dr zargaran m:
چرا پوتین جنگ را باخته است
نویسنده: یووال نوح هراری
مترجم: سودابه قیصری
منبع: گاردین
یک هفته هم از جنگ نمی‌گذرد و بیش از پیش به نظر می‌رسد که ولادیمیر پوتین به سمت شکستی تاریخی پیش می‌رود. او ممکن است همه‌ی نبردها را ببرد ولی جنگ را می‌بازد. رویای پوتین برای بازسازی امپراتوری روسیه همیشه بر این دروغ استوار شده بود که اوکراین کشوری واقعی نیست، اوکرایینی‌ها ملتی واقعی نیستند و ساکنان کی‌یف، خارکف و لویو مشتاق حکومت مسکواند. این ادعایی کاملا دروغ است- اوکراین کشوری با بیش از هزار سال تاریخ است و وقتی مسکو حتی روستا هم نبود، کی‌یف کلانشهری مهم بود. اما خودکامه‌ی روس آن‌قدر این دروغ را تکرار کرده که ظاهرا خودش هم باورش شده است. هنگام طراحی حمله به اوکراین، پوتین می‌توانست بر حقایق مسلمِ زیادی تکیه کند. او می‌دانست که از نظر نظامی، اوکراین در برابر روسیه بسیار ضعیف است. می‌دانست که ناتو برای کمک به اوکراین نیروی نظامی نمی‌فرستد. می‌دانست که وابستگی اروپا به نفت و گاز روسیه سبب می‌شود کشورهایی چون آلمان درباره اعمال تحریم‌های شدید تردید کنند. بر اساس این حقایق مسلم، نقشه‌ی او، درهم‌کوبیدنِ شدید و سریع اوکراین، دستگیری و نابودی دولتمردان آن، ایجاد رژیمی دست‌نشانده در کی‌یف و قسر در رفتن از تحریم‌های نه چندان محکم غربی بود.
اما این نقشه یک نکته‌ی ناشناخته‌ی بزرگ داشت. همان‌گونه که امریکایی‌ها در عراق و شوروی در افغانستان درس گرفتند، غلبه و تسخیر یک کشور آسان‌تر از حفظ آن است. پوتین می‌دانست که قدرت تسخیر اوکراین را دارد. اما آیا مردم اوکراین به آسانی رژیم دست‌نشانده‌ی مسکو را می‌پذیرند؟ پوتین این قمار را کرد که حتما می‌پذیرند. از آن گذشته، وقتی مکررا شرح می‌داد که اوکراین کشوری واقعی و اوکرایینی‌ها ملتی واقعی نیستند، گوش‌هایی مایل به شنیدن وجود داشت. در ۲۰۱۴، مردم کریمه مقاومت چندانی در برابر مهاجمان روس نکردند.چرا باید ۲۰۲۲ متفاوت باشد؟
با گذشت هر روز، روشن‌تر می‌شود که قمار پوتین در حال باخت است. مردم اوکراین دارند با همه‌ی وجود مقاومت می‌کنند، تحسین کل جهان را به دست می‌آورند و برنده‌ی این جنگ می‌شوند. روزهای تاریک بسیاری پیش رو است. روس‌ها ممکن است هنوز هم بتوانند کل اوکراین را تسخیر کنند، اما برای بردن جنگ، باید بتوانند اوکراین را حفظ کنند و فقط در صورتی می‌توانند چنین کنند که مردم اوکراین به آنها اجازه این کار را بدهند. هر روزی که می‌گذرد، این مساله بیش از پیش غیرمحتمل به نظر می‌رسد. از کار افتادنِ هر تانک روسی و کشته‌شدن هر سرباز روس، جسارت اوکرایینی‌ها برای ایستادگی را بالاتر می‌برد. و مرگ هر اوکرایینی، کینه و نفرت آنان را عمیق‌تر می‌کند. کینه زشت‌ترینِ احساسات است، اما برای ملتِ تحت ستم، کینه گنجی نهان است. در عمق قلب مدفون می‌ماند و می‌تواند مقاومت را تا نسل‌ها حفظ کند. برای بازسازی امپراتوری روسیه، پوتین به یک پیروزی نسبتا بدون خونریزی نیاز دارد که به صلحی نسبتا بدون کینه و نفرت منجر شود. با ریختن خون اوکرایینی‌های بیشتر و بیشتر، رویای پوتین به حتم محقق نخواهد شد. نام میخائیل گورباچف نیست که بر سند مرگ امپراتوری روسیه حک می‌شود: نام پوتین خواهد بود.
وقتی گورباچف مسئولیت را ترک کرد، روس‌ها و اوکرایینی‌ها احساس می‌کردند از یک خانواده‌‌اند؛ پوتین آنها را به دشمن تبدیل کرد و به حتم ملت اوکراین از این به بعد خود را به عنوان مخالف روسیه خواهد شناخت.
ملت‌ها در نهایت بر اساس داستان‌ها بنا می‌شوند. هر روزی که می‌گذرد، داستان‌های بیشتری افزوده می‌شود که اوکرایینی‌ها آنها را نه تنها در روزهای تاریک و سیاهِ پیش رو، بلکه در دهه‌ها و نسل‌های بعد تعریف خواهند کرد: رییس‌جمهوری که از فرار از پایتخت اجتناب کرد، به امریکا گفت که به جنگ‌افزار دفاعی نیاز دارد نه وسیله‌نقلیه‌ای برای گریختن؛ سربازان جزیره مار که به ناو جنگی روسیه گفتند: "برو به جهنم"؛ شهروندانی که کوشیدند با نشستن در مسیر تانک‌های روسی جلوی پیشروی آنها را بگیرند. این‌ها چیزهاییست که یک ملت را می‌سازد. در دراز مدت، این داستان‌ها بسیار بیش از تانک‌ها اهمیت خواهند یافت عمر می‌کنند.
خودکامه‌ی روس باید چون هر کس دیگری این را به خوبی بداند. در زمان کودکی با داستان‌هایی درباره‌ی شجاعت روس‌ها در محاصره‌ی لنینگراد رشد کرد. اکنون خودِ او داستان‌های بیشتری در این باب خلق می‌کند، اما خودش را در نقش هیتلر به نمایش می‌گذارد. داستان دلاوری اوکرایینی‌ها نه تنها به مردم اوکراین بلکه به تمام جهان جسارت می‌بخشد. به دولت‌های اروپایی، به دولت ایالات متحد و حتی به شهروندان سرکوب شده‌ی روسیه جسارت می‌بخشد.
چرا پوتین جنگ را باخته است
نویسنده: یووال نوح هراری
مترجم: سودابه قیصری
منبع: گاردین
یک هفته هم از جنگ نمی‌گذرد و بیش از پیش به نظر می‌رسد که ولادیمیر پوتین به سمت شکستی تاریخی پیش می‌رود. او ممکن است همه‌ی نبردها را ببرد ولی جنگ را می‌بازد. رویای پوتین برای بازسازی امپراتوری روسیه همیشه بر این دروغ استوار شده بود که اوکراین کشوری واقعی نیست، اوکرایینی‌ها ملتی واقعی نیستند و ساکنان کی‌یف، خارکف و لویو مشتاق حکومت مسکواند. این ادعایی کاملا دروغ است- اوکراین کشوری با بیش از هزار سال تاریخ است و وقتی مسکو حتی روستا هم نبود، کی‌یف کلانشهری مهم بود. اما خودکامه‌ی روس آن‌قدر این دروغ را تکرار کرده که ظاهرا خودش هم باورش شده است. هنگام طراحی حمله به اوکراین، پوتین می‌توانست بر حقایق مسلمِ زیادی تکیه کند. او می‌دانست که از نظر نظامی، اوکراین در برابر روسیه بسیار ضعیف است. می‌دانست که ناتو برای کمک به اوکراین نیروی نظامی نمی‌فرستد. می‌دانست که وابستگی اروپا به نفت و گاز روسیه سبب می‌شود کشورهایی چون آلمان درباره اعمال تحریم‌های شدید تردید کنند. بر اساس این حقایق مسلم، نقشه‌ی او، درهم‌کوبیدنِ شدید و سریع اوکراین، دستگیری و نابودی دولتمردان آن، ایجاد رژیمی دست‌نشانده در کی‌یف و قسر در رفتن از تحریم‌های نه چندان محکم غربی بود.
اما این نقشه یک نکته‌ی ناشناخته‌ی بزرگ داشت. همان‌گونه که امریکایی‌ها در عراق و شوروی در افغانستان درس گرفتند، غلبه و تسخیر یک کشور آسان‌تر از حفظ آن است. پوتین می‌دانست که قدرت تسخیر اوکراین را دارد. اما آیا مردم اوکراین به آسانی رژیم دست‌نشانده‌ی مسکو را می‌پذیرند؟ پوتین این قمار را کرد که حتما می‌پذیرند. از آن گذشته، وقتی مکررا شرح می‌داد که اوکراین کشوری واقعی و اوکرایینی‌ها ملتی واقعی نیستند، گوش‌هایی مایل به شنیدن وجود داشت. در ۲۰۱۴، مردم کریمه مقاومت چندانی در برابر مهاجمان روس نکردند.چرا باید ۲۰۲۲ متفاوت باشد؟
با گذشت هر روز، روشن‌تر می‌شود که قمار پوتین در حال باخت است. مردم اوکراین دارند با همه‌ی وجود مقاومت می‌کنند، تحسین کل جهان را به دست می‌آورند و برنده‌ی این جنگ می‌شوند. روزهای تاریک بسیاری پیش رو است. روس‌ها ممکن است هنوز هم بتوانند کل اوکراین را تسخیر کنند، اما برای بردن جنگ، باید بتوانند اوکراین را حفظ کنند و فقط در صورتی می‌توانند چنین کنند که مردم اوکراین به آنها اجازه این کار را بدهند. هر روزی که می‌گذرد، این مساله بیش از پیش غیرمحتمل به نظر می‌رسد. از کار افتادنِ هر تانک روسی و کشته‌شدن هر سرباز روس، جسارت اوکرایینی‌ها برای ایستادگی را بالاتر می‌برد. و مرگ هر اوکرایینی، کینه و نفرت آنان را عمیق‌تر می‌کند. کینه زشت‌ترینِ احساسات است، اما برای ملتِ تحت ستم، کینه گنجی نهان است. در عمق قلب مدفون می‌ماند و می‌تواند مقاومت را تا نسل‌ها حفظ کند. برای بازسازی امپراتوری روسیه، پوتین به یک پیروزی نسبتا بدون خونریزی نیاز دارد که به صلحی نسبتا بدون کینه و نفرت منجر شود. با ریختن خون اوکرایینی‌های بیشتر و بیشتر، رویای پوتین به حتم محقق نخواهد شد. نام میخائیل گورباچف نیست که بر سند مرگ امپراتوری روسیه حک می‌شود: نام پوتین خواهد بود.
وقتی گورباچف مسئولیت را ترک کرد، روس‌ها و اوکرایینی‌ها احساس می‌کردند از یک خانواده‌‌اند؛ پوتین آنها را به دشمن تبدیل کرد و به حتم ملت اوکراین از این به بعد خود را به عنوان مخالف روسیه خواهد شناخت.
ملت‌ها در نهایت بر اساس داستان‌ها بنا می‌شوند. هر روزی که می‌گذرد، داستان‌های بیشتری افزوده می‌شود که اوکرایینی‌ها آنها را نه تنها در روزهای تاریک و سیاهِ پیش رو، بلکه در دهه‌ها و نسل‌های بعد تعریف خواهند کرد: رییس‌جمهوری که از فرار از پایتخت اجتناب کرد، به امریکا گفت که به جنگ‌افزار دفاعی نیاز دارد نه وسیله‌نقلیه‌ای برای گریختن؛ سربازان جزیره مار که به ناو جنگی روسیه گفتند: "برو به جهنم"؛ شهروندانی که کوشیدند با نشستن در مسیر تانک‌های روسی جلوی پیشروی آنها را بگیرند. این‌ها چیزهاییست که یک ملت را می‌سازد. در دراز مدت، این داستان‌ها بسیار بیش از تانک‌ها اهمیت خواهند یافت عمر می‌کنند.
خودکامه‌ی روس باید چون هر کس دیگری این را به خوبی بداند. در زمان کودکی با داستان‌هایی درباره‌ی شجاعت روس‌ها در محاصره‌ی لنینگراد رشد کرد. اکنون خودِ او داستان‌های بیشتری در این باب خلق می‌کند، اما خودش را در نقش هیتلر به نمایش می‌گذارد. داستان دلاوری اوکرایینی‌ها نه تنها به مردم اوکراین بلکه به تمام جهان جسارت می‌بخشد. به دولت‌های اروپایی، به دولت ایالات متحد و حتی به شهروندان سرکوب شده‌ی روسیه جسارت می‌بخشد.
👍74🔥1
اگر اوکرایینی‌ها شهامت دارند با دستان خالی تانکی را متوقف کنند، دولت آلمان شهامت می‌یابد آنها را با موشک‌های ضدتانک مجهز کند، دولت ایالات متحد جرات می‌کند روسیه را از سوئیفت محروم کند و شهروندان روسیه جسارت می‌یابند مخالفت خود با این جنگ بی‌معنا و دلیل را به نمایش بگذارند.
شوربختانه، این جنگ احتمالا طولانی خواهد بود. اما مهم‌ترین مساله از قبل مشخص شده است: چند روز گذشته به تمام جهان ثابت کرد که اوکراین کشوری واقعی و اوکرایینی‌ها ملتی واقعی‌اند و کاملا آشکار است که نمی‌خواهند زیر سلطه‌ی امپراتوری جدید روس زندگی کنند. سوال اساسی اینست که چقدر زمان می‌برد تا این پیام از دیوارهای ضخیم کرملین به درون نفوذ کند؟
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
شوربختانه، این جنگ احتمالا طولانی خواهد بود. اما مهم‌ترین مساله از قبل مشخص شده است: چند روز گذشته به تمام جهان ثابت کرد که اوکراین کشوری واقعی و اوکرایینی‌ها ملتی واقعی‌اند و کاملا آشکار است که نمی‌خواهند زیر سلطه‌ی امپراتوری جدید روس زندگی کنند. سوال اساسی اینست که چقدر زمان می‌برد تا این پیام از دیوارهای ضخیم کرملین به درون نفوذ کند؟
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالی‌پیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
👍36👏9👎2
😁26👍16
- پوتین در اوکراین، روسیه در دام
ابتدا: قرار بود با رهایی از شر جمهوری‌های جیره‌بگیر، روسیه قدرتمندترین کشور جهان باشد. یلتسین و وارث او پوتین و دیگر ملی‌گرایان روس مدعی بودند شوروی دست و پای روسیه را بسته است و مردم این کشور اگر به جای کمونیسم سودای وطن‌پرستی پیشه کنند چنین خواهد شد و چنان و جهان در برابر وسیعترین کشور کرهٔ زمین زانو خواهد زد، کشوری که به تنهایی نیمی از آسیا است و فقط پارهٔ اروپایی آن یک‌سوم کل اروپا را در بر می‌گیرد. بیش از سی سال گذشته، وقت حساب پس دادن پوتین است. اما می‌داند که هیچ در کف ندارد. روسیه کشوری است با اقتصاد ورشکسته و شکننده و از نظر بسیاری شاخص‌های رفاه اجتماعی مردم این کشور در شرایط اسفناکی زندگی می‌کنند. قرار بود روسیه ابرقدرتی اقتصاد جهان را از آمریکا بگیرد اما الان کل اقتصاد روسیه حتی به اندازهٔ اقتصاد برخی ایالت‌های آمریکا همچون تگزاس یا کالیفرنیا هم نیست و با پیشروی چین و هند روسیه به واقع در عرصهٔ جهانی روز به روز بازنده‌تر می‌شود. اینگونه است که برای پوتین هیچ نمی‌ماند جز دمیدن بر آتش شوونیسم روسی. هیچ‌چیز به اندازهٔ حمله به یک کشور همسایه نمی تواند تخدیر کند ملتی گرسنه را. جنگ همواره مخدر سودازدگانی اینچنین بوده است.
بعد: چرا غرب به نظر منفعل می‌رسد؟ شاید هم چندان منفعل نباشند. یک روسیهٔ ضعیف و ویران به نفع همه است. هم به نفع اروپای غربی و هم آمریکا و هم حتی چین. شاید غرب در چشم فروخفتن بر حملهٔ روسیه به اوکراین گونه‌ای باززایی آن رقابت تسلیحاتی را میبیند که ریگان به راه انداخت با هدف فروپاشی شوروی و موفق هم شد. ریگان به جای حملهٔ مستقیم به شوروی آن را کشاند به دام ویرانگر رقابت تسلیحاتی. ریگان رقابت را شدیدتر و پرهزینه‌تر کرد مدام. شوروی استطاعتش را نداشت اما به غلط تن داد به این رقابت و پا به پای ریگان پیش آمد. آمریکا پولش را داشت و شوروی نه. تا اینکه شوروی از درون خالی شد و از هم فروپاشید. حمله به اوکراین هزینهٔ گزافی روی دست روسیه می‌گذارد. هم هزینهٔ نظامی و هم هزینهٔ تحریم‌های متعاقب. و شاید هزینه‌های جانبی و فزایندهٔ دیگر. و به نظر نمی‌رسد روسیه استطاعت این هزینه‌ها را داشته باشد. پوتین می‌داند آن گنده‌گویی‌های شوونیستی عاقبتی برای مردم روسیه نداشته، اما پیرانه سر نمی‌خواهد با چهره‌ای بازنده عرصهٔ سیاست را ترک کند. گمان می‌کند حمله به اوکراین به او چهرهٔ یک فاتح را خواهد داد. بله. چند وقتی اینگونه خواهد بود. اما پسانتر خواهیم دید که میراث او برای روسیه فقط ویرانی خواهد بود.
سرانجام: می‌گوید وقتی دشمنت دارد اشتباه می‌کند مانعش نشو. بگذار در اشتباهش پیش برود. انفعال نسبی کشورهای غربی در برابر پوتین شاید به همین خاطر باشد. بگذار روسیه را ویران‌تر کند. این به نفع همه است. ناگفته نماند که به نفع ما مردم ایران هم هست.
- دکتر ناصر کرمی
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
ابتدا: قرار بود با رهایی از شر جمهوری‌های جیره‌بگیر، روسیه قدرتمندترین کشور جهان باشد. یلتسین و وارث او پوتین و دیگر ملی‌گرایان روس مدعی بودند شوروی دست و پای روسیه را بسته است و مردم این کشور اگر به جای کمونیسم سودای وطن‌پرستی پیشه کنند چنین خواهد شد و چنان و جهان در برابر وسیعترین کشور کرهٔ زمین زانو خواهد زد، کشوری که به تنهایی نیمی از آسیا است و فقط پارهٔ اروپایی آن یک‌سوم کل اروپا را در بر می‌گیرد. بیش از سی سال گذشته، وقت حساب پس دادن پوتین است. اما می‌داند که هیچ در کف ندارد. روسیه کشوری است با اقتصاد ورشکسته و شکننده و از نظر بسیاری شاخص‌های رفاه اجتماعی مردم این کشور در شرایط اسفناکی زندگی می‌کنند. قرار بود روسیه ابرقدرتی اقتصاد جهان را از آمریکا بگیرد اما الان کل اقتصاد روسیه حتی به اندازهٔ اقتصاد برخی ایالت‌های آمریکا همچون تگزاس یا کالیفرنیا هم نیست و با پیشروی چین و هند روسیه به واقع در عرصهٔ جهانی روز به روز بازنده‌تر می‌شود. اینگونه است که برای پوتین هیچ نمی‌ماند جز دمیدن بر آتش شوونیسم روسی. هیچ‌چیز به اندازهٔ حمله به یک کشور همسایه نمی تواند تخدیر کند ملتی گرسنه را. جنگ همواره مخدر سودازدگانی اینچنین بوده است.
بعد: چرا غرب به نظر منفعل می‌رسد؟ شاید هم چندان منفعل نباشند. یک روسیهٔ ضعیف و ویران به نفع همه است. هم به نفع اروپای غربی و هم آمریکا و هم حتی چین. شاید غرب در چشم فروخفتن بر حملهٔ روسیه به اوکراین گونه‌ای باززایی آن رقابت تسلیحاتی را میبیند که ریگان به راه انداخت با هدف فروپاشی شوروی و موفق هم شد. ریگان به جای حملهٔ مستقیم به شوروی آن را کشاند به دام ویرانگر رقابت تسلیحاتی. ریگان رقابت را شدیدتر و پرهزینه‌تر کرد مدام. شوروی استطاعتش را نداشت اما به غلط تن داد به این رقابت و پا به پای ریگان پیش آمد. آمریکا پولش را داشت و شوروی نه. تا اینکه شوروی از درون خالی شد و از هم فروپاشید. حمله به اوکراین هزینهٔ گزافی روی دست روسیه می‌گذارد. هم هزینهٔ نظامی و هم هزینهٔ تحریم‌های متعاقب. و شاید هزینه‌های جانبی و فزایندهٔ دیگر. و به نظر نمی‌رسد روسیه استطاعت این هزینه‌ها را داشته باشد. پوتین می‌داند آن گنده‌گویی‌های شوونیستی عاقبتی برای مردم روسیه نداشته، اما پیرانه سر نمی‌خواهد با چهره‌ای بازنده عرصهٔ سیاست را ترک کند. گمان می‌کند حمله به اوکراین به او چهرهٔ یک فاتح را خواهد داد. بله. چند وقتی اینگونه خواهد بود. اما پسانتر خواهیم دید که میراث او برای روسیه فقط ویرانی خواهد بود.
سرانجام: می‌گوید وقتی دشمنت دارد اشتباه می‌کند مانعش نشو. بگذار در اشتباهش پیش برود. انفعال نسبی کشورهای غربی در برابر پوتین شاید به همین خاطر باشد. بگذار روسیه را ویران‌تر کند. این به نفع همه است. ناگفته نماند که به نفع ما مردم ایران هم هست.
- دکتر ناصر کرمی
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالی‌پیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
👍48❤1🥰1
کاش کمی تاریخ می خواندید. نمی گویم تاریخ باستان که می دانم شما به آن آلرژی دارید. کهیر می زنید. ورم می کنید. و البته وحشت. کاش همین تاریخ معاصر را می خواندید. همین صد سال گذشته را. اما شوربختی این است که شما و امثال شما اهل خواندن نیستید. نخوانده می نویسید. ناشنیده می گویید. بدجور عادت کرده اید به حاضری خوری دکترهای کتاب نخوانده! سینه ملاهای معلم ندیده ی سه قورت و نیم باقی!
کاش تاریخ معاصر را مرور می کردید تا نتیجه رویارویی و دشمنی خودتان را با علم و اگاهی ببینید! تاریخ می گوید شما همیشه دشمن تکنولوژی و توسعه بوده اید. نوچِ نوآوری بوده اید شما.
مگر شما نبودید که با شناسنامه مخالفت کردید؟ مگر نگفتید شناسنامه توطئه اجنبی است برای اینکه نام متعلقه و صبیه و همشیره شما را بفهمد!؟ آیا الان خودتان سجل ندارید؟ متعلقه و صبیه اتان چطور؟ هنوز نام همشیره اتان از اسرار است آیا؟
مگر شما نبودید که با دوش حمام مخالفت کردید؟ چه نتیجه ای گرفتید؟ نگاهی به حمام خانه هایتان بکنید. کو خزینه؟ وقتی که زیر دوشهای جِسی ایتالیایی تن به گرمای آب می سپارید یاد آرید از مبارزه ای که با دوش و عَلَم حمام کردید. وقتی که در وانهای مارک شاینی ریلکس میکنید خزینه فراموش نشود حضرات!
مگر شما نبودید که سر قضیه واکسیناسیون عمومی خون به دل امیرکبیر کردید؟ بازوی خودتان را نگاه کنید. جوشگاه چند واکسن روی بازویتان است؟ رطب خورده های منع رطب کرده!
یادتان هست که از دوچرخه چه هیولایی ساختید؟ آن دو سه تکه آهن و زنجیر و رکاب را گفتید مَرکَب جن. نگاهی به انبار منزلتان بکنید. دوچرخه بچه ها را می بینید؟
هنوز هم از مدرسه کینه دارید؟ چه کردید با میرزاحسن رشدیه؟ شما از اول هم با دانش دشمنی داشتید. نتیجه دشمنی اتان چه شد؟ غیر از این است که این روزها به دنبال مدرسه دلخواه برای آقازاده هایتان مدرسه تاسیس می کنید!
مگر شما نبودید که گفتید رادیو جعبه شیطان است؟ تلویزیون را مگر شما تکفیر نکردید؟ چرا الان اینهمه زور می زنید که صدایتان از جعبه شیطان شنیده شود؟ چطور است که حالا بِن کُل به قول ما «بِنِشین» تلویزیون شده اید؟
مگر شما نبودید که کتب مرجع پزشکی را به آتش کشیدید؟ پس چرا تا مزاجتان بالا و پایین می شود آسیمه سر می روید آن ور آب و ولو می شوید زیر دست همان پزشکانی که این کتاب ها را نوشته اند؟
مگر شما نبودید که گفتید بستن کمربند ایمنی حرام است چون باعث جلوگیری از قضا و قدر می شود؟ نگاهی به خودتان بکنید، پشت رُل شاسی بلندهای کره ای خودتان را چرا به صندلی «تَنگ» کرده اید؟ قضا به فرق سرتان بزند چرا مانع تحقق قضا و قدر الهی می شوید؟
دهه شصت یادتان هست؟ شما بودید که می گفتید چه معنا دارد در کشوری که جوانانش شهید می شوند مردمش شطرنج بازی کنند. آیا هنوز معتقدید که شطرنج هم قمار است؟ محض اطلاعتان اینکه این روزها برای بزرگداشت شهیدان همیشه جاوید وطن مسابقه شطرنج برگزار می کنند!
مگر شما نبودید که ویدئو را قدغن کردید؟ یادتان رفته است یک زمانی در این کشور کشتن آدم جرمش از حمل و نگهداری دستگاه ویدئو سبکتر بود. چطور شد که بعد از دو دهه ویدئو را فراموش کردید و شد یکی از لوازم جهیزیه دخترانتان!
مگر شما نبودید که با تانک و زره پوش از روی دیش ها و گیرنده های ماهواره رد شدید؟ چه نتیجه ای گرفتید؟ ماهواره را ریشه کن کردید؟ سرتان را از پنجره ماشینتان بیرون بیاورید و پشت پنجره آسمانخراش های تهران را ببینید، دیش ها چه رشد و رویشی کرده اند!
مگر همین چند سال پیش آن سَلَف سفیه شما نبود که حکم به حُرمت تلگرام داد و بعد معلوم شد که خودش چه حرمت شکنی بوده است. مبارزه شما با تلگرام مگر نشد حکایت مگس و عرصه سیمرغ؟ چرا با بی تدبیری عِرض خود می برید؟ نگاهی به برنامه های گوشی های اپل روی میز کارتان بکنید، آن اپلیکیشن آبی در گوشی شما چکار می کند؟
هیچ نتیجه تقابل خودتان را با لوازم و الزامات جهان جدید سنجیده اید؟ مردودید. با هیچ شهریوری هم پاک و مطهر نمی شوید. کاروان تمدن و توسعه با سرعت و قدرت در حال عبور است. چرا مثل بچه های شر و شرور کنار ریل ایستاده و به سوی ترن توسعه سنگ پرتاب می کنید؟ کدام قطار را، کدام ریل را بخاطر پرتاب سنگ آدم ابلهی تعطیل کرده اند؟
گذشته را و گذشتگان خود را یاد کنید. هیچ شنیده اید که گفته اند؛
هر که ناموخت از گذشت روزگار
نیز ناموزد از هیچ آموزگار.
چنگ در گلوی اینترنت گذاشته اید که چه؟ سنگ به پنجره دانایی می کوبید چرا؟ چه چیزی در آن پشت و پستوها دارید که اینهمه از فضای مجازی می ترسید؟ هیچ می دانید فقط خفاش ها از نور می ترسند؟ جَنَم شما با تاریکی چیست؟ دست و دامن خود را پاک و منزه نگهدارید تا نیاز به بستن دهان این و آن نباشد.حرمت نگهدارید تا حریمتان را رعایت کنند.
اقای نماینده!
هیچ عاقلی با مردم عصبانی کَل کَل نمی کند.
کاش می دانستید
#ماشااکبری
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
کاش تاریخ معاصر را مرور می کردید تا نتیجه رویارویی و دشمنی خودتان را با علم و اگاهی ببینید! تاریخ می گوید شما همیشه دشمن تکنولوژی و توسعه بوده اید. نوچِ نوآوری بوده اید شما.
مگر شما نبودید که با شناسنامه مخالفت کردید؟ مگر نگفتید شناسنامه توطئه اجنبی است برای اینکه نام متعلقه و صبیه و همشیره شما را بفهمد!؟ آیا الان خودتان سجل ندارید؟ متعلقه و صبیه اتان چطور؟ هنوز نام همشیره اتان از اسرار است آیا؟
مگر شما نبودید که با دوش حمام مخالفت کردید؟ چه نتیجه ای گرفتید؟ نگاهی به حمام خانه هایتان بکنید. کو خزینه؟ وقتی که زیر دوشهای جِسی ایتالیایی تن به گرمای آب می سپارید یاد آرید از مبارزه ای که با دوش و عَلَم حمام کردید. وقتی که در وانهای مارک شاینی ریلکس میکنید خزینه فراموش نشود حضرات!
مگر شما نبودید که سر قضیه واکسیناسیون عمومی خون به دل امیرکبیر کردید؟ بازوی خودتان را نگاه کنید. جوشگاه چند واکسن روی بازویتان است؟ رطب خورده های منع رطب کرده!
یادتان هست که از دوچرخه چه هیولایی ساختید؟ آن دو سه تکه آهن و زنجیر و رکاب را گفتید مَرکَب جن. نگاهی به انبار منزلتان بکنید. دوچرخه بچه ها را می بینید؟
هنوز هم از مدرسه کینه دارید؟ چه کردید با میرزاحسن رشدیه؟ شما از اول هم با دانش دشمنی داشتید. نتیجه دشمنی اتان چه شد؟ غیر از این است که این روزها به دنبال مدرسه دلخواه برای آقازاده هایتان مدرسه تاسیس می کنید!
مگر شما نبودید که گفتید رادیو جعبه شیطان است؟ تلویزیون را مگر شما تکفیر نکردید؟ چرا الان اینهمه زور می زنید که صدایتان از جعبه شیطان شنیده شود؟ چطور است که حالا بِن کُل به قول ما «بِنِشین» تلویزیون شده اید؟
مگر شما نبودید که کتب مرجع پزشکی را به آتش کشیدید؟ پس چرا تا مزاجتان بالا و پایین می شود آسیمه سر می روید آن ور آب و ولو می شوید زیر دست همان پزشکانی که این کتاب ها را نوشته اند؟
مگر شما نبودید که گفتید بستن کمربند ایمنی حرام است چون باعث جلوگیری از قضا و قدر می شود؟ نگاهی به خودتان بکنید، پشت رُل شاسی بلندهای کره ای خودتان را چرا به صندلی «تَنگ» کرده اید؟ قضا به فرق سرتان بزند چرا مانع تحقق قضا و قدر الهی می شوید؟
دهه شصت یادتان هست؟ شما بودید که می گفتید چه معنا دارد در کشوری که جوانانش شهید می شوند مردمش شطرنج بازی کنند. آیا هنوز معتقدید که شطرنج هم قمار است؟ محض اطلاعتان اینکه این روزها برای بزرگداشت شهیدان همیشه جاوید وطن مسابقه شطرنج برگزار می کنند!
مگر شما نبودید که ویدئو را قدغن کردید؟ یادتان رفته است یک زمانی در این کشور کشتن آدم جرمش از حمل و نگهداری دستگاه ویدئو سبکتر بود. چطور شد که بعد از دو دهه ویدئو را فراموش کردید و شد یکی از لوازم جهیزیه دخترانتان!
مگر شما نبودید که با تانک و زره پوش از روی دیش ها و گیرنده های ماهواره رد شدید؟ چه نتیجه ای گرفتید؟ ماهواره را ریشه کن کردید؟ سرتان را از پنجره ماشینتان بیرون بیاورید و پشت پنجره آسمانخراش های تهران را ببینید، دیش ها چه رشد و رویشی کرده اند!
مگر همین چند سال پیش آن سَلَف سفیه شما نبود که حکم به حُرمت تلگرام داد و بعد معلوم شد که خودش چه حرمت شکنی بوده است. مبارزه شما با تلگرام مگر نشد حکایت مگس و عرصه سیمرغ؟ چرا با بی تدبیری عِرض خود می برید؟ نگاهی به برنامه های گوشی های اپل روی میز کارتان بکنید، آن اپلیکیشن آبی در گوشی شما چکار می کند؟
هیچ نتیجه تقابل خودتان را با لوازم و الزامات جهان جدید سنجیده اید؟ مردودید. با هیچ شهریوری هم پاک و مطهر نمی شوید. کاروان تمدن و توسعه با سرعت و قدرت در حال عبور است. چرا مثل بچه های شر و شرور کنار ریل ایستاده و به سوی ترن توسعه سنگ پرتاب می کنید؟ کدام قطار را، کدام ریل را بخاطر پرتاب سنگ آدم ابلهی تعطیل کرده اند؟
گذشته را و گذشتگان خود را یاد کنید. هیچ شنیده اید که گفته اند؛
هر که ناموخت از گذشت روزگار
نیز ناموزد از هیچ آموزگار.
چنگ در گلوی اینترنت گذاشته اید که چه؟ سنگ به پنجره دانایی می کوبید چرا؟ چه چیزی در آن پشت و پستوها دارید که اینهمه از فضای مجازی می ترسید؟ هیچ می دانید فقط خفاش ها از نور می ترسند؟ جَنَم شما با تاریکی چیست؟ دست و دامن خود را پاک و منزه نگهدارید تا نیاز به بستن دهان این و آن نباشد.حرمت نگهدارید تا حریمتان را رعایت کنند.
اقای نماینده!
هیچ عاقلی با مردم عصبانی کَل کَل نمی کند.
کاش می دانستید
#ماشااکبری
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/mrhalloo
زیلینک
محمدرضا عالی‌پیام_هالو
شاعر و طنزپرداز منتقد، فیلمساز
👍50👏3❤1