شب نشيني هالو

بقدر طاقت خشم خود را فرو میخورم و با دلواپسی عميق از آينده کشور و بی‌کفايتی‌های ويرانگر و ايران‌سوز، صبورانه سرکشی‌های قلم را مهار ميکنم و درست‌گويی را به درشت‌گويی نمی‌آميزم و خطاب بی‌عتاب می‌کنم وسخن بنرمی و آزرم می‌گويم تا دلی را به نصيحت گرم کنم وسلطانی را از سوء‌سياست برهانم.

پست می‌گويم باندازۀ عقول
               عيب نبود، اين بود کار رسول

نرم گو ليکن مگو غير صواب
           وسوسه مفروش در لين الخطاب

رهبری حق شما باشد يا نباشد ،نقد رهبری بی‌شبهه حق مردم است وگوش کردن به نقد آنان تکليف شما.آنهم در علن نه در خفا.
صد محفل و مجلس برای تائيد ولايت فقيه بر پا می‌کنيد يکی‌ هم برای نقد و آسيب شناسی‌‌اش برپا کنيد.صد مداح و ثنا خوان در روزنامه و صدا و سيما داريد ،يک نقاد را هم تحمل کنيد. نه فقط تحمل که تشويق کنيد تا عيب شما را آشکارا بگويند. زيان نميکنيد.  خشونت نقد را بچشيد ، خاصيت‌ها دارد. دانشگاه‌ها را بگذاريد حقيقتاً دانش گاه ودارالعلم باشند . راضی‌ مشويد که حراميان و راهزنان دهان و استخوان دانشجويان را بشکنند و چشمشان را در آورند . دشنه را به مصاف دليل نفرستيد. بگذاريد افکار شاخ يکديگر را بشکنند. از زوال ايمان جوانان نهراسيد.
دشمن‌ترين دشمنان ايمان ، مستبدان‌اند نه نقادان .

به مغرب زمين نگاه کنيد . سه‌قرن است گزنده‌ترين و کوبنده‌ترين مخالفت‌ها و دشمنی‌ها رابا دين کرده و ميکنند ، اما دين‌داری معرفت‌انديش همچنان بالنده و باقی‌مانده است. کليسا‌ها چراغشان روشن است. کتاب‌های محققانه در تاريخ و فلسفه و علم و دين ، بهتر و بيشتر از کشور ما به بازار می‌آيند.عاقبت ماندنی‌ها می‌‌مانند و رفتنی‌ها چون کفی بر آب می‌‌روند.

دشمنان با انبيا بر می‌‌تنند
                  پس ملايک رب سلٌم می‌‌زنند
کاين چراغی را که هست اونوردار
           از دم و پف‌های دزدان دوردار

آنقدر جامعه را چون کودکی تر و خشک نکنيد و پستانک ولايت به دهانش نگذاريد .خدايی نکنيد بل خدا را در ميان آوريد !
هر جا عدالت و خلاقيت و رحمت و حرّيت هست ، خدا هم هست. خدايی که ما ميشناسيم و می‌‌پرستيم موصوف به اين اوصاف است.
جامعه را لبريز از عدالت و رحمت و خلاقيت کنيد ، خدايی می‌‌شود.
به قشور و ظواهر دل شاد مکنيد و حقيقت را به مجاز نفروشيد .

" غرّه مشو که گربه عابد نماز کرد ".

آقای خامنه‌ای                                          من و شما افسانه می‌‌شويم ، اما اين نامه‌ها جاودان می‌‌ماند ، چون پنجره‌ای به روی آينده و چون آينهِ‌يی برای آينده‌گان که چهره رياست شما را می‌‌نمايد و قصه زعامت شما را می‌‌خواند.


  باری چو فسانه ميشوی ای بخرد
     افسانه نيک‌ شو نه افسانه بد

به منزل نخستين قدم بگذاريد و به منزله‌ نخستين قدم ، بگذاريد اين نامه را همگان بخوانند ، آن هم به فراغت نه به تشويش ، در روزنامه‌ها نه در شبنامه ها، در علن نه در خفا.
با رعيت فتح باب گفتگو کنيد و به آنان جواب علنی بدهيد و از“استبداد دينی‌تان “دفاع کنيد .اين نامه را خود بر مردم بخوانيد وگر نه مردم بر شما خواهند خواند که:” من نام لم ينم عنه "
از کثرت اين گونه نقد‌ها و نامه‌ها نترسيد.اگر رشته عدالت محکم شود ، عده اين نامه‌ها هم کم ميشود. اگر هم نشد ، آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است؟
کمترين حرمت به حقوق رعيت آن است که سخنش شنيده و سنجيده شود. اين باب را گشاده نگاه داريد که صد گشايش در آن است.
قدر اين قلم‌های بی‌ طمع را بدانيد و تا سيلی روزگار در نرسيده حلوای نقد رايگان را نوش جان کنيد.
نه فخری است برای جمهوری اسلامی و نه نام نيکی‌ برای شما که ناصحان ناامن باشند . اما اگر باری به صاعقه غيرت يا به ساءقه مصلحت ، کارگردانان ديوان قضا فرمان يافتند تا صاحبان اين قلم‌ها را در بند کنند ، بسپاريد تا جرم ديگری برای‌شان نتراشند و بر گناه ناکرده‌شان نام گناه ديگر ننهند و برايشان جامه تنگ جاسوسی ندوزند و نامه ننگ ناموسی ننويسند.خويشاوندانشان را نيزآزار مکنيدوهمسران وفرزندانشان را به سياهچال‌ها مبريد ودر سردخانه‌ها منشانيد ودست تجاوز وتطاول در شرافتشان دراز مکنيد . جوانمردی را به جوانمرگی ميفکنيد.آيا می‌پسنديد با فرزندانتان چنين کنند؟

در پايان ، باز هم وامدار گفتمان مهربان سعدی هستم که رعيت وار باب نصيحت را با سلطان می‌‌گشود :


شهی که پاس رعيت نگاه می‌‌دارد
حلال باد خراجش که مزد چوپانی است

وگر نه راعی خلق است زهر مارش باد
که هر چه می‌‌خورد او جزيت مسلمانی‌ست
عبدالکريم سروش
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo

9.68K views13:14