🍃 ارتباط با خدا 🍃

✨#حضرت_نوح_عليه_السلام
✨#قسمت_دوم

👈لجاجت و گستاخى قوم نوح عليه ‏السلام‏

🌴نوح عليه‏ السلام زمانى به پيامبرى مبعوث شد كه مردم عصرش غرق در بت ‏پرستى، خرافات، فساد و بيهوده‏ گرايى بودند. آنها در حفظ عادات و رسوم باطل خود، بسيار لجاجت و پافشارى مى ‏كردند. و به قدرى در عقيده آلوده خود ايستادگى داشتند كه حاضر بودند بميرند ولى از عقيده سخيف خود دست بر ندارند.

🌴آن‏ها لجاجت را به جايى رساندند كه دست فرزندان خود را گرفته و نزد نوح عليه ‏السلام مى ‏آوردند و به آن‏ها سفارش مى ‏كردند كه: مبادا سخنان اين پيرمرد را گوش كنيد و اين پير شما را فريب دهد. نه تنها يك گروه اين كار را مى ‏كردند، بلكه اين كار همه آن‏ها بودو آن را به عنوان دفاع از حريم بت پرستى و تقرب به پيشگاه بت‏ها و تحصيل پاداش از درگاه آن‏ها انجام مى ‏دادند.(تاريخ انبياء،ص 201)

🌴بعضى نيز دست پسر خود را گرفته و كنار نوح عليه‏السلام مى‏ آوردند و خطاب به فرزند خود مى ‏گفتند: پسرم! اگر بعد از من باقى ماندى، هرگز از اين ديوانه پيروى نكن.(بحار، ج 11،ص287)

🌴و بعضى ديگر از آن قوم نادان و لجوج، دست فرزند خود را گرفته و نزد نوح عليه‏ السلام مى ‏آوردند و چهره نوح عليه‏ السلام را به او نشان مى ‏دادند و به او چنين مى ‏گفتند:

🌴از اين مرد بترس، مبادا تو را گمراه كند. اين وصيتى است كه پدرم به من كرده و من اكنون همان سفارش پدرم را به تو توصيه مى ‏كنم (تا حق وصيت و خيرخواهى را ادا كرده باشم).(مجمع البيان، ج 10،ص 361)

🌴آن‏ها گستاخى و غرور را به جايى رساندند كه قرآن مى ‏فرمايد:

🍃جعَلُوا اَصابِعَهُم آذانِهم واستَغشَوا ثِيابَهُم و اَصَرُّوا وَ استَكبَرُوا استِكباراً🍃

💫آن‏ها در برابر دعوت نوح عليه ‏السلام [به چهار طريق مقابله مى ‏كردند:]

🔶انگشتان خود را در گوشهايشان قرار مى ‏دادند.
🔶لباس هايشان را بر خود مى ‏پيچيدند و بر سر خود مى ‏افكندند (تا امواج صداى نوح عليه ‏السلام به گوش آن‏ها نرسد).
🔶در كفر خود، اصرار و لجاجت نمودند.
🔶شديداً غرور و خودخواهى ورزيدند. (نوح، 8)

🌴اشراف كافر قوم نوح عليه‏ السلام نزد آن حضرت آمده و در پاسخ دعوت او مى‏ گفتند: ما تو را جز بشرى همچون خودمان نمى ‏بينيم، و كسانى را كه از تو پيروى كرده ‏اند جز گروهى اراذل ساده ‏لوح نمى‏ نگريم، و تو نسبت به ما هيچگونه برترى ندارى، بلكه تو را دروغگو مى ‏دانيم.

🌴نوح عليه ‏السلام در پاسخ آن‏ها مى‏ گفت: اگر من دليل روشنى از پروردگارم داشته باشم، و از نزد خودش رحمتى به من داده باشد - و بر شما مخفى مانده - آيا باز هم رسالت مرا انكار مى ‏كنيد؟ اى قوم من! من به خاطر اين دعوت، اجر و پاداشى از شما نمى ‏خواهم، اجر من تنها بر خداست، و من آن افراد اندك را كه به من ايمان آورده ‏اند به خاطر شما ترك نمى ‏كنم، چرا كه اگر آن‏ها را از خود برانم، در روز قيامت در پيشگاه خدا از من شكايت خواهند كرد، ولى شما (اشراف) را قومى نادان مى ‏نگرم.(مضمون آيات 25 تا 29، سوره هود)

🌴گاه مى‏ شد كه حضرت نوح عليه ‏السلام را آن قدر مى ‏زدند كه به حالت مرگ بر زمين مى ‏افتاد، ولى وقتى كه به هوش مى‏ آمد و نيروى خود را باز مى ‏يافت، با غسل كردن، بدن خود را شستشو مى ‏داد و سپس نزد قوم مى ‏آمد و دعوت خود را آغاز مى‏ كرد. به اين ترتيب، آن حضرت با مقاومت خستگى‏ ناپذير به مبارزه بى امان خود ادامه مى ‏داد.(كامل ابن اثير، ج 1،ص 69)

ادامه دارد....

485 viewsAsemooni, 03:05