توی کتاب فرانکنشتاین کرکتری که صداش «هیولا» ترسناک نیست؛ بخش زیادی از حس ترسش از فضای داستان میاد🫢

🖇️کوهستان‌های عظیم
🖇️دریاچه‌های سرد و تاریک
🖇️یخ و برف
🖇️طوفان
🖇️آزمایشگاه

شب‌هایی که انگار طبیعت خودش هم با شخصیت‌ها همراه شده🔗؛
🖇️اینجا طبیعت فقط یه بک‌گراند خوشگل نیست گاهی انگار خودش بخشی از احساس شخصیت‌هاست.

وقتی شخصیت تنهاست؛
🖇️طبیعت هم عظیم‌تر و ترسناک‌تر به نظر می‌رسه.

اپشن قسطی هم مثل همیشه برای الی بوکیای عزیزم فعاله، فقط کافیه به ادمینا پیام بدین تا راهنمایی‌تون کنن🥹⭐️
🧡 @Eliwbook_ad 🧔 💌

اینجاست که کتاب اجازه نمی‌ده خیلی راحت بگیم:
🖇️این شخصیت خوبه!
🖇️اون یکی بده.

مجبورت می‌کنه بین انتخاب‌هاشون، انگیزه‌هاشون و عواقب کارهاشون فکر کنی🫢

یه فکت جالب دیگه:
🖇️تصویر معروف موجود سبز با پیچ‌های فلزی کنار گردنش توی رمان اصلی وجود نداره💅

این تصویر بیشتر نتیجه‌ی اقتباس‌های سینماییه؛ مخلوق کتاب خیلی متفاوت‌تر از چیزی‌ه که از فیلم‌ها توی ذهنمون مونده❕

یه نکته‌ی جالب دیگه: عنوان کامل کتاب فقط «Frankenstein» نیست.

Frankenstein; or, The Modern Prometheus

و «پرومته» یه انتخاب تصادفی نیست؛ پرومته کسیه که در اسطوره‌ها آتش رو به انسان‌ها می‌ده و به خاطر عبور از یک مرز مهم مجازات می‌شه🤍📃

و همین ارتباط باعث می‌شه از همون عنوان کتاب بفهمیم؛
🖇️بحث فقط درباره‌ی یک هیولا نیست.
🖇️بحث درباره‌ی آفرینش و عبور از مرزه.

و جالبه بدونید؛
🖇️مری مادرش رو خیلی زود از دست داد🖇️
شاید همین تجربه‌ی شخصیِ فقدان هم باعث شده مسئله‌ی مرگ و فقدان در آثارش این‌قدر پررنگ باشه.