— Очень многие делегаты поддержали предложение делегации Республики Беларусь о том, что необходимо вести диалог, а не конфликтовать. Очень важно то, что мы сейчас находимся на очень опасном этапе развития нашего региона. И ряд делегаций начинает осознавать это. Возвращается в определенной степени здравый смысл к обсуждению тех вопросов, которые являются насущными.

— Прозвучали высказывания и тезисы, которые совпадают с нашими подходами о том, что нужно осуществлять экономическое сотрудничество, а не оказывать давление друг на друга,

— Розніца паміж гэтымі словамі – у магутнасці пачуццяў і іх накіраванасці. «Кахаць» – гэта пра святое, непаўторнае пачуццё, ахінальнае ўсё, што датычыць адзінага, каго вы выбіраеце ў сваім сэрцы. «Я цябе кахаю» – гэта пра адну-адзіную сустрэчу душ, запаленую полымем рамантычнай любові. Калі вы вымаўляеце «кахаю», вы адразу запальваеце зорку асаблівага, найлепшага месца для гэтай асобы ў вашым сэрцы. «Любіць» – слова, што гучыць шырэй, абдымаючы свет. Мы любім сваіх бацькоў, дзяцей, Радзіму, дарагіх сяброў. Беларуская мова, нібы мудры майстар, дакладна размяжоўвае гэтыя паняцці, каб найлепш перадаць усю палітру нашага стану душы.

— Апантаны чалавек - чалавек, які захоплены якімі-небудзь пачуццямі, думкамі ці імкненнямі. Чалавек, які знаходзіцца ў стане крайняй душэўнай узрушанасці. Як казаў Янка Брыль, шчасце наша, відаць, у самой апантанасці.

— Мілагучнае «Калі ласка» — гэта не проста мае найлюбімейшае ветлівае слова, гэта чароўны ключ, які адмыкае самыя цёплыя ўспаміны і пачуцці. Гэта голас з дзяцінства, голас маіх мамы і таты, які нагадвае пра бяспеку і бясконцую любоў роднага дома. Гэта словазлучэнне увасабляе наш нацыянальны характар. У ім - квінтэсэнцыя беларускай ветлівасці, гасціннасці і шчырасці.

— Мне падабаецца слова «шчырасць». У кругавароце жыццёвых падзей важна быць шчырым на ўчынкі — добрыя, цікавыя, сапраўдныя, незвычайныя. Бо з цягам часу шмат што сціраецца з памяці, аднак шчырыя адносіны чалавека да нас застаюцца ў сэрцы назаўсёды, часам мяняюць нас да лепшага і натхняюць. А шчырыя адносіны да працы служаць на карысць Радзіме і становяцца прыкладам для маладога пакалення. У маім прафесійным і асабістым жыцці «шчырасць» набывае практычную рэалізацыю. Мне падабаецца гэтае слова і я імкнуся адпавядаць яго вялікаму сэнсу.

— Гэта успаміны нашага дзяцінства, адчуванне прысутнасці каханай бабулі. Вечар, калі, нагуляўшыся, набегаўшыся, развітваючыся з вулічнымі сябрамі, мы сумавалі па дні, што так хутка мінуў. Мелодыя, з якой мы рыхтаваліся да сну, так моцна ўрэзалася нам у памяць, што праз гады, упэўнена, укалыхваючы сваіх дзяцей, не адна мама міжволі наспявала: "Баю-бай, баю-бай, вачаняты закрывай".

— Гэта калі мама запраўляе коўдру спаўзаючаму дзіцяці ў глыбокай ночы. Гэта калі каханы чалавек кладзе галаву табе на плячо і нарэшце расслабляецца пасля цяжкага дня. Яна жыве не ў вялікіх учынках, а ў гэтых няўлоўных дотыках, позірках і клопаце. Само слова гучыць як ціхі ўздых палягчэння. У ім няма рэзкасці, няма агрэсіі. Невыпадкова менавіта гэтае слова стала такім любімым. Яно як пароль да чагосьці сапраўднага.

— Сям'я — гэта аснова жыцця, бясконцая крыніца кахання, натхнення, шчасця і дабрабыту. Гэта адно сэрца, падзеленае на ўсіх, тут заўсёды знойдзеш разуменне, падтрымку, дапамогу. Сям'я — гэта месца адпачынку для душы і сэрца, тут заўсёды цёпла і ўтульна. Гэта людзі, якія любяць цябе і заўсёды чакаюць дома. Тут пачынаецца жыццё, працягваецца твой род, а твой род — гэта непадзельная частка нашага народа. Для мяне асабіста СЯМ'Я не проста ўлюбёнае слова на роднай мове, а найвышэйшая каштоўнасць на зямлі.

— Мама, мамачка, матуля! Тое слова, якое сустракае нас з моманта нараджэння i суправаджае праз усё жыцце. Гэтае слова мiлагучна гучыць на усiх мовах. Мама — гэта пяшчота, дабрыня i бясконцая любоу. Гэта анёл, ахоўнiк, чыя ўсмешка здольна сагрэць нас у любы час i ў любым месцы. Яна наша падтрымка, галоўны дарадчык, наша сумленне. А Мацi Беларусь — гэта сэнс жыцця кожнага сапраўднанага беларуса!

— Спадчына — гэта наша мiнулае, наша памяць. Сапраўды, цяжка ўявіць сабе чалавека без гісторыі, без кроўных сувязей з роднай зямлёй, без адчування сваіх вытокаў, без памяці. Такое простае слова і які няпросты яго сэнс!

— Натхненне. Усё пачынаецца менавіта з яго! З ім чалавек гатовы на подзвігі, дасягненні, з ім да нас прыходзяць поспех і самыя прыемныя моманты, кожны дзень набывае асалоду!

— «Радзіма». Гучыць як абярог. Радзіма — гэта месца, дзе ты родам, дзе твой род і дзе ты заўсёды будзеш сваім. Гэта першае слова, якое дзіця чуе ад маці, і апошняе, якое прамаўляюць вусны ўдалечыні ад дому. Яно ўвабрала ў сябе пах жытняга хлеба і дым вогнішча, шчодрасць беларускай зямлі і шырыню народнай душы. Вось чаму для мяне гэта не проста слова, а святы напеў, у якім жыве вечнасць.

📎Нагадаем, сёння парламентарыі таксама распавялі пра свае любімыя словы на беларускай мове.

— В студии обсудили, почему на фоне мирового хаоса Беларусь остается островком спокойствия. Это не просто везение, это результат работы наших Вооруженных Сил и единства народа.

Говорили о боеготовности армии, собственном производстве боеприпасов и попытках деструктивных сил «раскачать» ситуацию. Спойлер: у них ничего не выйдет!