شب نشيني هالو

یک پاراگراف از شوی مبارزه با فساد
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo

👍1

8.88K views07:07

*تنها یک نگاه*
*«تــاجــیـکــســتــان»*

نوروز ۹۳ به تاجیکستان رفتم.
آن‌جا تنها جاییست که انسان احساس ایرانی بودن می‌کند؛ حتی بیشتر از خود ایران!
از لحظهٔ ورود به فرودگاه «دوشنبه» که این بیت حافظ را بر آن نوشته‌اند:
رواق منظر چشم من، آشیانهٔ توست/
کرم نما و فرود آ، که خانه خانهٔ توست/
این حس شروع می شود.
زبان زیبای فارسی با تلفظ کهن خراسانی، اندیشه را تا دوردست‌های دوران «سامانیان» واپس می‌برد. با آن لغات فراموش شدهٔ کهن دری و پهلوی.
وارد شهر که می‌شوم. تمام کوچه‌ها و خیابان‌ها، با اسامی ایران باستان نامگذاری شده و تندیس‌های «خیام» و «پسر سینا» و «رودکی» و «فردوسی» همه جا به چشم می‌خورد.
واحد پولشان «سامانی» است که ناخودآگاه شکوه شاهنامه را در دل، متجلی می‌کند.
نام‌های زنان گیسو فروهشته آن‌ها، با آن لباس‌های شاد و رنگی و پوشیده، این‌هاست:
دلربا، دلکش، دلبر، فرنگیس، مشک افشان، گیسو سیاه...
نام مردانشان سیاوش، ایرج، فریدون، فرهاد...

همهٔ شهر به سبک ایران باستان، غرق سرور و آواز، رامشگری و خنیاگری است و تقویمشان دوازده ماه سال را عزا پر نکرده است!
پیش از نوروز، همهٔ مردم در کوی و برزن می‌نوازند و می.رقصند. روز اول نوروز در مکان بزرگی به نام «نوروزگاه» که به شیوه تخت جمشید آراسته شده جمع می‌شوند و هزاران هزار انسان، دست افشان و پای کوبان، شادی می‌کنند.
مکان.های جغرافیایی کشورشان برای اهل ادبیات و تاریخ نام های رویایی است: جیحون، بدخشان، خجند و...
حتی مکان.هایی که جزو تاجیکستان نیستند، ولی وقتی در آن فضا قرار می‌گیری نامشان به یاد می‌آید: خوارزم، بخارا، سمرقند، ذهن را به هرسویی می‌کشانند. فاصله ده ساعته دوشنبه تا نزدیکترین ساحل فرارودان را با شوقی کودکانه طی می‌کنم و در ذهنم گذر کیخسرو از جیحون و تیر آرش و تسلیم شدن سیاوش که می.گفت:
یکی کشوری جویم اندر جهان/
که نامم ز کاووس ماند نهان/

ابتدا اندوه می‌خوردم که چرا این تکه از بدنهٔ ایران جدا شده، ولی بعد اندیشیدم که همان بهتر که جزو ایران نیست، تا حداقل بر روی این کرهٔ خاکی که روزگاری چهل و چهار سرزمینش، زیر پای پادشاهی داریوش بود، زمین کوچکی باقی مانده باشد که رنگ و روی ایرانی به خود گرفته.
با درک درست‌تر و منطقی‌تری از دین، بر گور مردگان عرب نوحه نخوانند و نام خیابان‌هایش حجر بن عدی و عمار یاسر نباشد و برگ‌های تقویم کشورشان با نام ام البنین و ابوذر ورق نخورد.
به امید روزی که ملک «دارا» از اشغال به درآید
و بار دیگر، جشن و سرور، لبریزش کند.

*دکتر امید مجد*
👇
شب نشینی هالو
https://zil.ink/Mrhalloo

👍1

12.3K views07:12