تصاویر منتشرشده از بمباران یک پل نیمه‌ساخته B1 در استان البرز و کشته و مجروح شدن تعدادی از شهروندان بیگناه، فقط نابودی یک سازه نیست؛ نمادی است از زخمی تازه بر پیکر زیرساخت‌های یک کشور که بدون این تخریب‌ها هم به سختی جوابگوی نیازهای مردم ایران بودند.

کمتر از چند ماه پیش دانولد ترامپ به مردم شجاع ایران می‌گفت «کمک در راه است»، اما همان ادعاها امروز به جایی رسیده که با ادبیاتی تهدیدآمیز از «بازگرداندن ایران به عصر حجر، جایی که به آن تعلق دارد» تبدیل شده است. این تغییر لحن، فاصله‌ای عمیق میان شعارهای دروغین سیاسی و واقعیت تلاش برای ویرانی ایران را نشان می‌دهد.

ویرانی زیرساخت‌ها، دانشگاه‌ها، صنایع فولاد، انستیتو پاستور و پل‌ها و پروژه‌های عمرانی، فقط خسارت مالی به ایران نیست؛ بلکه این ویرانی‌ها از بین بردن شانس توسعه اقتصاد نحیف و بی‌جان ایران است. این آسیب دیدن زندگی مردم و ضربه به آینده یک ملت بحران‌زده است.

نگرانی بزرگ این است که در میان بازی‌های قدرت و تنش‌های سیاسی بین‌المللی، آنچه ویران می‌شود ایران است و آنچه آسیب می‌بیند دارایی‌های ملی و امید به ساختن فردایی بهتر برای ایرانیان است.

🔹 گروه اتحاد برای ایران - استرالیا
‏🔹 گروه ایرانیان جمهوری‌خواه استرالیا
‏🔹 گروه ۲۵ شهریور
🔹 بنیاد مهسا
🔹 انجمن ایرانیان جمهوریخواه تورنتو
🔹 شبکه همگرایی جمهوری خواهان ایران
🔹 کمپین نه به اعدام
🔹 راه فردا
🔹 انجمن آموزشی و پژوهشی دانا
🔹 انجمن زن, زندگی، آزادی - اتریش
🔹 حزب چپ ایران - گروه دمکراتیک
🔹 جبهه ائتلاف نجات ایران

#جنگ
#نه_به_تخریب_زیرساخت‌ها
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#پاینده_ایران

www.hamnava.org.

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

روایت مهرزاد زارعی از یک داغ تازه؛ «پسرم را در آسمان کشتند، برادرم را در زمین»
‌
مهرزاد زارعی، از خانواده‌های دادخواه جان‌باختگان هواپیمای اوکراینی و پدر آراد زارعی، با انتشار یک ویدیو در شبکه‌های اجتماعی، از کشته‌شدن برادرش، صادق زارعی، در یک ایست‌ بازرسی توسط نیروهای بسیج خبر داده است.

او در این ویدیو، با اشاره به تجربه پیشین خود در از دست دادن فرزندش در جریان سرنگونی پرواز PS752، می‌گوید: «پسرم را در آسمان کشتند و برادرم را در زمین.»

زارعی در توضیح این ویدیو نوشته است که صادق زارعی در تاریخ ۳۰ مارس در شیراز و با شلیک نیروهای مستقر در ایست‌ بازرسی کشته شده است. به گفته او، با گذشت هفت روز از این واقعه، پیکر برادرش همچنان به خانواده تحویل داده نشده و حتی مشخص نیست که چه زمانی یا تحت چه شرایطی تحویل داده خواهد شد.

او همچنین از اعمال فشار بر خانواده‌اش خبر داده و نوشته است که از آن‌ها خواسته شده علت مرگ را به‌جای اصابت گلوله، مواردی مانند بیماری ثبت کنند.

مهرزاد زارعی در ادامه با لحنی اعتراضی تأکید کرده است: «این خون‌ها نه گم می‌شود و نه فراموش؛ نام قاتلان و آمران این جنایت ثبت خواهد شد و روز حساب آن‌ها خواهد رسید. ما نه می‌بخشیم و نه فراموش می‌کنیم.»

آقای زارعی پیش‌تر در جریان سرنگونی هواپیمای اوکراینی با موشک‌های سپاه پاسداران، فرزند دلبندش آراد را از دست داده بود.

این نخستین بار نیست که شهروندان ایرانی با شلیک بی ضابطه ماموران در ایست بازرسی‌ها کشته می‌شوند. به دلیل قطع اینترنت اخبار مربوط به چنین وقایعی دیر مخابره می‌شود. با توجه به آنکه در جنگ ۱۲ روزه هم تعداد نسبتا زیادی از هموطنان اینگونه جانشان را از دست دادند، بعید نیست که در جنگ اخیر هم که حالا ۳۸ روز از آن گذشته، تعداد زیادی از هم‌میهنان توسط نیروهای بسیجی در لیست‌های بازرسی کشته شده باشند.

به مهرزاد عزیز، صمیمانه تسلیت می‌گوییم.

#جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی

@aradzareimemories
@tavaana

https://t.me/United_for_Iran_Australia