👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo

شرح در زیر
👇

⭕️اختصاصی آواتودی/ ناگفته‌های حادثه خونین در اموال تملیکی ایلام/ ضارب خودکشی نکرده است!

🆔@javanmardi77
واقعیت ماجرا درباره رویداد خونین در اداره اموال تملیکی ایلام چه بوده است؟ چرا مقامات قضایی واقعیت را پنهان می‌کنند؟ نقش نیروی انتظامی در این حادثه چه بوده و آیا ضارب خودکشی کرده است؟

به گزارش آواتودی، بنابر گزارش منابع آواتودی در ایلام، جزییات این حادثه در اداره اموال تملیکی شهر ایلام که در روز چهارشنبه ۲۸ اردیبهشت ماه منجر به کشته و زخمی شدن ۱۱ نفر شد، به شرح زیر است:

بنا به دستور مقامات ارشد، دستور اکید و فوری استخدام یک نفر از آشنایان خود به یوسف فریادی‌زاده رئیس اداره اموال تملیکی ایلام ابلاغ می‌شود و او با توجه اوامری که به وی ارائه شده، اعلام می‌کند که بر حسب چارت سازمانی، تعداد کارمندان تحت تصدی او بیش از حد ظرفیت استخدام هست.

مجددا به وی ابلاغ می‌شود که باید با صلاحدید خود، کارکنانی را اخراج کند که قرعه به نام نجف رستمی می‌افتد.

آقای رستمی که تا دو ماه پیش یکی از کارمندان پیمانی اداره اموال تملیکی بوده، توسط فریادی‌زاده در ابتدا به عنوان نگهبان به شهرستان سرابله منتقل می‌شود.

وی علیرغم اینکه محل خدمت او بدون دلیل تغییر کرده، اعتراضی نمی‌کند. ولی مدتی بعد ( حدود دو ماه قبل ) حکم اخراج او را با این بهانه که قرارداد کاری وی پایان یافته، صادر می‌شود.

آقای رستمی طی دو ماه گذشته از هر طریقی تلاش می‌کند تا به کار بازگردد و اشخاص بسیاری را واسطه قرار داده و عنوان می‌کند که هر جایی که باشد، حاضر هستم کار کنم. اما مسئولان به درخواست وی پاسخ نمی‌دهند.

تا اینکه روز قبل از حادثه به یکی از کارمندان اداره، نیت خود را اطلاع می‌دهد و اینگونه می‌گوید؛ فردا کاری می‌کنم که به جای یک نفر ( شخص سفارش شده که پست وی را گرفته بود) هفت نفر را استخدام کنند!

وی روز حادثه در بدو ورود به ساختمان، ابتدا سراغ مدیر مجموعه را گرفته و تقاضای ۲ دقیقه وقت ملاقات و صحبت با او می‌کند که با لحن تحقیرآمیز او را از اتاق بیرون می‌کنند..

آقای رستمی شروع به تیراندازی کرده و توجه همه را به خود جلب می‌کند. رئیس اداره که می‌بیند قضیه جدی است، از ترس از همان پنجره اتاق به بیرون پریده و جان خود را نجات می‌دهد.

یکی از کارمندان به نام میلاد فتاحی که رابطه دوستانه‌ای با آقای رستمی داشته، با خوشرویی با او صحبت می‌کند و سعی در آرام کردن وی دارد و در این حین موفق می‌شود، یکی از دو نارنجکی که در دست وی بوده را از او بگیرد.

سعید رستمی از دیگر کارمندان آن اداره که نسبت فامیلی با آقای رستمی دارد، همراه با آقای فتاحی سعی در آرام کردن وی دارند. تعدادی از کارمندان نیز از ترس به محوطه حیاط ساختمان پناه می‌برند.

با شنیده شدن صدای شلیک، همسایه‌ها با نیروی انتظامی تماس می‌گیرند. نیروی انتظامی هم با سر و صدای زیاد و آژیرکشان خود را به محل می‌رسانند و با بلندگو شروع به تهدید کرده و درخواست می‌کنند که آقای رستمی خود را تسلیم کند، وگرنه به داخل ساختمان یورش می‌آورند.

سعید رستمی (پسر عموی ضارب) که می‌خواهد میانجیگری کند، حین اینکه دست‌های خود را بالا گرفته، قصد دارد تسلیم شدن نجف را به نیروهای انتظامی اطلاع دهد.

فاجعه از اینجا شروع می‌شود که به نیروی انتظامی اطلاع می‌دهند کسی که خارج شده، (سعید) پسرعموی نجف رستمی است و تک‌تیر‌اندازها به گمان اینکه وی همدست آقای رستمی است، به وی شلیک می‌کنند و وی را به قتل می‌رساندند.

نجف رستمی که متوجه می‌شود به سعید رستمی شلیک شده است، دچار جنون شده و یکی از نارنجک‌هایی که در دست دارد را میان جمعیت حاضر در ساختمان پرتاب می‌کند و تعدادی کشته و زخمی می‌شوند.

نیروی انتظامی وارد ساختمان می‌شود و نجف رستمی را از ناحیه پشت سر با شلیک چندین گلوله به قتل می‌رسانند.

در این ماجرا نکات زیر قابل تأمل است:

۱ - نیروی انتظامی مدعی است که نجف رستمی خودکشی کرده است، در صورتی که وی از پشت و با شلیک نیروهای ویژه کشته شده است.

۲ - نیروی انتظامی ادعا می‌کند که نجف رستمی فردی شرور و دارای سابقه درگیری در گذشته بوده است؛ اما به گفته همکاران و همسایگان، وی فردی آرام، بسیار مؤدب و سربه زیر بود و از نظر اخلاقی هیچ مشکلی نداشته است.

۳- نیروی انتظامی اظهار کرده که سعید رستمی همدست نجف بود که این ادعا کاملا خلاف واقع است. وی یکی از کارمندان همین مجموعه بود که تنها برای میانجیگری و فرصت گرفتن از نیروهای مسلح که ساختمان را محاصره کرده بودند، جان خود را به خطر انداخت و جان خود را از دست داد.

https://t.me/sh_n_halloo/36729

۴ - باز بنابر ادعای دروغ و کذب نیروی انتظامی، می‌گویند که یکی از نارنجک‌ها را نیروهای انتظامی خنثی کرده‌ است؛ در صورتی که نارنجک مذکور در دستان مرحوم میلاد فتاحی بود که به گوشه‌ای افتاده بود و آنها فقط نارنجک را از زمین برداشته بودند.
۵ - نکته قابل تامل دیگر، اجرای نمایش مضحک توسط رئیس نیروی انتظامی منطقه بود که جلیقه ضد‌گلوله به تن وی می‌پوشانند و یک ساعت پس از پایان ماجرا با زحمت از در و دیوار ساختمان بالا می‌رود و آن فیلم را بازی می‌کند که مثلا این بحران را مدیریت کرده است!
https://t.me/javanmardi77/77014

👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo

👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo

اطاعت،میشود،ولی بعید میدانم چنین خواستی تحقق یابد
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo

🌸🌸🌸
🌻ﻗﺮﻥ ۱۳ ﻃﺎﻋﻮﻥ ﺷﺎﯾﻊ ﺷﺪ، ﮐﻠﯿﺴﺎ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﯾﻬﻮﺩﯾﺎﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖ، ۱۲ﻫﺰﺍﺭ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﺩﺭ ﺑﺎﻭﺍﺭﯾﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﺮﺍﺳﺒﻮﺭﮒ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ. ﺑﻘﯿﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻃﺎﻋﻮﻥ ﮐﺸﺖ.
ﭘﺎﯾﺎﻥ ﻗﺮﻥ ۱۶ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺪﺗﯽ ﺟﺮﺍﺣﯽ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﺷﺪ. ﭘﺎﭖ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺭﺳﺘﺎﺧﯿﺰ ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺑﺪﻥ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ! ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻔﺮ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﭘﺎﭖ ﻣﺮﺩﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺟﺰﺍﯼ ﺑﺪﻧﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺭﺳﺘﺎﺧﯿﺰ ﮔﻢ ﻧﺸﻮﺩ!
ﻗﺮﻥ ۱۷ ﺍﺩﻋﺎ ﺷﺪ ﻟﻤﺲ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥﻫﺎﯼ ﯾﮏ ﻗﺪﯾﺲ ﺩﺭ ﻓﻠﻮﺭﺍﻧﺲ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻔﺎ ﻣﯽﺷﻮﺩ، ﺯﯾﺴﺖﺷﻨﺎﺳﯽ ﺗﺼﺎﺩﻓﯽ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﯾﮏ ﺑﺰ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻬﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺷﻔﺎ ﻣﯽﺩﺍﺩ!
.
*ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﻧﺎﺩﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻧﻴﺎ ﻣﻰ ﺁﻳﻨﺪ ﻧﻪ ﺍﺣﻤﻖ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻮﺳﻂ آﻣﻮﺯﺵ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ، ﺍﺣﻤﻖ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ* .. !!!!!! ...

*ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺩﺷﻤﻦ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﺎ ﺩﻓﺎﻉ ﮐﻮﺭﮐﻮﺭﺍﻧﻪ ﺍﺯ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻯ ﻏﻠﻂ ﺍﺳﺖ* ..!!! ...

برتراند راسل
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo

نام کتاب : خاطرات سیاسی فرخ
نویسنده : معتصم السلطنه
گویش :ح. پرهام
ادیت فنی: گ.جاسمی و ح. عزت نژاد
موزیک: ب. شاهیده

🎧 ۶۸ قسمت


کانال اشعار هالو
@mrhallo
شب نشینی هالو
@sh_n_halloo
خرید از هالو
@halloo_gram

#هر_شب_با_كتاب
#سهم_کتاب
#کتاب_صوتی

#کتابخانه_هالو

https://zil.ink/Mrhalloo

👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo

ببینید مافیا چیکار تو این کشور کرده
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo

✒️دکتر محمد رفیع جلالی

زمانی به پای اتوبوس رسیده بود که همه صندلیها پر شده بودند. اصرار داشت که سوار شود. "دالون دار" موافق نبود. راننده که عمامه ای به سبگ خراسانیان اصیل بر سرداشت، وقتی اصرار جوان را دید، چارپایه چوبی کنارش ر ا نشان داد و : گفت: " بیا، بیا بالا، بشین ور دست خودم". و جوان لبخند زنان بر روی چهارپایه جلوس کرد . " دالون دار" همانجا کرایه اش را گرفت و پس از حساب کتاب با راننده ، اجازه جرکت اتوبوس را صادر نمود.

اتوبوس براه افتاد. مقصد نهائی "خواف " است!!! . هنوز به "شریف آباد" نرسیده اند که راننده دستی به زانوی جوان میزندو با تعجب میپرسد، "خوب ، جوان ، میخوای بری "خواف " چکار کنی"؟؟؟ کسی را اونجا میشناسی؟؟؟ کار واجبی داری که اینهمه اصرار داشتی سوار شی"؟؟؟ و جوانک میکوید "نه"!!! راننده ببشتر متعحب میشود و میپرسد: "پس میخوای بری خواف چکار کنی"؟؟؟ اونجا که چیزی برای دیدن ندارد، وسط کویر است!!! و جوانک میگوید: " هیچی ، میخوام برم انجا رو ببینم!!! . "فقط همین"؟؟!!/، راننده میپرسد. و جوان خیلی راحت میگوید: "آره"!!!! این جواب راننده را بفکر وا میدارد و دیگر هیچ نمیگوید.

ار گرمسار که رد میشوند، اسفالت هم تمام میشود و وارد میشوند به خاکی. یک تانکر نفتکش " لیلاند" سبز رنگ " شرکت ملی نفت"، افتاده بود جلوی انها. زنجیر بر ق گیرش هم روی زمین کشیده میشد و گرد و خاک فراوانی هم بپا کرده ، بطوریکه با توجه به باریک بودن جاده ، امکان سبقت را از اتوبوس گرفته بود. گرد وخاک داخل اتوبوس را پر کرده ، بطوریکه همه پنجره ها بسته میشود. راننده اتوبوس بالاخره تسلیم میشود و جلوی یک قهوه خانه بعد از "ده نمک" متوقف میشود تا هم گلوئی تازه کنند و هم از شر "تانکر " خلاص شوند.

راننده دست جوان را هم میگیرد و با خود به روی صندلی های جلوی قهوه خانه میبرد. چای اول را که سر می کشند، جوان بحرف در میاید و شعری را زمزمه میکند!! گوشهای راننده تیز میشود!! شعر زبان حال راننده و مسافران است و این جاده های خراب و خاکی!! با این مضمون که " چرا با اینهمه ثروت باید جاده های ما اینچنین باشد و وضع مردمانمان اینگونه"؟؟؟

راننده تعجب میکند، انچه این جوان میخواند، نه شعراست و نه محاوره معمولی. در عین اینکه قاقیه ندارد ولی فکر میکنی شعری را برایت دارند میخوانند!! سرو ته دارد و گوش نواز است!! میپرسد " اینها را کجا خواندی"؟؟ و جوان میگوید: " از جائئ نخواندم، خودم سروده ام"!! . "یعنی اینا "شعر" بود"" ؟؟؟ راننده میپرسد. و جوان جواب میدهد، بله ، به اینها میگویند، "شعرنو"!!! "چی شعر نو؟؟؟. قشنگه ، نشنیده بودم". راننده میپرسد . و جوان شروع میکند به بیان تاریچه شعر نو و بینانگذارنش . و راننده "چهار گوشی" گوش میدهد. خیلی از جوانک خوشش آمده و از اینکه سوارش کرده است خیلی خوشجال است.

دیگر کار کشید به دل و فلوه دادن راننده و مسافر بطوریکه نفهمیدند، کی رسیدند به نزدیکی های "خواف"!!! "خوب ببینم، کجا میخوای بمانی توی " خواف". میدانی اینجا مسافرخانه ای ، چیزی ندارد". راننده میپرسد. "نمیدانم. بالاخره یک جائی پیدا میشود. خدا بزرگ است". جوانک جواب میدهد. و راننده میگوید: " باید بیا خانه خودمان. بد نمیگذرد" . و چی از این بهتر؟؟؟

2 سه تا چائی که مینوشند، همینطور که دارند جرف میزنند، راننده از خستگی بخواب فرو میرود و جوانک هم از خدا خواسته ، پستی پشتش را میخواباند روی زمین،سرش را میگذارد روی پشتی و او هم بخوابی خوش فرو میرود.

زمانی بیدار میشوند که ساعت از 9 شب گذشته و اهل خانه دارند سورو سات شام را آماده میکنند.

"کوکوی سبزی" خیلی خوشمزه است و با نان محلی و سبزی خوردن از هر غدائی بیشتر مزه میدهد.

حالا شده اند سیر و پر و قبراق و سرحال. راننده اشاره ای به پستوی خانه میکند و با سر اشاره ای به بچه ها. انها خودشان میفهمند که مقصود چیست. بدرون پستو میروند و اندکی بعد با یک بسته دراز ، پیچیده در یک پارچه قلمکاری شده باز میگردند. بسته را میگذارند جلوی راننده. راننده به آرامی و با احترام بسته را باز میکند. حالا نوبت جوان است که متعجب شود؟؟ بله، داخل بسته یک "2 تار" است. "2 تاری که در خراسان مرسوم است"!!! سکوت بر قرار است. راننده دست چپش را میبرد بسوی کوک "2 تار" و با ناخن های دست راست بر سیم ها زخمه ای چند میزند و پس از سه 4 بار بالاخره مطمئن میشود که ساز کوک است. و مینوازد و مینوازد و سپس میخواند:

" نوائی، نوائی ، نوائی ، نوائی، همه با وفایند تو گل بی وفایی. الهی برافتد نشان جدایی....و تا آخر.

تازه اینجاست که جوان از بهت بیرون میاید و بی اختیار دست میاندازد به گردن راننده و او را بوسه باران میکند!!! ان راننده "عثمان محمد پرست" نوازنده بزرگ خراسان است و ان جوان هم " مجتبی کاشانی" شاعر و متفکر و مدرسه ساز بزرگ سالهای بعد!!!

در همان خواف بود که پیوند میان "عثمان و مجتبی " شکل گرفته و هر روز مستحکم تر میشد. این 2 با هم و در کنار یار دیگرشان ، " پدر عکاسی نوین و سلطان عکاسی طبیعت ایران"، زنده یاد "نیکول فریدنی" بینادی را بنا نهادند که بعدها به "جامعه یاوری فرهنگی" معروف گشت و درکارش ابتدا دادن خدمات درمانی و بعدا مدرسه سازی بود برای مناطق بسیار بسیار محروم جنوب خراسان. کاری که همچنان ادامه دارد.در قالب همین فعالیت ها که منهم به نوعی سهم اندکی در ارائه خدمات پزشکی به نیازمندان داشتم بود که با "عثمان" و "نیکول" هم اشنا شدم و "واله و شیدای " هنر بی بدلیلشان گردیدم.

"جامعه یاوری فرهنگی" در زمان حیات کاشانی بیش از ۲۰۰ مجتمع آموزشی ساخته است که در سال۱۳۹۵ تعداد این مجتمع‌ها به ۸۵۰ مورد رسید. در قسمتی از وصیت‌نامه کاشانی آمده: «من کاری نتوانستم برای مردم انجام دهم، حاصل عمر من برای ملتم و کشورم ۲۰۰ مجتمع آموزشی است که با پول مردم و دوستانم در انجمن یاوری ساختم و شش کتاب شعر که برای مردم و به عشق آنها سروده‌ام و ..."

کسانی که با "جامعه یاوری فرهنگی" آشنائی دارند عقیده دارند که ، شعر و شعور "محتبی کاشانی" و "دو تار عثمان" در کنار تصاویر بی بدلیل "نیکول " در معرفی نکبت روستاهای جنوب خراسان و اثرات مثبتی که مدرسه سازی در رفع این محرومیت ها داشت، بود که توانست "جامعه یاوری فرهنگی" را به کمال برساند.

بواقع بازده این واحد فرهنگی حاصل کار سه بزرگ: "مجتی کاشان" شیعه ، "عثمان" سنی و "نیکول" ارمنی بود!!! البته کسان بسیار دیگری هم در این موفقیت سهم بسزائی داشتند که باید روزی از انان نیز بادی بکنیم.


از این سه یار ، تنها "عثمان" بر جای مانده بود!!!
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo

👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo