4 красавіка 1557 года на Віцебшчыне нарадзіўся Леў Іванавіч Сапега, выдатны дзяржаўны і грамадскі дзеяч ВКЛ, вядомы дыпламат, пісьменнік і мецэнат. З 1586 года – стараста слонімскі. За перыяд яго староства Слонім стаў адным з самых значных і квітнеючых гарадоў ВКЛ. Былі пабудаваны ратуша, гандлёвыя рады, склаўся гістарычны цэнтр горада з брукаванымі вуліцамі, плошчамі і мастамі, было пацверджана Магдэбургскае права, падараваны герб, якім горад карыстаецца і сёння. Сапега ўдзельнічаў у распрацоўцы Статута ВКЛ 1588 г., які гарантаваў эканамічную, дзяржаўна-палітычную і духоўна-культурную незалежнасць краіны. У экспазіцыі Слонімскага музея прадстаўлены Статут, перавыдадзены ў 1648 г.
Сапегу лічаць патрыётам сваёй Бацькаўшчыны, мудрым і дальнабачным палітыкам, які далёка апярэдзіў свой час.
На цэнтральнай плошчы горада ў 2019 г. быў усталяваны помнік Льву Сапегу. Адна з плошчаў горада носіць яго імя.

4 апреля в Слонимском краеведческом музее прошёл круглый стол «Сила в единстве», посвящённый Дню единения народов Беларуси и России, который отмечается ежегодно 2 апреля. На мероприятии присутствовали учащиеся 11 класса СШ № 8. За круглым столом обсуждались актуальные вопросы, стоящие между двумя странами, в деле дальнейшего сотрудничества наших народов. Ребята читали стихи, а музыкальный коллектив школы исполнил песню о нашей прекрасной Беларуси. На мероприятии присутствовали учащиеся Слонимского медколледжа, которые приехали к нам учиться из России. Участники мероприятия пришли к выводу, что между нашими странами успешно развиваются культурные и экономические связи, а День единения народов Беларуси и России символизирует нерушимость многовекового братства, воплощает стремление вместе строить свою жизнь и созидать будущее.

Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі (канец 19 ст.) г. Слонім, вул. Войкава, 13а. У 1924-1942 гадах у Альбярціне існавала пляцоўка іезуітаў Усходняга абраду, прызначаная Папам Піем XI. Першыя іезуіты прыбылі ў Альбярцін ў верасні I924 года. У пачатку трыццатых гадоў у  Альбярцін прыбылі манашкі Кангрэгацыі Місіянерак святой сям’і, якія ажыццяўлялі дзейнасць па навучанні дзяцей у дзяцячых садках. У гады Вялікай Айчыннай Вайны касцёл не быў пашкоджаны. Намаганнямі вернікаў святыня была  адноўлена і адчынена ў 1990 годзе.