در روزهایی که با سیلی از اندوه، خشم، خبرهای نگران‌کننده و فجایع واقعی از ایران روبه‌رو هستیم، برای ما که خارج از ایرانیم یک مسئولیت جدی وجود دارد:
ایستادن، فکر کردن، تحلیل کردن و به چالش کشیدنِ خودمان.

نه برای فاصله گرفتن از دردهای واقعی داخل ایران،
بلکه برای این‌که مطمئن شویم کنشگری‌مان امتداد صدای مردم ایران است، نه بازتابِ موضع شخصی، خشم لحظه‌ای یا نمایشِ همدلی.

کنشگری اگر به نمایش تبدیل شود،
اگر به جای پاسخ‌گویی به رنج واقعی مردم، به رضایت شخصی یا دیده‌شدن ختم شود،
نه فقط کمکی نمی‌کند، بلکه خیانت به همان دردهایی‌ست که ادعای دفاع از آن‌ها را داریم.

این روزها بیش از هر زمان دیگری،
مسئله «حرف زدن» نیست؛
مسئله این است که از کجا، برای چه کسی، و در امتداد کدام صدا ایستاده‌ایم.

#ایران
#انقلاب
#زن_زندگی_آزادی

@irantransitionadvocacy

دیشب، شنبه ۱۱ بهمن ۱۴۰۴، جسد دو دانشجوی نخبەی پزشکی به نام‌های ‎«فرهاد سالاری» و ‎«عرفان طاهرخانی» در خوابگاه دانشگاه علوم پزشکی تهران پیدا شد. پس از اعلام این خبر در شب گذشته، از دوستان‌شان که پیکر این دو نفر را یافتند نیز اطلاعی در دست نیست...

عرفان اهل تاکستان و فرهاد اهل بندرعباس بود. در کنکور سراسری سال ۱۴۰۰ ‎عرفان طاهرخانی رتبه‌ی ۵۵ و ‎فرهاد سالاری رتبه‌ی ۵۷ را کسب کرده بودند....

@soran.mansournia