شب نشيني هالو

یاد از دو بزرگ

--------------

تأخیر دارم. گرفتاری نگذاشت که به موقع از رفتن دو بزرگ بنویسم. گرفتاریِ شیرین بیمارداری. بیماری نیمه ی دیگرم، نیمه ی اصلی، فاطی خانم عزیز، که حالا می فهمم کارهای خانه، چه سخت است و تمام نشدنی. پخت و پز و رفت و روب و پذیرائی از عیادت کنندگان، که البته در پایان روز احساسِ از عهده برآمدن، خستگی ام را به در میکند و آماده و سرحال برای روز بعد. و این، ادامه خواهد داشت تا روزی که خودم هم از پای بیفتم. شِکوه ای نیست، این وظیفه ایست که مثل اکثر مردان عالم، سالها از شراکت و تمرینش غافل بودم و حالا درست و کاملش نصیبم شده. از این پس اگر کمتر اینطرف ها افتابی شدم زیر سایه محبت شما تمرین تسلط بر امور جاریه میکنم تا فرصت بیشترم فراهم شود.

بعضی جور نوشتن ها صرافت و فراغت مخصوص میخواهد. وقتی خبر درگذشت مرجان ساتراپی را دائی مسعودش به من داد هنوز درگیر خودم بودم که از پرویز قلیچ خانی یادی نکرده ام. تا به خود بجنبم به امروز رسیدم.

پرویز قلیچ خانی

من ورزشکار نیستم ولی .... (لعنت بر او که گفت «ولی ورزشکارها را دوست دارم!». بسیار از هزاران جوانی که او حکم به کشتنشان داد، ورزشکار بودند.) من همه ورزشکارها را دوست ندارم. یا اگر بگویم دوست دارم، به اندازه ای که محمدعلی کلی و تختی و ناصر حجازی و قلیچ خانی .... را دوست دارم، دوست ندارم. ورزشکاری را ستایش میکنم که در کنار مردمی بایستد که برایش هورا میکشند. قلیچ خانی چنین بود و در روزگار تبعید با انتشار ماهنامه ادبی «آرش»، چهره ای فرهنگی هم پیدا کرد. فروتنی و مردمی گری از ویژگی های اخلاقی او بود. دوستش میداشتم. یکبار هم در یکی از شهرهای آلمان با او فوتبال بازی کردم. من بودم و پرویز صیاد عزیز بود در هیئت صمدآقا و خانم شادی امین بود در یک بازی خیریه ای به نفع کودکان کار که خانم بهار ترتیب داده بودند. شادی امین ویدیویش را در یوتیوب گذاشته و مدعی شده که هادی خرسندی یک گل به پرویز قلیچ خانی زد! ها ها ها.

یاد آن بزرگمرد زمین و زمان گرامی باد.

مرجان ساتراپی

گفت و گوی مفصل تلفنی با مادر داغدیده مرجان ساتراپی از این جهت برایم مغتنم بود که با خوی نافرمان و ستیهنده ی او در برخورد با سنّت های مردسالاری بیشتر آشنا شدم. از نوجوانی صدایش درآمده بود که مثلا چرا در مورد حساب بانکی فرزند و موارد دیگر پدر اختیاراتی دارد که مادر ندارد. سنگ مزار مادر بزرگش را که فقط نام پدر آن مرحومه را حک میکنند نمی پسندد و نام مادر را به آن میافزاید. او همچنین با اجازه پدرش نام خانوادگی مادرش را در شناسنامه خود می نویسد.

در کتاب پرسپولیس، مرجان، نویسنده، روایتگر، تصویرگر، گرافیست و مؤلف جوانی است که خود را از کودکی در جمهوری اسلامی تصویر میکند و این حکومت را با ایجاز و اعجازی حیرت آور در برابر چشم جهانیان عریان میسازد. روایت کتاب از آتش زدن سینما رکس آبادان توسط ساواک البته اشتباه است اما با حذف آن هم ساواک تبدیل به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نمیشود!

مرجان ساتراپی نماد درخشان «زن، زندگی، آزادی» بود. دریغا که سهم خود از «زندگی» را از این مجموعه حذف کرد. این نقد بر کتاب زندگی او وارد است. گلایه ی ما از او همیشه باقی است همچنان که یادش در دل ما و کتابش در اندیشه فرهنگی ایران و جهان. -
هادی خرسندی .

#زن_زندگی_آزادی

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

❤29

2.56K views20:34