Спецыялісты сельскіх клубных ўстаноў Слонімшчыны працягваюць ладзіць флэшмоб "Танцуем па-даўнейшаму" для жыхароў сваіх аграгарадкоў у рамках абласнога праекту ✨"ТЫДЗЕНЬ ТРАДЫЦЫЙНАЙ КУЛЬТУРЫ" “АД ДАЎНІНЫ ДА НАШЫХ ДЗЁН"✨
У рамках абласнога праекту ✨"ТЫДЗЕНЬ ТРАДЫЦЫЙНАЙ КУЛЬТУРЫ" “Ад даўніны да нашых дзён"✨ спецыялістамі Васілевіцкага цэнтра культуры былі зладжаны вячоркі "Сувязь з продкамі".
На мерапрыемстве гучалі фальклорныя песні, байкі, успаміны пра мясцовыя традыцыі, а яшчэ таксама ўсе з задавальненнем успомнілі мясцовыя танцы: польку, кракавяк і кадрылю.
На мерапрыемстве гучалі фальклорныя песні, байкі, успаміны пра мясцовыя традыцыі, а яшчэ таксама ўсе з задавальненнем успомнілі мясцовыя танцы: польку, кракавяк і кадрылю.
ТЫДЗЕНЬ ТРАДЫЦЫЙНАЙ КУЛЬТУРЫ “АД ДАЎНІНЫ ДА НАШЫХ ДЗЁН” ПРАЦЯГВАЕЦЦА НА СЛОНІМШЧЫНЕ.
Этна-падарожжа ў аграгарадок Партызанаўку
да Яўгеніі Самуілаўны Бутавай зладзілі працаўнікі Новадзевяткавіцкага цэнтра культуры разам з падрастаючым пакаленнем.
Гэта сустрэча назаўжды застанецца ў памяці дзяцей, бо сёння перад імі адкрыўся куфэрак з беларускімі скарбамі.
Яўгенія Самуілаўна - носьбіт традыцыі вышыўкі гладдзю. Дзеці з захапленнем разглядалі ўласнавышытыя майстрыхай ручнікі, сурвэткі, фіранкі. Вочы разбягаліся ад колькасці фарб і ўзораў.
Цікава было паслухаць, адкуль вышывальшчыца бярэ абрысы сваіх будучых работ?
- Навокал гляджу, ад прыроды маё натхненне, кветачкі - з падворка. Колькі сябе памятаю, заўсёды я за вышыўкай!
Падзялілася Яўгенія Самуілаўна і ўспамінамі аб сваёй творчай дзейнасці ў маладыя гады.
Сустрэцца з такім самародкам - вялікае шчасце! Хто ж, як не такія бабулі, як Яўгенія Самуілаўна, зберажэ для нашых дзяцей культуру продкаў, раскажа, як яно было раней і ў чым моц беларускага духу!
Этна-падарожжа ў аграгарадок Партызанаўку
да Яўгеніі Самуілаўны Бутавай зладзілі працаўнікі Новадзевяткавіцкага цэнтра культуры разам з падрастаючым пакаленнем.
Гэта сустрэча назаўжды застанецца ў памяці дзяцей, бо сёння перад імі адкрыўся куфэрак з беларускімі скарбамі.
Яўгенія Самуілаўна - носьбіт традыцыі вышыўкі гладдзю. Дзеці з захапленнем разглядалі ўласнавышытыя майстрыхай ручнікі, сурвэткі, фіранкі. Вочы разбягаліся ад колькасці фарб і ўзораў.
Цікава было паслухаць, адкуль вышывальшчыца бярэ абрысы сваіх будучых работ?
- Навокал гляджу, ад прыроды маё натхненне, кветачкі - з падворка. Колькі сябе памятаю, заўсёды я за вышыўкай!
Падзялілася Яўгенія Самуілаўна і ўспамінамі аб сваёй творчай дзейнасці ў маладыя гады.
Сустрэцца з такім самародкам - вялікае шчасце! Хто ж, як не такія бабулі, як Яўгенія Самуілаўна, зберажэ для нашых дзяцей культуру продкаў, раскажа, як яно было раней і ў чым моц беларускага духу!