقه رفیق چند سالهمان میشدیم، ولی الآن از توهین، حتی به تیم رقیب ناراحت میشویم.
○همین چند وقت پیش اگر کسی نظر مخالفی داشت غوغا به پا میکردیم، ولی الآن میگوییم خب نظرش این است، هر کسی نظرش برای خودش محترم است.
■تا چند وقت پیش روز تعطیل پارکها و جنگل تبدیل میشدند به سفرهای از زبالههای رنگارنگ، اما الآن بیشتر مردم وقتی میخواهند بساطشان را جمع کنند علاوه بر زبالههای خود، زبالههای دیگران را هم جمع میکنند و با خود میبرند.
◼️همین چند وقت پیش بچهدار که میشدیم پدربزرگ و مادر بزرگ سریع خواب میدیدند، یکی آمده در خوابشان و گفته نام بچه را فلان بگذار و ما هم خوشحال میشدیم و میگذاشتیم، ولی الآن آن نام زیبایی که دلمان بخواهد وریشه در فرهنگ و زبان پارسی دارد را روی بچهمان میگذاریم.
●همین چند وقت پیش فکر نمیکردیم بتوانیم ملت بافرهنگی باشیم، ولی میبینیم که آهستهآهسته داریم میشویم! و به اصل و سرشت و تمدن ایرانی خودمان برمیگردیم.
🔳و اینها همگی از نشانههای باسواد شدن بیشتر جامعه است. اين يعنی رسيدن به گوهر مدرنيته و عبور از دوران نادانی و جهل و خرافات با وجود همه محدوديتها. شاید هنوز خیلی راه مانده تا بهطور کامل بافرهنگ بشویم ولی همین که آغاز کردیم خیلی خوب است، خیلی خیلی هم خوب است!
■مرتب نگوییم ایرانیها فلان هستند! "ایران یعنی من، یعنی تو." تو مطالعه کن، رفتارهای اجتماعی نامناسبت را اصلاح کن و واقعیت ها بخوان و به من هم یاد بده که همین کار را بکنم، با مهربانی نه با نگاه بالا به پایین و با لحنی که "تو بیفرهنگی و من باسواد.
متمدن.
مطالعه کنیم و به هم کتاب هدیه بدهیم تا به عقلانیت و مدرنیته برسیم وانسانی زندگی کنیم.
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
■چند وقت پیش ملت با چوب و سنگ، سگ و گربهها را میزدند، ولی الآن میبینیم برایشان کنار پیادهرو غذا میگذارند و كلی انجمن برای نگهداریشان ايجاد شدهاست.
◼️همین چند وقت پیش اگر یکی موهایش عجیب بود، تیکهبارانش میکردیم، ولی الآن میگوییم دوست دارد این تیپی باشد، مدل موهایش چه ضرری به ما میرساند!
●همین چند وقت پیش اگر کسی کمربندش را پشت فرمان میبست مسخرهاش میکردیم، ولی الآن ماشین را که روشن میکنیم، اول کمربندمان را میبندیم و میگوییم برای سلامتیمان واجب است!
◼️همین چند وقت پیش، وقتی خانمی متارکه میکرد به او بیوه میگفتیم و اذیتش میکردیم، ولی الآن به تصمیمش احترام میگذاریم!
■همین چند وقت پیش تا همسایهمان مهمانی میگرفت زنگ میزدیم به ۱۱۰ ولی الآن میگوییم، بگذار شاد باشند و به آنها میگوییم، لطفاً ساعت ۱۲ شب تعطیلش کنید و همسایهمان هم ۱۲ نشده تعطیل میکند.
◼️همین چند وقت پیش هر خرافاتی میگفتند، قبول میکردیم و به دیگران هم انتقالش میدادیم، ولی الآن هر حرفی را که میشنویم، میاندیشیم و یا میگوییم منبع معتبرش را اعلام کن.
⏺همین چندوقت پیش هر حدیث قال فلان کس را قبول میکردیم ولی الان با مطالعه کتاب هیچکدام از نقل قول های دروغین وغیرواقعی هزارانسال پیش را قبول نداریم.
🔳همین چندوقتپیش هر کارغیرعقلانی را بعنوان معجزه فلان کس قبول میکردیم ولی الان با دیدن قدرت علم ودانش وعقلانیت هیچکدامشان را قبول نداریم .
◼️همین چندوقت پیش برای مردگان غیرایرانی و متجاوزبن به کشور ومردم امان به سروسینه میزدیم وخودآزاری و گریه و شیون میکردیم و به زیارت قبرهایشان میرفتیم ولی الان بخاطر مطالعه کتاب واندیشیدن به دروغین بودن این اعمال پی بردیم وکمتر کسی دیگر اینکارها را انجام میدهد وروز به روز کمترهم میشود.
●همین چند وقت پیش برای استقلال و پرسپولیس دست به یقه رفیق چند سالهمان میشدیم، ولی الآن از توهین، حتی به تیم رقیب ناراحت میشویم.
○همین چند وقت پیش اگر کسی نظر مخالفی داشت غوغا به پا میکردیم، ولی الآن میگوییم خب نظرش این است، هر کسی نظرش برای خودش محترم است.
■تا چند وقت پیش روز تعطیل پارکها و جنگل تبدیل میشدند به سفرهای از زبالههای رنگارنگ، اما الآن بیشتر مردم وقتی میخواهند بساطشان را جمع کنند علاوه بر زبالههای خود، زبالههای دیگران را هم جمع میکنند و با خود میبرند.
◼️همین چند وقت پیش بچهدار که میشدیم پدربزرگ و مادر بزرگ سریع خواب میدیدند، یکی آمده در خوابشان و گفته نام بچه را فلان بگذار و ما هم خوشحال میشدیم و میگذاشتیم، ولی الآن آن نام زیبایی که دلمان بخواهد وریشه در فرهنگ و زبان پارسی دارد را روی بچهمان میگذاریم.
●همین چند وقت پیش فکر نمیکردیم بتوانیم ملت بافرهنگی باشیم، ولی میبینیم که آهستهآهسته داریم میشویم! و به اصل و سرشت و تمدن ایرانی خودمان برمیگردیم.
🔳و اینها همگی از نشانههای باسواد شدن بیشتر جامعه است. اين يعنی رسيدن به گوهر مدرنيته و عبور از دوران نادانی و جهل و خرافات با وجود همه محدوديتها. شاید هنوز خیلی راه مانده تا بهطور کامل بافرهنگ بشویم ولی همین که آغاز کردیم خیلی خوب است، خیلی خیلی هم خوب است!
■مرتب نگوییم ایرانیها فلان هستند! "ایران یعنی من، یعنی تو." تو مطالعه کن، رفتارهای اجتماعی نامناسبت را اصلاح کن و واقعیت ها بخوان و به من هم یاد بده که همین کار را بکنم، با مهربانی نه با نگاه بالا به پایین و با لحنی که "تو بیفرهنگی و من باسواد.
متمدن.
مطالعه کنیم و به هم کتاب هدیه بدهیم تا به عقلانیت و مدرنیته برسیم وانسانی زندگی کنیم.
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالیپیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
👍2