تیم نچرال ها ⭐️ از پنج تا نوجوون با استعداد های خاص و راز های تاریک تشکیل شده 💫

‌ ‌‌➿هر پرونده یه چالش برای اوناست تا بتونن قاتل رو قبل از این که همدیگه رو بکشن ( بعدا میفهمید چرا 😂😭) پیدا کنن . .

معرفی امروز یکم دارکه و قراره بهتون نشون بده توی سر یه پروفایلر/قاتل🌐 چی میگذره؛

‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ⬇️چون در نهایت هردوی این ها مثل هم فکر میکنن دیگه نه؟

اگه معرفی روز قبل رو‌نخوندین؛

برای‌ خوندن ⏩‌ ‌ ‌ ‌ ‌معرفی روز قبل کلیک کنید ‌‌ ‌ ⏪

معرفی روز‌ دوم جلد دوم کتاب نابغه ها “ غریزه ی مرگبار 🌺“

اولين بارى كه اون دختر رو ديدى، دستياچه بودى. اسمش رو پرسیدی وهمه چیزش رو به ذهن سپردى🤩.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌‌ ‌اما حالا اينها دیگه برات اهميتى نداره؛ نه اسمش، نه اون درخت، نه حتى اضطرابت.

معرفی روز‌ دوم جلد دوم کتاب نابغه ها “ غریزه ی مرگبار 🌺“

صدايى از اعماق ذهنت زمزمه مى كنه:
‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 🗣‌‌ ‌ ‌ اگه بهش مجال بدى، باهات مى جنگه
توهم جواب مى دى:
‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 🗣‌‌ ‌ ‌ اجازه نمى دم.دست وپاش رومى بندم.
صدا دوباره میگه:
‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ 🗣‌‌ ‌ ‌ ببندش.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ⭐️ببندش
‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ⭐️داغ‌ بزن
‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ⭐️ببر
‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ⭐️آویزونش كن

معرفی روز‌ دوم جلد دوم کتاب نابغه ها “ غریزه ی مرگبار 🌺“

نبايد ماشينش را اون قدر دور از ساختمان مرد پارک مى كرد. اصلاً از اول نبايد با اون رابطه برقرار مى كرد.
‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ⭐️نبايد.
‌‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ⭐️نبايد.
‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ ⭐️نبايد.
وقتى دختر سوار ماشين مى شه، تو اونجایی؛ آماده و منتظر.

معرفی روز‌ دوم جلد دوم کتاب نابغه ها “ غریزه ی مرگبار 🌺“

‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ به سمتش هجوم می‌بری دهنش باز مى شه براى جيغ كشيدن🖐،
امـــا تو . . .
‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ پارچه‌ی خيس را محكم روى دهن و بینی اش فشار میدى بدنش شل مى شه اون رو به صندلى عقب مى كشى وسراغ طناب ها مى رى.🔓

معرفی روز‌ دوم جلد دوم کتاب نابغه ها “ غریزه ی مرگبار 🌺“

چمن جلوى دفتر رئيس دانشگاه فكر خوبى بود.
‌ ‌ ‌ ‌ ‌⭐️مى تونستى جنازه رو هر جایی رها كنى.
‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌⭐️لازم نبود خطر ديده شدن رو به جون بخرى.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ هيچ كس من رو نديد🐍.
با رضایتی عميق اين جمله رو زمزمه میکنی؛ امــا اون رو ديدن.

معرفی روز‌ دوم جلد دوم کتاب نابغه ها “ غریزه ی مرگبار 🌺“

⭐️خط هايى رو كه روى بدنش كشيدى، ديدن.
⭐️طنابى رو که دور گردنش انداختى،ديدن.

‌ ‌ ‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌ به اون لحظه فكر میکنی ؛ به چشم هايى كه وقت بيرون رفتن جون از تنش از حدقه بيرون زدن، دست هاى نحيفش كه به بندها فشار مى آوردن، پوست رنگ پريده اش كه رگه هاى باريک و قرمزى داشتند😒