شب نشيني هالو

.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

😁20👎2👍1👌1🤷1

966 views00:20

داستانی تخیلی از حکایت واقعی روزگار ما

روزی روزگاری، در سرزمینی سرسبز خانواده‌ای در دل مزرعه‌ای پهناور زندگی می‌کردند؛ خانواده‌ای پرجمعیت با پنج دختر و چهار پسر.
مزرعه روزگاری پر از خوشه‌های طلایی و جوی‌های روان بود، اما سال‌ها خشکسالی و ظلم، روح زمین را نیز مانند ساکنانش فرسوده کرده بود.

پدر خانواده مردی معتاد، سنگدل و فاسد بود؛او فرزندانش را از سپیده‌دم تا تاریکی شب به کار می‌گرفت، شلاق و مشت را زبان فرمانروایی خود کرده بود و تمام درآمد مزرعه ،صرف اعتیاد، زن دوم و فرزندان زن دومش می‌شد، و سهم این خانواده تنها تکه‌ای نان خشک و شب‌های گرسنگی بود.

او حتی حاضر نبود برای نجات زمین‌های رو به مرگ هزینه کند. چاه قدیمی مزرعه سال‌ها بود که ترک خورده و خشک شده بود، اما او ترجیح می‌داد آخرین سکه‌ها را دود کند تا اینکه آب را به ریشه‌های تشنه زمین بازگرداند. کم‌کم بخش‌هایی از مزرعه به خاکی سوخته و بی‌حاصل تبدیل شد؛ گویی خود زمین نیز دیگر امیدی به زندگی نداشت.

سال‌ها ترس، تحقیر و سکوت بر آن خانه سایه انداخته بود.
تا اینکه شبی سرد، فرزندان در گوشه‌ای دور هم جمع شدند، با چشم‌هایی خسته و قلب‌هایی پر از خشم. آن شب برای نخستین بار جرات کردند درباره پایان دادن به این جهنم حرف بزنند.

اما مادرشان که زنی خمیده و فرسوده بود با صدایی لرزان گفت:

«هرچه باشد، او پدر شماست… شاید یک روز تغییر کند و خودش را “اصلاح”کند.
خشونت را نباید با خشونت پاسخ داد.»
ولی حتی خودش هم دیگر به حرف‌هایش باور نداشت و امید، آرام‌آرام در چشمانش خاموش می‌شد.

چند ماه بعد، سرنوشت آن خانواده در یک غروب خونین تغییر کرد.

یکی از پسرها زودتر از همیشه به خانه برگشت. هنوز پا به حیاط نگذاشته بود که صدای جیغ خواهرش سکوت مزرعه را درید. با وحشت به داخل دوید و در را شکست.

و آنجا، با صحنه‌ای روبه‌رو شد که تا پایان عمر از ذهن هیچ‌کس پاک نشد:
پدرش در حال تعرض به خواهرش بود و دختر، با صورتی خیس از اشک، کمک می‌خواست.
پسر بی‌اختیار به سمت پدر حمله کرد.
خانه به میدان نبرد تبدیل شد؛ صدای شکستن، فریاد، خون و خشم در هم پیچید. پسر با تمام نیروی جوانی‌اش می‌جنگید، اما پدر، همچون حیوانی زخمی و وحشی، چاقو را برداشت و ضربه‌ای مرگبار فرود آورد.

چند لحظه بعد، پسر در میان خون خودش روی زمین افتاده بود.

و در همان لحظه، آخرین ستون تحمل آن خانه فرو ریخت.

بعد از آن شب، دختری که قربانی آن حادثه شده بود، از خانه گریخت. او با کمک یکی از دوستانش به شهری دور پناه برد؛ شهری که شاید می‌توانست گذشته را از او پنهان کند، اما هرگز زخم‌هایش را درمان نمی‌کرد.

فرزندان باقی‌مانده، به‌جز پسر بزرگ خانواده که او نیز گرفتار اعتیاد، خشونت و فساد شده بود، تصمیم گرفتند این چرخه شوم را متوقف کنند.
اما خوب می‌دانستند که در برابر پدر و برادر بزرگ‌ترشان، به تنهایی شانسی ندارند.

در میان آن‌ها، یکی از دختران که دل در گرو پسر کدخدا داشت، آرام گفت:

«برویم از کدخدا کمک بخواهیم… شاید او بتواند ما را نجات دهد.»

آن‌ها با ترس وامید نزد کدخدا رفتند.
کدخدا پس از شنیدن ماجرا، با صدایی محکم قول داد که آن‌ها را از شر آن مرد خلاص کند.اما هیچ‌کس نمی‌دانست بهای این نجات چه خواهد بود.

چند شب بعد، در دل تاریکی، کدخدا، پسرش و چند مرد تنومند به مزرعه یورش بردند.شعله‌های آتش در میان مزارع خشک زبانه کشید و زمین‌هایی را که سال‌ها با رنج آبیاری شده بودند، بلعید. مردان مسلح درها را شکستند و به خانه حمله کردند.

آن شب، پدر فاسد کشته شد.
برای نخستین بار، صدای گریه و خنده هم‌زمان در آن خانه پیچید. فرزندان گمان می‌کردند کابوس به پایان رسیده و سپیده آزادی نزدیک است.اما آزادی، همیشه با چهره‌ای که وعده داده می‌شود از راه نمی‌رسد.

مردان کدخدا انبارهای غله را غارت کردند، نیمی از خانه را ویران ساختند، فرزندان را کتک زدند و یکی از دخترها را به زور با خود بردند.

آن شب، خانواده فهمید گاهی کسانی که با نام نجات می‌آیند، تنها شکل دیگری از قدرت و خشونت‌اند که تنها به دنبال منافع خودشان هستند.

صبح روز بعد، چیزی جز ویرانی باقی نمانده بود:
مزرعه‌ای سوخته،
خانه‌ای نیمه‌ویران،
جسد پدر فاسد در سردخانه،
و خانواده‌ای که روحش برای همیشه شکسته بود.
اما کابوس هنوز تمام نشده بود.

در میان آن خاکسترها، پسر بزرگ خانواده آرام‌آرام جای پدر را گرفت؛ مردی که بیش از آن‌که شبیه قربانیان باشد، شبیه همان هیولایی شده بود که سال‌ها از او نفرت داشتند.
او با تهدید، ترس و خشونت بر خواهران و برادرانش سلطه پیدا کرد و چرخه تاریک فساد بار دیگر از نو آغاز شد.و این‌بار، فرزندان حقیقت تلخی را فهمیدند!هیچ ناجی‌ای قرار نیست آن‌ها را نجات دهد.