شب نشيني هالو

🔵 محمد مهدوی‌فر:

شما ممکن است در تنهایی خودت نشسته باشی، سر روی زانوی خودت بگذاری و به فکر فرو بروی.

من توی سلول که بودم، تخت نداشتم، روی زمین می‌نشستم و به دیوار سلول تکیه می‌دادم. روزها روی پتوی خودم، پایم را دراز می‌کردم و می‌نشستم. گاهی می‌خواستم در همان حال زانوهایم را جمع کنم و سرم را روی زانوهایم بگذارم و چشم‌هایم را ببندم و در سکوت سلول به فکر فرو بروم ولی این‌کار را نمی‌کردم چون دو طرف سلول دوربین بود و دوربین‌ها مرا زیر نظر داشتند.

در آن لحظه چند نفر ممکن بود پشت مانیتور نشسته باشند و مرا تماشا کنند. نمی‌خواستم آن‌ها در دل با خودشان بگویند، مهدوی‌فر خسته شده، درمانده شده، دلتنگ بچه‌هایش شده، پشیمان شده، به گذشته‌اش فکر می‌کند و زانوی غم در بغل گرفته است.

حتی اگر گردنم و کمرم خسته می‌شد و برای رفع خستگی به این حرکت احتیاج داشتم، باز هم این‌کار را نمی‌کردم. موقع فکر کردن دست بر پیشانی خودم نمی‌گذاشتم و سر در گریبان نمی‌بردم و روبروی خودم را نگاه می‌کردم. از هرگونه نشستنی که حالت ضعف در آن نمایان می‌شد، پرهیز می‌کردم. مهم این بود که در همه حال خودم را قدرتمند نشان بدهم.

آخرین نوبت، هشت ماه و ده روز توی سلول بودم و این پنجمین بار بود که زندگی کردن در سلول را تجربه می‌کردم.

اگر از نگهبان‌ها یا افسر نگهبان‌ها یا حفاظت یا رییس یا معاون زندان یا بازداشتگاه وزارت اطلاعات سوال کنید، به شما خواهند گفت در تمام دورانی که آن‌ها زندانبان من بوده‌اند، حتی یک‌بار به در سلول نزدم و تقاضایی را مطرح نکردم و بی‌تابی نکردم. اگر یکی دو بار یا سه بار به در سلول زده‌ام یا زنگ سلول را زده‌ام حتما هم‌سلولی من مشکلی پیدا کرده مثلا مشکل قلبی داشته یا از هوش رفته یا کاری مشابه این‌ها داشتم.

خانم نرگس محمدی در ده سال اخیر اغلب داخل زندان بوده و چندین نوبت هم در سلول انفرادی بوده و فقط یکی دو نوبت کوتاه مدت به مرخصی آمده است. هر وقت شما او را می‌بینید قبراق و سرحال و پرنشاط است. لباس شیک می‌پوشد. موهایش را افشان می‌کند. پرقدرت صحبت می‌کند. هیچ ضعفی از خود بروز نمی‌دهد. ناله نمی‌کند. خودش را زار و نزار و نحیف و بیچاره و مستأصل و بدبخت و زوار در رفته نشان نمی‌دهد. مثل کوه می‌ایستد، مثل شیر می‌غرد و این آن چیزی است که خامنه‌ای را به ستوه آورده.

آری نرگس محمدی با موهایی که به باد سپرده، سلطنت خامنه‌ای را به باد داده.

چه کسی می‌خواهد نرگس را زار و نزار و نحیف و مردنی و بیچاره و مستأصل ببیند؟

نرگس محمدی بیمار هم که باشد، قدرت‌نمایی می‌کند. به دیکتاتور می‌گوید اگر در سلول بمیرم مسئولیت جان من با توست ولی اگر هم بمیرم حاضر نمی‌شوم باحجاب اجباری به بیمارستان بروم و موهایم را بپوشانم.

نرگس خاری است، در چشم دیکتاتور

نرگس را دوست داریم. چون نرگس ما را دوست می‌دارد و به عشق ما و فرزندان ما، به عشق ایران و آینده ایران و به عشق انسان‌ها و برای صلح تا پای جان ایستادگی کرده

نرگس سال‌ها از آغوش فرزندان خردسال‌اش محروم شد و فرزندان خردسال‌اش از آغوش پر مهر مادر محروم شدند در حالی که سخت به آغوش مادر نیاز داشتند و از دوری مادر بی‌تاب می‌شدند.

ایرانیان در هر جای جهان که باشند به کوری چشم دیکتاتور، نرگس محمدی را در اعماق قلب خویش گرامی و عزیز می‌دارند.

نام نرگس محمدی بر بلندای تاریخ ثبت شده است. نام او با نام عشق همردیف است.

https://t.me/mahdavifar2021/75337
#مهسا_امینی
https://zil.ink/Mrhalloo

شب نشینی هالو 👇
@sh_n_halloo

کانال محمد مهدوی‌فر

👍145❤45👎6😁2🤬2🤔1

9.74K views17:13