– За такі адрэзак часу ёсць што параўнаць, – пачынае расповяд спецыяліст. – Адбылося шмат змен у тэхнічным плане. Як і сёння, дзяжурныя працавалі кругласутачна і ў звязцы з кіраўніцтвам, электраманцёрамі і міліцыянерамі. Вялі асобны журнал, дзе фіксаваліся ўсе прынятыя пад ахову аб’екты. Раніцай і ўвечары – абзвонка з аб’ектаў, які здавалі ці знімалі з аховы. Мы рабілі гэта ўручную тумблерамі. Сігнал «трывога» дабягаў нам на прыбор. Група затрымання выбывала на аб’ект. З увядзеннем кампьютарнай праграмы і перааснашчэннем абсталявання, працаваць стала значна прасцей, але дадалося і іншых спраў. Спіс ахоўваемых аб’ектаў не толькі на паперы, але і на кампьютары. Вядзецца неабходная дакументацыя. Дадалося відэаназіранне, усё усучасніваецца. Нядаўна зроблены рамонт кабінета, прыемна працаваць у новай абстаноўцы. Адказнасць і пільнасць – галоўныя рысы выканання нашых працоўных абавязкаў.