چند سلطنت‌طلب فضول طبق عادت همیشگیِ نخودِ هر آشی بودن، با شنیدن خبر یک تجمع، خودشان را وسط ماجرا انداختند. خیال کردند کردهای ایران عليه رژيم تظاهرات کرده‌اند، اما اشتباهی رفتند وسط جمع کردهای سوریه و با اعتمادبه‌نفس کامل شعار «پهلوی برمی‌گرده» سر دادند.

نتیجه فضولى : آنقدر كتك كارى شدند که فک و صورت از هم قابل تشخیص نبود و تنها كارى كه از دستشون ساخته بود فحش هاى ركيك به خواهر و مادر كردهاى سوريه دادند.
و اگر پليس بريتانيا نبود الان زنانشون بيوه شده بودند!.
😁

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

فراخوان بازاریان برای چهلم جاویدنامان.

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

حکایت روزگار ما و افراد تحصیلکرده کشور!

قضاوت با خواننده.

#انقلاب_۱۴۰۴
#تاریخ
#خمینی
#پهلوی
2 February 2026
حمید امیراحمدی

https://t.me/hamid_amirahmadi_memo

تداوم بازداشت محمدرسول باباصفری و زهرا هدایتی در اصفهان پس از یک ماه

با گذشت یک ماه از بازداشت محمدرسول باباصفری، دندانپزشک و شاعر محبوس در زندان دستگرد اصفهان و زهرا هدایتی، عکاس زندانی در زندان دولت‌آباد اصفهان، این دو شهروند همچنان در بازداشت به‌سر می‌برند و تاکنون هیچ اطلاع شفافی درباره اتهامات انتسابی، روند رسیدگی قضایی یا وضعیت حقوقی آن‌ها منتشر نشده است.

تداوم بازداشت این دو نفر، نبود پاسخ‌گویی نهادهای مسئول و برخی اخبار و همزمان وقایع روزهای خونین دی ماه ۱۴۰۴، موجب افزایش نگرانی فعالان مدنی و حقوق بشری شده است.

درباره فعالیت‌های حرفه‌ای و منش انسانی محمدرسول باباصفری مطالبی در فضای مجازی منتشر شده است. او سال‌ها به‌عنوان دندانپزشک در یکی از محله‌های نیمه‌محروم اصفهان فعالیت می‌کرد؛ منطقه‌ای که شمار زیادی از اقشار کم‌برخوردار در آن زندگی می‌کنند. بر روی درِ مطب او نوشته شده است که در این مرکز درمانی، ابتدا خدمات ارائه می‌شود و سپس هزینه دریافت می‌گردد و در صورت ناتوانی مالی، بیماران می‌توانند پس از درمان موضوع را مطرح کنند.

به گفته نزدیکانش، باباصفری معتقد بوده است که اگر پیش از درمان از ناتوانی مالی بیمار مطلع شود، ممکن است ناخودآگاه بر کیفیت کارش اثر بگذارد؛ به همین دلیل می‌خواسته درمان همه بیماران، حتی کسانی که توان پرداخت ندارند، با بالاترین کیفیت انجام شود.

یکی از دوستان نزدیک او که بیش از ۲۰ سال با وی معاشرت داشته، محمدرسول باباصفری را فردی ثابت‌قدم، متعهد به باورهایش و عمیقاً پایبند به ارزش‌هایی که به آن‌ها ایمان دارد توصیف می‌کند. به گفته این دوست، شنیدن درخواست او با این مضمون که «هر طور می‌توانید من را از اینجا بیرون بیاورید»، نشان‌دهنده فشار روحی شدید و شرایط دشواری است که این زندانی با آن مواجه است.

تداوم بازداشت محمدرسول باباصفری و زهرا هدایتی، موجب نگرانی دوستان و آشنایان آن‌ها شده است.
صدایشان باشیم.

#اصفهان #محمدرسول_باباصفری #زهرا_هدایتی

@Tavaana_TavaanaTech.

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

.

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

زن زندگی آزادی رو خفه‌اش می‌کنیم
جدی چرا اینقدر پهلوی و پهلوی پرستان با این شعار مشکل دادند.

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

ادبيات پهلوی پرستان .

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

مشکل مردم، نداشتن رهبر خوب نیست، مشکل اینجاست که همیشه دنبال رهبر میگردند.

روزی که مردم، قدرت عظیم خودشان را باور کنند، بازی تمام میشود..

#زن_زندگی_آزادی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
T.me/sh_n_halloo

📰 گزارش خبری امروز ۱۳ بهمن
تلویزیون زن، زندگی، آزادی – تریبون آزاد

محکومیت بازداشت معلمان و کشتار کودکان توسط سندیکای واحد

گزارش دانشجویان متحد از بازداشت گسترده دانشجویان

فوت مشکوک دو دانشجوی نخبه پزشکی در خوابگاه

خالی‌بودن سالن امتحانات پزشکی دانشگاه تهران و یادآوری آیدا حیدری

بازداشت رضا طاهری؛ معلم و دانشجوی دکترا در کرج

پیش‌بینی تورم ۱۲۰ درصدی خوراکی‌ها و بحران معیشت

احضار سفرای اروپایی در تهران به‌دلیل تحریم سپاه

توماج صالحی خطاب به پزشکیان: پاسخ روشن می‌خواهیم

بیانیه فرهنگیان هرسین در محکومیت کشتار

بیانیه ۱۸۴ سینماگر ایرانی در حمایت از اعتراضات

بازگشت بازنشستگان به خیابان‌ها در اعتراض به وضعیت معیشتی

کشته‌شدن دو معلم جوان در کرمان و قشم

حمایت کنگره مشترک جمهوری‌خواهان دموکرات و فدرال‌دموکرات از تحریم سپاه

@wlftvch | تریبون آزاد https://youtu.be/lX7i9lSfzLA?si=WnadVdaNACcdZoe9

سه هزار، شش هزار، ۱۲ هزار، ۲۰ هزار و حتی تا ۳۰ هزار کشته، این‌ها عدد نیست، جان است، جان‌هایی که اگر نه همه آنها در عرض دو روز که در طول یک هفته یا بیشتر ستانده شدند.

اما این، همه جنایت نیست، نحوه کشتن معترضان، تیر خلاص زدن در خیابان‌های شهر، ربودن مجروحان از روی تخت بیمارستان و شلیک مستقیم گلوله به شکم و سرهایشان، حمله با قمه و کور کردن عامدانه معترضان، اینها بخش دیگری از جنایت است.

اما این هم تمام جنایت نیست، نحوه تحویل اجساد، کیسه‌های پلاستیکی سیاه که بدون هیچ احترامی در کف خیابان و حیاط پزشکی قانونی کنار هم چیده شده بودند، کیسه‌های پلاستیکی که در سالن‌های پزشکی قانونی نه حتی کنار هم، که بر روی هم انباشته شده بودند، انتقال اجساد با کامیون و بعد فرستادن خانواده‌ها به فضایی که بیشتر شبیه "صحرای محشر" بود و این که خودشان باید در میان آن کیسه‌های سیاه پیکر عزیزان‌شان را پیدا کنند، این هم بخش دیگری از جنایت بود.


قرار دادن زخمیان نیمه‌جانی که هنوز جان در بدن داشتند در میان اجساد، مهر و موم کردن درهای سردخانه‌‌های بیمارستان در حالی که صدای ناله از آن شنیده می‌شد، وادار کردن پزشکان به درآوردن ساچمه و گلوله از تن مجروحان بدون بیهوشی، حمله سیاه پوشان قمه به دست به بیمارستان‌ها و مراکز درمانی، اینها هم بخش دیگری از جنایت است.

همه اینها در عرض دو یا سه هفته و نه دو سال و سه سال و ۱۰ سال روی داده. این آن چیزی است که جامعه ایران دردی ماه مجبور به دیدن و شنیدن و لمس کردنش شد.

این حجم و ابعاد از جنایت شاید در تاریخ سیاه حکومت اسلامی در ایران بی‌سابقه بود اما این اولین بار نبود که سبعیت و درندگی دیکتاتوری دینی، چهره عریانش را در برابر دیدگان بدون سلاح و ناباورانه مردم قرار می‌داد. درندگی از پشت بام مدرسه رفاه آغاز شد و با اعدام نوجوانان روزنامه فروش ادامه پیدا کرد. با فرستادن نوباوگان پشت لب سبزشده بر روی مین تداوم پیدا کرد و با اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان به اوج رسید.

چهره ندا آقاسلطان با "سرمه خون" بر چشم، صورت دیگری از این سبعیت بود، پرت کردن معترضان از روی پل و رد شدن از روی مردم بی‌سلاح با خودرو نیز به آن اضافه شد.

خفه کردن نویسندگان با طناب، دشنه آجین کردن مخالفان، آتش زدن نیزار ماهشهر، تجاوز و تجاوز و تجاوز نه فقط به جسم که به روح انسانها، هرکدام از اینها پرده‌ای از این جنایت ۴۷ ساله است که بازماندگان آن به عدد جمعیت ایران و به وسعت همه این سرزمینند.

این جامعه حالا فقط سوگوار نیست، پر از حس سرکوب‌شدگی و تحقیر است، پر از استیصال و درماندگی است و پر از خشم و نفرت و شاید هم تشنه انتقام.

چه چیز می‌تواند این حجم سنگین خشم و نفرت را کنترل کند؟ با چه ابزاری و با چه راهکارهایی می‌توان خشم را به نیروی محرکه ادامه راه، و نفرت و انتقام را به عدالت‌جویی و دادخواهی بدل ساخت؟ اصلا راهی و راهکاری وجود دارد؟ https://p.dw.com/p/57wqb