تنها عکسِ بی‌نامِ تاریخِ جایزه‌ی پولیتزر، مالِ ماست. فرودگاه سنندج، شهریور ۵۸. عکاسش بیست‌وهفت سال جرئت نکرد بگوید آن عکس را او گرفته.
اما همان صحنه یک راویِ دوم هم داشت؛ کسی که آن را با کلمه بازسازی کرد و پای نوشته‌اش اسم خودش را گذاشت: علی‌اشرف درویشیان.
مردی که «آبشوران» را با نام مستعار چاپ کرد، «فصل نان» را داخل زندان نوشت و همسرش کاغذها را بیرون برد، و وقتی بعد از قتل‌های زنجیره‌ای دعوتش کردند به سمینار کیش، فقط یک جمله گفت: «من سرِ سفره‌ی خون نمی‌نشینم.»
عکسِ دوم را پانزده سال پیش گرفتیم. آن روز نمی‌دانستم آخرین دیدار است.
اسم‌ها دیر برمی‌گردند، ولی برمی‌گردند.
اسم کدام آدمِ فراموش‌شده را باید از این بایگانی بیرون بکشیم؟ بنویسید؛ می‌خوانم.

#علی_اشرف_درویشیان.

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo
شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo