اوووووه لعنتی!
قول می‌دم اگه هر نویسنده‌ی دیگه‌ای می‌خواست همچین داستانی رو بنویسه، تهش خراب می‌کرد.
هیچ‌کس مثل R.F. Kuang بلد نیست شخصیت خاکستری بنویسه!دارم جدی می‌گم، چون هرچی بیشتر می‌خوندم، اضطرابم بیشتر می‌شد و هنوز بعد چند روز، این شخصیتا ولم نمی‌کنن!
کل کتاب یه جورایی مثل تماشای تصادف قطاره... می‌دونی داره بدتر می‌شه، می‌دونی قراره بکوبه ته دره، ولی بازم نمی‌تونی چشم‌ برداری ازش!

ار اف کوانگ یه جورایی دیوونه‌ست و من عاشق این دیوونگیشم😂
از همون اولِ کتاب حسابی خوشم اومد، مخصوصاً اینکه "جون" یه شخصیت غیرقابل‌تحمله، ولی اون‌قدری واقعیه که نمی‌تونی ولش کنی!

تیکه کتاب از زردپوست👁

حتی با این که جون شخصیت دوست داشتنی نیست و حتی شاید منفور باشه براتون اما باز هم بعضی جاها درکش میکنید و شاید حتی براش دلسوزی کردید