شب نشيني هالو

عقدی در آستانه مرگ

آنها نمی‌دانستند فردا چه خواهد شد

می‌دانستند.

علیرضا محکوم به اعدام بود و مهشاد خود پشت میله‌های زندان. میانشان نه سفره عقدی بود، نه حلقه‌ای که بر انگشت یکدیگر کنند، نه خانه‌ای که رؤیای فردایش را بسازند. حتی اجازه نداشتند برای آخرین بار روبه‌روی هم بنشینند.

آنچه داشتند، صدایی بود در انتهای یک خط تلفن. و با همان صدا، در چند قدمی مرگ، به یکدیگر گفتند: آری.

شاید شکوه این داستان دقیقاً همین‌جاست. بیشتر عاشقان تاریخ برای آنکه روزی به هم برسند جنگیده‌اند؛ مهشاد و علیرضا زمانی پیمان بستند که می‌دانستند شاید هرگز به هم نرسند.

رومئو و ژولیت را مرگ از زندگی مشترک محروم کرد؛ لیلی و مجنون به وصال نرسیدند؛ شیرین و فرهاد در حافظه ما با عشق و فقدان درهم آمیخته‌اند. اما در اینجا تراژدی شکل دیگری دارد: دو انسان، در حالی که پایان را می‌دیدند، تصمیم گرفتند آغاز کنند.

یک روز بعد، علیرضا را اعدام کردند. اما شاید معنای آن «آری» را نتوان اعدام کرد.

زیرا آن دو در لحظه‌ای که مرگ می‌خواست همه‌چیز را از آنان بگیرد، آخرین چیزی را که هنوز در اختیارشان بود پس ندادند: حق انتخاب کردنِ یکدیگر.

آنها نتوانستند زندگی مشترکی داشته باشند، اما برای چند ساعت، در جایی که قرار بود فقط انتظار مرگ وجود داشته باشد، آینده‌ای را نام‌گذاری کردند.

مهشاد، عروس شد؛
علیرضا، داماد شد؛
و زندان نتوانست میان دو «آری» دیوار بکشد.

شاید روزی وقتی این روزهای ایران به تاریخ پیوسته باشد، از این ازدواج نه فقط به‌عنوان قصه‌ای اندوهناک، بلکه به‌عنوان یکی از آن لحظات نادر یاد کنند که انسان در برابر سرنوشتی که برایش نوشته بودند، پاسخ خودش را نوشت:

شما مرگ را انتخاب کرده‌اید؛
ما، حتی در آستانه مرگ، زندگی و عشق را انتخاب می‌کنیم.

فرهاد تالشی
۶ اکتبر ۲۰۲۶.

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo
شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

زیلینک

محمدرضا عالی‌پیام_هالو

شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز

💔53❤18🔥4🥰2

3.58K views10:02