ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﯼ ﻃﯽ ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﭘﯿﺮ ﻣﺮﺩ ﯾﻬﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﻤﺪﺕ 60 ﺳﺎﻝ ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ 45 ﺩﻗﯿﻘﻪ ﮐﻨﺎﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﻣﻘﺪﺱ ﻏﺮﺑﯽ ﺍﻭﺭﺷﻠﯿﻢ ﺑﻪ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﭘﺮﺳﯿﺪ:
ﺩﻋﺎﯼ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﻃﯽ ﺍﯾﻦ 60 ﺳﺎﻝ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ؟
ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ ﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺮﺍﯼ: ﺻﻠﺢ ﺑﯿﻦ ﻣﺴﯿﺤﯿﺎﻥ - ﮐﻠﯿﻤﯿﺎﻥ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻨﻔﺮ ﻫﺎ ﻭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ
ﺭﺷﺪ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﻄﺮﯼ ﺟﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻭ ﺑﻼﺧﺮﻩ ﺍﯾﻨﮑﻪ سیاستمدﺍﺭﺍﻥ ﺑﻤﺎ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ.
ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭ ﭘﺮﺳﯿﺪ: ﻭ ﺣﺎﻻ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ 60 ﺳﺎﻝ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﭼﯿﺴﺖ؟
ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﻢ...
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
ﺩﻋﺎﯼ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ ﺷﻤﺎ ﻃﯽ ﺍﯾﻦ 60 ﺳﺎﻝ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ؟
ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ ﺩﻋﺎ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺑﺮﺍﯼ: ﺻﻠﺢ ﺑﯿﻦ ﻣﺴﯿﺤﯿﺎﻥ - ﮐﻠﯿﻤﯿﺎﻥ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺍﺯ ﺑﯿﻦ ﺭﻓﺘﻦ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻨﻔﺮ ﻫﺎ ﻭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ
ﺭﺷﺪ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺑﯽ ﺧﻄﺮﯼ ﺟﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻭ ﺑﻼﺧﺮﻩ ﺍﯾﻨﮑﻪ سیاستمدﺍﺭﺍﻥ ﺑﻤﺎ ﺭﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﯾﻨﺪ ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ.
ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭ ﭘﺮﺳﯿﺪ: ﻭ ﺣﺎﻻ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ 60 ﺳﺎﻝ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﭼﯿﺴﺖ؟
ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ: ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺎ ﺩﯾﻮﺍﺭ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﻢ...
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالی‌پیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
👍66😁18🥰1👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تلویزیون ترکیه توضیح می‌ده جایی که خانواده اقای قالیباف واحدخریده‌اند کلا ۱۵۰۰ واحد داره که ۵۰۰ واحد رو بچه های سران ایرانی با پول‌های دزدی و رشوه خریده اند و این واحدها این‌قدر گرونه که خود مردم ترکیه فقط از طریق مترو که رد می‌شه می‌تونن ببینن.
بله این است حال روز ما و دولت انقلابی
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
بله این است حال روز ما و دولت انقلابی
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
🤬60👍28💩7🤯3🤮2👏1
ما رکورد زدیم
مطالعه تاریخ ایران نشان می‌دهد این کشور همیشه و هرگاه در بدترین موقعیت‌ها قرار گرفته است، به تباهی نرفت بلکه دگرباره به سمت تعالی و بزرگی پرواز کرد. جمهوری اسلامی نیز بخشی از تاریخ ایران بود که اگرچه گران ولی تمام خواهد شد. ایران برقرار خواهد ماند.
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
مطالعه تاریخ ایران نشان می‌دهد این کشور همیشه و هرگاه در بدترین موقعیت‌ها قرار گرفته است، به تباهی نرفت بلکه دگرباره به سمت تعالی و بزرگی پرواز کرد. جمهوری اسلامی نیز بخشی از تاریخ ایران بود که اگرچه گران ولی تمام خواهد شد. ایران برقرار خواهد ماند.
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
👍75👏6😱3😢2
🔺️نادانسته‌های وزیر نفت ما
✍️سهند ایرانمهر
🔹وزیر نفت کشورمان، ساده‌ترین اصول دیپلماتیک را نمی‌داند. او نمی‌داند پیش از نشستن باید مصافحه کرد و جلوی دوربین‌ها عکس مشترک گرفت.
🔹وزیر نفت، درست وقتی که می‌خواهد بنشیند متوجه بدیهیات پروتوکل‌های دیپلماتیک می‌شود چون احتمالا مسئول تشریفات هیئت هم اطلاعی از این پروتوکل‌ها ندارد.
🔹وزیر نفت در چنین موقعیت رسمی، کیف در دست دارد. دیگرانی به کمکش می‌آیند تا از کیفش خلاص شود و‌خلاصش می‌کنند اما حالا تکمه کتش هم باز است. تکمه را که می‌بندد باز زبان بدنش دیپلماتیک نیست. مردی سرگردان است که تقریبا در همه احوالات همتای ونزوئلایی‌اش او را هدایت می‌کند. وزیر نفت ایران حتی وقتی صدای «زنده‌باد ونزوئلا» می‌آید، لحظه‌ای مکث می‌کند که چه باید بگوید. البته او از اساس نمی‌داند که یک مقام رسمی نمی‌تواند در یک دیدار دوجانبه رسمی و بین‌المللی مستقیما به کشور ثالثی، « مرگ بر...» بگوید.
🔹مقام رسمی ما نمی‌داند که بزرگترین نقطه ضعف یک مقام رسمی در چنین موقعیتی، سردرگمی و هیجان‌زدگی است و مقام هیچ‌کشور عضو سازمان ملل نمی‌تواند اینچنین به صراحت در یک دیدار رسمی بین‌المللی به عضو دیگر « مرگ بر...» بگوید زیرا به جز کشور خودش، کشور میزبان را نیز در معرض اتهام ورود به اتحاد و توافقی علیه کشور ثالث می‌کند و به همین دلیل است که همتای ونزوئلایش زیر لب می‌گوید:« این را نگو».
🔹وزیر نفت ایران، همچنین نمی‌داند که هیچ‌کدام از مقامات ایرانی حتی در دهه پر از شور و هیجان انقلابی شصت و دیداری در این سطح چنین شعاری نداده‌اند.
🔹وزیر نفت که فرستاده مملکت ایران است، سیاست اگر نمی‌داند کاش شاهنامه ای می‌خواند:
فرستاد بايد فرستاده‌ای
درون پر زمكر و برون ساده‌ای
فرستاده بايد كه دانا بود
به گفتن توانا و بينا بود!
🔹وزیر نفت ایران نمی‌داند که بینش مهمترین ابزار فرستاده است. او نمی‌داند که فرستاده باید منویاتش در دلش باشد نه زبانش. او‌نمی‌داند که زبان فرستاده وقتی ناتوان است که فرستاده دانا نباشد و‌این دو که نباشد بینایی هم نیست.
🔹وزیر نفت می‌شنود که همتایش چیزی می‌گوید. او حس می‌کند که او هم باید انبان واژگان فرنگی‌اش چیزی برای گفتن بیابد. ذهن وزیر نفت ایران در این لحظه، یک عبارت آشنای انگلیسی بیشتر نمی‌داند:« DOWN WITH USA». وزیر نفت ایران اما نمی‌داند USAرا چگونه تلفظ کند و حرف آخر را « آی» تلفظ می‌کند .
🔹این، تازه نادانستنی‌هایی است که دوربین‌ها ضبط می‌کنند و‌دوربین‌ها همه چیز را ضبط نمی‌کنند. نادانستن عمیق‌تر این است که ایشان بعید است که بداند، ندانستن اینها هم جزو ندانستن است، کسی چه می‌داند؟ شاید هم می‌داند که برای یک وزیر در ایران امروز، وِزر دانستن بیش از وزر ندانستن است. او هم اگر نداند آنها که همای وزارت را بر سر احدی از ابنای این مملکت امر به نشستن کرده‌اند، نیک می‌دانند!
https://t.me/sh_n_halloo/36062
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
✍️سهند ایرانمهر
🔹وزیر نفت کشورمان، ساده‌ترین اصول دیپلماتیک را نمی‌داند. او نمی‌داند پیش از نشستن باید مصافحه کرد و جلوی دوربین‌ها عکس مشترک گرفت.
🔹وزیر نفت، درست وقتی که می‌خواهد بنشیند متوجه بدیهیات پروتوکل‌های دیپلماتیک می‌شود چون احتمالا مسئول تشریفات هیئت هم اطلاعی از این پروتوکل‌ها ندارد.
🔹وزیر نفت در چنین موقعیت رسمی، کیف در دست دارد. دیگرانی به کمکش می‌آیند تا از کیفش خلاص شود و‌خلاصش می‌کنند اما حالا تکمه کتش هم باز است. تکمه را که می‌بندد باز زبان بدنش دیپلماتیک نیست. مردی سرگردان است که تقریبا در همه احوالات همتای ونزوئلایی‌اش او را هدایت می‌کند. وزیر نفت ایران حتی وقتی صدای «زنده‌باد ونزوئلا» می‌آید، لحظه‌ای مکث می‌کند که چه باید بگوید. البته او از اساس نمی‌داند که یک مقام رسمی نمی‌تواند در یک دیدار دوجانبه رسمی و بین‌المللی مستقیما به کشور ثالثی، « مرگ بر...» بگوید.
🔹مقام رسمی ما نمی‌داند که بزرگترین نقطه ضعف یک مقام رسمی در چنین موقعیتی، سردرگمی و هیجان‌زدگی است و مقام هیچ‌کشور عضو سازمان ملل نمی‌تواند اینچنین به صراحت در یک دیدار رسمی بین‌المللی به عضو دیگر « مرگ بر...» بگوید زیرا به جز کشور خودش، کشور میزبان را نیز در معرض اتهام ورود به اتحاد و توافقی علیه کشور ثالث می‌کند و به همین دلیل است که همتای ونزوئلایش زیر لب می‌گوید:« این را نگو».
🔹وزیر نفت ایران، همچنین نمی‌داند که هیچ‌کدام از مقامات ایرانی حتی در دهه پر از شور و هیجان انقلابی شصت و دیداری در این سطح چنین شعاری نداده‌اند.
🔹وزیر نفت که فرستاده مملکت ایران است، سیاست اگر نمی‌داند کاش شاهنامه ای می‌خواند:
فرستاد بايد فرستاده‌ای
درون پر زمكر و برون ساده‌ای
فرستاده بايد كه دانا بود
به گفتن توانا و بينا بود!
🔹وزیر نفت ایران نمی‌داند که بینش مهمترین ابزار فرستاده است. او نمی‌داند که فرستاده باید منویاتش در دلش باشد نه زبانش. او‌نمی‌داند که زبان فرستاده وقتی ناتوان است که فرستاده دانا نباشد و‌این دو که نباشد بینایی هم نیست.
🔹وزیر نفت می‌شنود که همتایش چیزی می‌گوید. او حس می‌کند که او هم باید انبان واژگان فرنگی‌اش چیزی برای گفتن بیابد. ذهن وزیر نفت ایران در این لحظه، یک عبارت آشنای انگلیسی بیشتر نمی‌داند:« DOWN WITH USA». وزیر نفت ایران اما نمی‌داند USAرا چگونه تلفظ کند و حرف آخر را « آی» تلفظ می‌کند .
🔹این، تازه نادانستنی‌هایی است که دوربین‌ها ضبط می‌کنند و‌دوربین‌ها همه چیز را ضبط نمی‌کنند. نادانستن عمیق‌تر این است که ایشان بعید است که بداند، ندانستن اینها هم جزو ندانستن است، کسی چه می‌داند؟ شاید هم می‌داند که برای یک وزیر در ایران امروز، وِزر دانستن بیش از وزر ندانستن است. او هم اگر نداند آنها که همای وزارت را بر سر احدی از ابنای این مملکت امر به نشستن کرده‌اند، نیک می‌دانند!
https://t.me/sh_n_halloo/36062
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
Telegram
شب نشيني هالو
شرح ☝
👇
👇
👍68💩32😱4😢3👎2😁2🤔2❤1🔥1🤬1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
💩67👍14🤬7🤮5👏2😁1
15_خاطرات_سیاسی_فرخ_بخش_پانزدهم_نوشتۀ_معتصم_السلطنه.m4a
4.1 MB
نام کتاب : خاطرات سیاسی فرخ
نویسنده : معتصم السلطنه
گویش :ح. پرهام
ادیت فنی: گ.جاسمی و ح. عزت نژاد
موزیک: ب. شاهیده
🎧دنباله‌دار در دست تهیه ...
فایل آماده ۲۲ قسمت
کانال اشعار هالو
@mrhallo
شب نشینی هالو
@sh_n_halloo
خرید از هالو
@halloo_gram
#هر_شب_با_كتاب
#سهم_کتاب
#کتاب_صوتی
#کتابخانه_هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
نویسنده : معتصم السلطنه
گویش :ح. پرهام
ادیت فنی: گ.جاسمی و ح. عزت نژاد
موزیک: ب. شاهیده
🎧دنباله‌دار در دست تهیه ...
فایل آماده ۲۲ قسمت
کانال اشعار هالو
@mrhallo
شب نشینی هالو
@sh_n_halloo
خرید از هالو
@halloo_gram
#هر_شب_با_كتاب
#سهم_کتاب
#کتاب_صوتی
#کتابخانه_هالو
https://zil.ink/Mrhalloo
👍15❤3👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
👍27💩17😁6🤔6🔥2❤1🤬1🤮1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شکنجه کودکان زرتشتی با شوکر توسط طالبان برای مسلمان شدن.
در صدر اسلام هم ایرانیان همینطور با آغوش باز اسلام را پذیرفتند
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
در صدر اسلام هم ایرانیان همینطور با آغوش باز اسلام را پذیرفتند
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
🤬71💩32👍6🤮2👎1
🌸🌸🌸🌸🌸
۱۵-۱۴ نفر از بچه های یزد بعد از کنکور سال ۴۶ قرار شد با هم مسافرت کنیم.
مشهد را برای استراحت بعد از کنکور انتخاب کردیم یک شب به کوهسنگی رفتیم.
کوهسنگی یکی از تفرجگاه هاای قدیم مشهد بود و هنوز هم هست. در سال۱۳۴۶ آن جا چندتا قهوه خانه بود که دیزی و کباب کوبیده می دادند، ما بچه ها روی دوتا تخت نشستیم و کباب کوبیده سفارش دادیم. مردی آن جا سر میزها می آمد و گدایی می کرد. من خوب نگاهش کردم دیدم اصغر، حمال گاراژ اتوتاج یزد است. چند سالی بود او را ندیده بودم.
البته گدای تر و تمیزی بود. لهجه اش یزدی بود ولی وقتی بچه ها پرسیدند آقا شما یزدی هستی ؟
گفت: نه.!
بچه ها بهش گفتند بفرما شام و او بی هیچ تعارفی نشست و با ما شام خورد. آن شب گذشت من و چند نفر از بچه های آن گروه اتفاقآ در دانشگاه_مشهد قبول شدیم. چند ماه بعد اصغر را جلو دانشکده ی ادبیات دیدم که گدایی می کرد.
با او سلام و احوالپرسی کردم. گفتم: مرد یزدی که گدایی نمی کنه !
گفت: یزدی نیستم.
گفتم: از لهجه ات همون اول فهمیدم یزدی هستی اسمت اصغر است، سه تا برادر داری حمّال گاراژ اتوتاج بودی و ۲ برادرت در گاراژ حاج عبدالوهاب قمی حمال هستند.
گفت: تو کی هستی؟ خودم را معرفی کردم. گفت:
حالا پس دو تومان به من بده.
آن موقع به گدا یک ریال و دو ریال می دادند. دو تومان به او دادم و گفتم: یک روز بیا با هم حرف بزنیم.
۵-۴ ماه بعد او را جلو بیمارستان شاه رضا ( امام رضایِ فعلی) مشهد دیدم گدایی می کرد.
سلام و حال و احوال کردیم. کمی از ظهر گذشته بود پرسیدم ناهار خوردی گفت: نه.
او را دعوت کردم که در قهوه خانه دور فلکه یِ آب مشهد دیزی بخوریم. کم کم با اصغر رفیق شدم. بالاخره بعد از چهار پنج بار که همدیگر را دیدیم اصغر سرگذشتش را تعریف کرد. گفت: من حمال گاراژ اتوتاج یزد بودم. هر سال شهریورماه ۱۵ روز دست زن و بچه هایم را می گرفتم و برای زیارت به مشهد می آمدم. برای اینکه خرج مسافرت در آید دو سه عدل جارو و بادبزن بافقی می خریدم و با خود به مشهد می آوردم. روزها زنم بچه ها را بر می داشت و به حرم می رفت. آن زمان ۶ تا بچه داشتم یکی عروس کرده بودم و یکی هم در سن ۱۸ سالگی خودش حمال گاراژ بود من هم دور بست( فلکه ی قدیم امام رضا علیه السلام) جارو و بادبزن ها را می فروختم و خرجم را در می آوردم. یک شب جاروها و بادبزن هایم تمام شده بود ولی هنوز زن و بچه هایم از حرم نیامده بودند که به مسافرخانه بر گردیم.
خسته بودم و خوابم گرفته بود سرم را روی زانوهایم گذاشتم که چرتی بزنم، یک مرتبه یک نفر یک پنج_ریالی جلو رویم انداخت، هیچ نگفتم. ظرف نیم_ساعت که زنم دیر آمد مردم چهار، پنج تومان پول جلو رویم ریختند. از زیر چشم دیدم که زن و بچه هایم دارند می آیند. پولها را جمع کردم و بلند شدم. به زنم گفتم: تو به مسافرخانه برو، من کار دارم یکی دو ساعت دیگر می آیم. زنم رفت و صدمتر دورتر در یک جای مناسبتر نشستم سرم را روی زانویم گذاشتم به طوری که صورتم پیدا نبود. حدود دو ساعت آنجا نشستم نزدیک ده_تومان پول گیرم آمد. دیدم عجب کار راحت و خوبی است که بی هیچ زحمتی ظرف دو ساعت به اندازه حمالی پنج ماشین باری ده تُن پول گیرم آمد. آخر پشت کردن عدل های ۱۲۰-۱۰۰ کیلویی و بالا بردن از پله های باری کار ساده ای نیست.
۱۵ روز مسافرت آن سال تمام شد. به زنم گفتم من در مشهد کاری پیدا کرده ام و دیگر از یزد باید بریم ، زنم هم خوشحال که در مشهد کنار حرم امام رضا (ع) می مانیم. دو تا اتاق اجاره کردیم و ساکن مشهد شدیم. روزها دور بست سرم را می گذاشتم روی زانویم و روزی ۵۰-۴۰ تومان کاسب بودم.
زمستان شد هوای مشهد هم سرد شد. مسافر و زوار هم کم شده بود و نشستن روی زمین هم کار مشکلی بود. من هم راه افتادم و گدایی کردم. کم کم با محلات مشهد آشنا شدم، متوجه شدم که مردم محله سعدآباد، احمدآباد، کوی دکترا و اطراف دانشکده هاو جلوی بیمارستان ها خوب پول می دهند. حالا ۵ سال است در مشهد کار می کنم وضعم خوب که نه عالی است.
ظرف این مدت در مشهد خانه یِ بزرگی خریدم. وقتی حمال گاراژ اتوتاج یزد بودم یک دخترم را در سن ۱۵ سالگی عروس کردم، کلاََ حدود ۱۴۰ تومان (منظور ۱۴۰۰ ریال) توانستم جور کنم و برایش جهیزیه بخرم. حالا زنم برای دختر دیگرم که می خواهد عروس شود نزدیک ۸۰۰ هزار تومان جهیزیه تهیه کرده است. زنم هم معامله می کند. زن حسابگری است، طوری معامله می کند که جهیزیه دخترش مجانی تمام شود.
از یک وسیله چندتا می خرد و طوری آن ها را به همسایه ها و غریبه ها می فروشد که یکی برایش مجانی می افتد. هر چند ماه یک بار اصغر را می دیدم .
۱۵-۱۴ نفر از بچه های یزد بعد از کنکور سال ۴۶ قرار شد با هم مسافرت کنیم.
مشهد را برای استراحت بعد از کنکور انتخاب کردیم یک شب به کوهسنگی رفتیم.
کوهسنگی یکی از تفرجگاه هاای قدیم مشهد بود و هنوز هم هست. در سال۱۳۴۶ آن جا چندتا قهوه خانه بود که دیزی و کباب کوبیده می دادند، ما بچه ها روی دوتا تخت نشستیم و کباب کوبیده سفارش دادیم. مردی آن جا سر میزها می آمد و گدایی می کرد. من خوب نگاهش کردم دیدم اصغر، حمال گاراژ اتوتاج یزد است. چند سالی بود او را ندیده بودم.
البته گدای تر و تمیزی بود. لهجه اش یزدی بود ولی وقتی بچه ها پرسیدند آقا شما یزدی هستی ؟
گفت: نه.!
بچه ها بهش گفتند بفرما شام و او بی هیچ تعارفی نشست و با ما شام خورد. آن شب گذشت من و چند نفر از بچه های آن گروه اتفاقآ در دانشگاه_مشهد قبول شدیم. چند ماه بعد اصغر را جلو دانشکده ی ادبیات دیدم که گدایی می کرد.
با او سلام و احوالپرسی کردم. گفتم: مرد یزدی که گدایی نمی کنه !
گفت: یزدی نیستم.
گفتم: از لهجه ات همون اول فهمیدم یزدی هستی اسمت اصغر است، سه تا برادر داری حمّال گاراژ اتوتاج بودی و ۲ برادرت در گاراژ حاج عبدالوهاب قمی حمال هستند.
گفت: تو کی هستی؟ خودم را معرفی کردم. گفت:
حالا پس دو تومان به من بده.
آن موقع به گدا یک ریال و دو ریال می دادند. دو تومان به او دادم و گفتم: یک روز بیا با هم حرف بزنیم.
۵-۴ ماه بعد او را جلو بیمارستان شاه رضا ( امام رضایِ فعلی) مشهد دیدم گدایی می کرد.
سلام و حال و احوال کردیم. کمی از ظهر گذشته بود پرسیدم ناهار خوردی گفت: نه.
او را دعوت کردم که در قهوه خانه دور فلکه یِ آب مشهد دیزی بخوریم. کم کم با اصغر رفیق شدم. بالاخره بعد از چهار پنج بار که همدیگر را دیدیم اصغر سرگذشتش را تعریف کرد. گفت: من حمال گاراژ اتوتاج یزد بودم. هر سال شهریورماه ۱۵ روز دست زن و بچه هایم را می گرفتم و برای زیارت به مشهد می آمدم. برای اینکه خرج مسافرت در آید دو سه عدل جارو و بادبزن بافقی می خریدم و با خود به مشهد می آوردم. روزها زنم بچه ها را بر می داشت و به حرم می رفت. آن زمان ۶ تا بچه داشتم یکی عروس کرده بودم و یکی هم در سن ۱۸ سالگی خودش حمال گاراژ بود من هم دور بست( فلکه ی قدیم امام رضا علیه السلام) جارو و بادبزن ها را می فروختم و خرجم را در می آوردم. یک شب جاروها و بادبزن هایم تمام شده بود ولی هنوز زن و بچه هایم از حرم نیامده بودند که به مسافرخانه بر گردیم.
خسته بودم و خوابم گرفته بود سرم را روی زانوهایم گذاشتم که چرتی بزنم، یک مرتبه یک نفر یک پنج_ریالی جلو رویم انداخت، هیچ نگفتم. ظرف نیم_ساعت که زنم دیر آمد مردم چهار، پنج تومان پول جلو رویم ریختند. از زیر چشم دیدم که زن و بچه هایم دارند می آیند. پولها را جمع کردم و بلند شدم. به زنم گفتم: تو به مسافرخانه برو، من کار دارم یکی دو ساعت دیگر می آیم. زنم رفت و صدمتر دورتر در یک جای مناسبتر نشستم سرم را روی زانویم گذاشتم به طوری که صورتم پیدا نبود. حدود دو ساعت آنجا نشستم نزدیک ده_تومان پول گیرم آمد. دیدم عجب کار راحت و خوبی است که بی هیچ زحمتی ظرف دو ساعت به اندازه حمالی پنج ماشین باری ده تُن پول گیرم آمد. آخر پشت کردن عدل های ۱۲۰-۱۰۰ کیلویی و بالا بردن از پله های باری کار ساده ای نیست.
۱۵ روز مسافرت آن سال تمام شد. به زنم گفتم من در مشهد کاری پیدا کرده ام و دیگر از یزد باید بریم ، زنم هم خوشحال که در مشهد کنار حرم امام رضا (ع) می مانیم. دو تا اتاق اجاره کردیم و ساکن مشهد شدیم. روزها دور بست سرم را می گذاشتم روی زانویم و روزی ۵۰-۴۰ تومان کاسب بودم.
زمستان شد هوای مشهد هم سرد شد. مسافر و زوار هم کم شده بود و نشستن روی زمین هم کار مشکلی بود. من هم راه افتادم و گدایی کردم. کم کم با محلات مشهد آشنا شدم، متوجه شدم که مردم محله سعدآباد، احمدآباد، کوی دکترا و اطراف دانشکده هاو جلوی بیمارستان ها خوب پول می دهند. حالا ۵ سال است در مشهد کار می کنم وضعم خوب که نه عالی است.
ظرف این مدت در مشهد خانه یِ بزرگی خریدم. وقتی حمال گاراژ اتوتاج یزد بودم یک دخترم را در سن ۱۵ سالگی عروس کردم، کلاََ حدود ۱۴۰ تومان (منظور ۱۴۰۰ ریال) توانستم جور کنم و برایش جهیزیه بخرم. حالا زنم برای دختر دیگرم که می خواهد عروس شود نزدیک ۸۰۰ هزار تومان جهیزیه تهیه کرده است. زنم هم معامله می کند. زن حسابگری است، طوری معامله می کند که جهیزیه دخترش مجانی تمام شود.
از یک وسیله چندتا می خرد و طوری آن ها را به همسایه ها و غریبه ها می فروشد که یکی برایش مجانی می افتد. هر چند ماه یک بار اصغر را می دیدم .
👍76💩5🤔4😁3🥰2