ધારો કે આવતીકાલે સવારે તમે ઊઠો અને તમને ખબર પડે કે તમારાં તમામ સપનાં પૂરાં થઈ ગયાં છે અને જીવનમાં તમારે જે જોઈતું હતું તે બધું જ રાતોરાત મળી ગયું છે, તો પણ તમને એ બધું સંભાળતાં નહીં આવડે, અને અંતત: બધું ખેદાનમેદાન થઈ જશે. એનું કારણ એ છે કે જે જોઈતું હતું તે મળી ગયું છે, પણ તમે એના એ જ છો, જેવા કશું નહોતું ત્યારે હતા.
આ એવું છે જાણે તમે રાતે સુઈ જાવ અને સવારે ઉઠો ત્યારે કોઈ વિમાનમાં પાઈલટની ખુરશીમાં પહોંચી ગયા હો. તમને તેના વિશે કશી જ ગતાગમ ન હોય, કારણ કે તમે વિમાન ચલાવાની તાલિમ લેવાની પ્રક્રિયામાંથી પસાર નથી થયા.
જીવનમાં આપણે જે પણ તબક્કાવાર હાંસલ કરીએ છીએ, તેમાં વ્યક્તિ તરીકે આપણો પણ વિકાસ થાય છે. કશું સર્જન કરવાની પ્રક્રિયામાં આપણું પણ સર્જન થતું હોય છે. આપણે એ પ્રક્રિયામાંથી પસાર થયા વગર કશું મેળવી લઈએ તો આપણે તે સર્જનને માણી શકતા નથી.
કશું મેળવવાના અનુભવથી માણસ ઘડાય છે તે વાત સાચી, પરંતુ એક સાથે બહુ બધા અનુભવથી તે ઘડાતો નથી, તૂટી જાય છે. તમે જ્યારે એક અનુભવમાંથી પસાર થાવ છો, ત્યારે બીજા નવા અનુભવ માટે વધુ સક્ષમ બનો છે. અનુભવો અગ્નિપરીક્ષા જેવા હોય છે. નિયંત્રિત તાપ હોય તો નિખાર આવે, વધુ પડતો તાપ હોય તો બળી જવાય. અનુભવનું સર્જન કરવાની સાથે ખુદનું સર્જન પણ કરવું...!
-રાજ ગોસ્વામી