— Для меня всё это — не просто очередная новость о непогоде. Это подтверждение того, какие мы есть на самом деле! Это ощущение гордости - за людей, за страну. Мы умеем держаться вместе — спокойно, по-человечески, с уважением друг к другу. Согласитесь, именно это даёт уверенность, а, главное, мотивирует: какие бы испытания ни были впереди, вместе мы их обязательно преодолеем!

— Так рождается настоящее зимнее чудо. Не когда приезжает трактор, а когда мы выходим с лопатами и открытыми сердцами. Снег и лед расчищается не только с асфальта, но и с души уходят печали и недовольства. Вы тоже можете создать такое чудо. Просто откройте дверь, улыбнитесь соседу и возьмите в руки лопату. И вы почувствуете, как морозный воздух наполняется теплом человеческого единства. Как снежинки, мы разные, но вместе можем создавать прекрасное, дарить радость и заботиться друг о друге.

— Важность коллективного труда в сложившейся ситуации сложно переоценить. Народные усилия ускорят расчистку там, куда спецтехника из-за колоссальной нагрузки еще не доехала. Особенно радует активность молодежи: они стучатся в двери частного сектора, помогая пожилым соседям разгребать снежный плен. Смех, шутки — и вот уже чистые дорожки сияют под солнцем. Взаимовыручка, дух товарищества и лозунг "Время конкретных дел!" — это не просто слова, а национальная черта белорусов, которые превращают вызовы в возможности.

— Сказанае сугучна чаканням большасці беларусаў і яшчэ раз сведчыць аб адзінстве поглядаў і маральных каштоўнасцяў улады і народа. Аб захаванні інстытута сям’і і адраджэнні традыцыйных сямейных каштоўнасцяў неабходна думаць усім, хто занепакоены лёсам сваёй краіны і роднай зямлі. Са свайго боку дзяржава прыняла ўсе меры для годнай матэрыяльнай падтрымкі маладых, шматдзетных і няпоўных сем’яў, і гэта, несумненна, мае асаблівае значэнне для нашай агульнай будучыні. Разам з тым і грамадзяне павінны прыкласці неабходныя намаганні для фарміравання ў сваіх сем’ях правільных каштоўнасных і маральных арыенціраў, далучэння да духоўных і дзяржаўных традыцый беларускага народа.

— Калі разважаць па-дзяржаўнаму, кожны святочны дзень, калі мы не выходзім на працу, — гэта пэўныя выдаткі для дзяржаўнага бюджэту. А што, мы настолькі багатыя прыроднымі рэсурсамі, як нашы браты-расіяне? Маем экстэнсіўную эканоміку, здольную проста існаваць за кошт распродажы тых ці іншых сыравінных рэсурсаў? Не, вядома. Ужо неаднаразова казалі пра тое, што мы наўпрост залежым ад прадукцыйнасці працы, якасці і колькасці тавараў, што выпускаюцца, а таксама іх рэалізацыі на знешніх рынках. Вырабілі, прадалі, зарабілі — можам далей планаваць сваё дзяржаўнае развіццё. Кожны дзень прастою, натуральна, паварочваецца пэўнымі выдаткамі.